Karanlığın Sahibi kitap kapağı

10. bölüm / 15

BÖLÜM 10

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 15Şu an: BÖLÜM 10

Eve doğru yürürken hâlâ sinirliydim.

Daha doğrusu...

Sinirli olmam gerektiğini düşünüyordum.

Çünkü az önce karşıma çıkan o çocuk, hayatımda gördüğüm en sinir bozucu insandı.

Önce sabah arka girişte beni korkutmuş, sonra bütün ders boyunca arkamda oturmuş, şimdi de motoruyla önümden geçip dalga geçmişti.

Üstelik son söylediği şey hâlâ aklımdaydı.

Korkak şey.

Dişlerimi sıktım.

— Gıcık.

Kendi kendime söylenirken eve geldiğimi fark etmemiştim bile.

Anahtarı çantamdan çıkarıp kapıyı açtım.

Kapıyı açar açmaz karşıma çıkan küçük bedenle bütün düşüncelerim bir anda dağıldı.

— Ablammm!

Sare koşarak yanıma geldi.

Çantamı yere bırakıp hemen dizlerimin üzerine çöktüm.

Kollarını boynuma doladığı anda istemsizce gülümsedim.

— Hoş buldum küçük cadı.

— Geç kaldın!

— Okul vardı ya.

— Çok mu zordu?

— Hem de çok.

Sare yüzüme ciddi ciddi baktı.

— Öğretmen sana kızdı mı?

Gülmemek için dudaklarımı birbirine bastırdım.

— Yok.

— Emin misin?

— Eminim.

Sare başını sallayıp elimi tuttu.

— Gel, sana bir şey göstereceğim.

— Ne göstereceksin?

— Odamı!

Elimden çekiştirerek beni odasına götürdü.

Odaya girdiğimde oyuncaklarının neredeyse tamamı yatağın üzerine dizilmişti.

— Bunları ben yerleştirdim.

— Hepsini mi?

— Evet.

— Vay be, benim küçük yardımcım olmuşsun.

Sare gururla gülümsedi.

— Ben büyüdüm artık.

O cümleyi duyunca birkaç saniye sustum.

Dört yaşındaydı.

Ama bana göre hâlâ dün doğmuş gibiydi.

Başını okşadım.

— Evet... Büyüdün.

Sare bir anda elimi çekiştirdi.

— Karnım acıktı.

Gülerek ayağa kalktım.

— Hadi bakalım, mutfağa.

Birlikte mutfağa ilerledik.

Annem mutfakta telefonuyla uğraşıyordu.

Bizi görünce başını kaldırdı.

— Geldin mi?

— Geldim.

Sesim soğuktu.

Annem bir şey demedi.

Sare sandalyeye otururken ben de onun için yiyecek hazırlamaya başladım.

Bir süre mutfakta sadece Sare'nin konuşmaları duyuldu.

Okulda ne yaptığımı soruyor, arkadaşım olup olmadığını merak ediyor, öğretmenlerimi anlatmamı istiyordu.

Ben de her sorusuna cevap veriyordum.

Göktuğ'dan bahsetmedim.

Arka girişten hiç bahsetmedim.

Annemden de bahsetmedim.

Sare'nin yanında hiçbir şey yokmuş gibi davranmak istiyordum.

Çünkü onun çocukluğunu korumak için yıllardır uğraşıyordum.

Ve bunu değiştirmeye hiç niyetim yoktu.

Akşam yemeğinden sonra Sare'yi odasına götürdüm.

Pijamalarını giydirdim, saçlarını taradım.

— Abla?

— Efendim?

— Yarın da beni sen mi uyandıracaksın?

— Tabii ki.

— Söz mü?

Serçe parmağımı uzattım.

— Söz.

Küçük parmağını benimkine doladı.

— Söz.

Üzerini örttüm ve alnına küçük bir öpücük kondurdum.

— İyi geceler.

— İyi geceler abla.

Kapısını yavaşça kapatıp odama geçtim.

Çantamı yatağın üzerine bıraktım.

Sonra yatağın kenarına oturdum.

Gün boyunca yaşadığım her şey tek tek aklıma gelmeye başladı.

Meral Hoca'nın yer değiştirmesi...

Göktuğ'un arkamda oturması...

“Dersi dinle.”

Sonra okul çıkışında motoruyla karşıma çıkması...

Korkak şey.

Yastığı yüzüme bastırdım.

— OFFFFFF

Sesimin kafamı yastığa gömdüğümde çıkmadığını düşünürdüm

Yastığı kenara atıp tavana baktım.

Ama ne kadar düşünmemeye çalışsam da aklım yine aynı yere gidiyordu.

Arka giriş.

Efsun neden bu kadar korkuyordu?

Göktuğ neden oraya gitmemi istemiyordu?

Ve en önemlisi...

Orada gerçekten ne oluyordu?

Telefonumu elime aldım.

Efsun'a mesaj yazmak için sohbetini açtım.

Ben:
Arka giriş hakkında gerçekten hiçbir şey bilmiyor musun?

Mesajı yazdım.

Bir süre ekrana baktım.

Sonra silip telefonu yatağın üzerine bıraktım.

Efsun bana söylemek istemiyorsa zorlamayacaktım.

Ama merakım da geçmiyordu.

Gözlerimi kapattım.

Yarın gitmeyeceğim.

Kesinlikle gitmeyecektim.

Sonuçta Göktuğ da bana
gitmememi söylemişti.

Ama...

Neden onun sözünü dinlemek zorundaydım ki?

Gözlerimi tekrar açtım.

Tavana bakarken kendi kendime fısıldadım.

— Sadece bakıp döneceğim.

Bir süre sessizlik oldu.

Sonra istemeden gülümsedim.

— Hem ne olabilir ki?

O gece uykuya dalmadan önce verdiğim son karar buydu.

Yarın arka girişe gidecektim.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

41okunma 7beğeni 1yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…