Karanlığın Sahibi kitap kapağı

11. bölüm / 15

BÖLÜM 11

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 15Şu an: BÖLÜM 11

Bugün düşüncelerime uyarak hareket edecektim, kim ne derse desin, orada ne olduğunu öğrenmeden gitmeyecektim.

Okul formasını üstüme gecirip tisortun üstüne bir sweatshirt geçirdim, kahvaltı yapmadan evden çıktım, hızlı adımlarla herkesten erken bi zamanda gittim, yada... Öyle düşünüyordum

Okulun önüne geldiğimde etrafta neredeyse kimse yoktu.

İçeri girip doğrudan arka tarafa yöneldim.
Ne kadar yaklaşsam, sesler o kadar belirginleşiyordu.

Bir grup erkek konuşuyordu.
Arada kahkahalar yükseliyor, sonra birileri tekrar bir şeyler söylüyordu.

Bir an duraksadım.

Demek erken gelen sadece ben değilmişim.

Seslerin okuldan geldiğini düşünerek yürümeye devam ettim.

Köşeye geldiğimde sesler biraz daha yükseldi.

Ardından birkaç kişinin gülüşü duyuldu.

Kaşlarımı çattım.

Ne yapıyor bunlar?

Biraz daha ilerledim.

Ama hâlâ kimseyi göremiyordum.

Arka girişin bulunduğu tarafa bakmak için başımı hafifçe uzattım.

Kimse görünmüyordu, sanırım sesler okulun içinden geliyordu.

Olabildiğim en sessiz adımlarla içeri girdim, kalbim hızlıydı, sağa sola bakarak yürüyordum, hem buranın olayını çözmem, hemde yakalanmamam gerekiyordu.

Ve tam o sırada, arkadan bi ses duyuldu .

-korkak kız cesur mu olmuş yoksa?

Sesiyle olduğum yerde kaldım, sonra yavaşça arkama döndüm, nefesim hızlanıyordu, Ellerini cebine koymuş, rahat bi tavırla bana doğru ilerliyordu.

Bana yakınlaştığında bir adım geri gittim, yüzündeki rahat tavır sert bi hal aldı.

-seni uyarmama rağmen hala akıllanmamışsın, Ne işin var burda.

Bişey diyemedim, kelimeler boğazımda düğümlendi sanki, bana bir adım daha yaklaştı, bir adım geriledim, tam bir adım daha geri gidecekken sırtım duvara değdi,siktir ya, içimden geçirdim

Bir adım daha bana yaklaşınca ellerimi duvara yasladım.

-Yaklaşma!

Sesim panikli halimden dolayı yüksek ve hızlı çıkmıştı, o ise tek elini duvara koydu ve beni incelemeye başladı.

-sorumu cevaplasana. Ne işin var burda?

Sesi hala sertti, ne bekliyordun ki salak kız, cevaplayamadım yine, Göktuğ yine konuştu

-bu sefer bahane bulamadın heralde?

Bulamamıştım, üstelik nefesimde hızlıydı, baya hızlıydı, ellerim... Tırnaklarımı duvara batırıyordum, sinirdendi, yada... Panikten.

-konuşsana!, dilini mi yuttun!

Sesi biraz yükselince istemsizde gerilemeye çalıştım, boğazımı temizleyip bakışlarımı ona diktim.

-Merak ettim, anladın mı?

Tekte çıkmıştı ağzımdan, yüzünde alaycı bi gülümseme oluştu tekrar.

-Merak ettin ha?, senin merakını giderelim o zaman.

Ne dediğini anlamamışken birden kolumu tutup depo gibi bir yere getirdi, içeri doğru ittirdi ama yinede dikkatliydi.

Burası eski sıraların, kullanılmayan sandalyelerin ve birkaç kolinin bulunduğu küçücük bir depoydu.

En köşeye gittim, ondan olabildiğince uzağa.

Ellerini cebine atıp bana bakmadan konuştu

-burada ne gördün?

Sesi yüksek değildi, ama insan bu sesi duyunca cevaplamak zorundaymış gibi hissediyordu.

-ben...bişey görmedim.

Bana döndü ve yüzündeki sert ifadeyle bikaç adım yaklaştı bana.

-yalan söylüyorsun, ya ne gördüğünü söylersin yada bu okulda son günün olur.

Hemen cevapladım

-bişey görmedim dedim ya!

Sesim yine kendini kanıtlama duygusuyla yüksek çıkmıştı.
Bana doğru bir adım daha attı, hala bana bakmıyordu.

-bana sesini yükseltme, o sesini kesmesini iyi bilirim ben... Ve, bana bir daha yalan söylersen dediğim gibi, bu okulda son günün olur.

Neden bana inanmıyordu! Çıldıracaktım, doğruyu söylüyordum zaten!.

-sana yalan söylemiyorum!, neden bana inanmıyorsun !

Hiç düşünmeden cevapladı.

-çünkü senin dışında kimse buraya merak ettim diyerek gelmez, gelen herkesin bir bahanesi vardır, ama senin... Ha?

Sinirden ağlayabilirdim, tam o sırada dışarıdan bir sesle ikimizde kapıya döndük, sonra göktuğ kapıya yaklaştı, kapıdan dışarı bakıp sonra bana döndü

-burada kal, sesini kes ve olabildiğince hareket etme.

Sesi netti, daha nedenini soramadan kapıyı yüzüme kapatıp gitti, o gittiği gibi yere oturdum, dizlerimi kendime çektim, gerçekten sinirden ağlayabilirdim, peki şimdi ne yapacaktım...

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

38okunma 7beğeni 0yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…