9.bölüm

DENİZ KARAHAN

Kerem'i bulmak için bütün gece çalıştım. Çocukluğumdan beri tanıdığım birinin bize ihanet etmiş olabileceğine inanmak istemiyordum.

Teoman ofisime geldiğinde hâlâ bilgisayarın başındaydım.

TEOMAN: Biraz dinlenmelisin.

DENİZ: Dinlenmeyeceğim.

TEOMAN: Deniz, saatlerdir buradasın.

DENİZ: Bana ne yapmam gerektiğini söyleme.

Teoman karşıma oturdu.

TEOMAN: Sana ne yapacağını söylemiyorum. Yalnız olmadığını hatırlatıyorum.

Başımı kaldırdım.

DENİZ: Ya Kerem gerçekten yaptıysa?

TEOMAN: O zaman nedenini öğreneceğiz.

DENİZ: Ona güvenmiştim.

TEOMAN: Biliyorum.

DENİZ: Hayır, bilmiyorsun. Benim için ailemden biri gibiydi.

Teoman bir süre sessiz kaldı.

TEOMAN: O zaman gerçeği öğrenmek daha da önemli.

Öğleden sonra Kerem'den bir mesaj geldi.

Konuşmamız gerekiyor. Her şeyi açıklayacağım.

Buluşma yerine tek başıma gitmek istedim ama Teoman karşı çıktı.

DENİZ: Bu benim meselem.

TEOMAN: Biliyorum. Yine de yanında olacağım.

DENİZ: Seni istemiyorum.

Teoman'ın yüzü ciddileşti.

TEOMAN: Peki. Karar senin. Ama bir şey ters giderse beni ara.

Bu kez itiraz etmedi.

Kerem'le eski bir kafede buluştum.

DENİZ: Anlat.

Kerem başını eğdi.

KEREM: Deniz, her şey düşündüğün gibi değil.

DENİZ: Bunu Teoman da söyledi. İnsanların yeni bir cümle bulması gerekiyor.

KEREM: Vedat beni tehdit etti. Aileme zarar vereceğini söyledi.

DENİZ: Bu yüzden mi bizi tuzağa düşürdün?

KEREM: Seni korumaya çalıştım.

DENİZ: Beni korumak mı? Beni herkesten şüphe eder hâle getirdin!

Kerem gözlerime baktı.

KEREM: Babanın ölümüyle ilgili bildiğim bir şey var. Ama sana anlatırsam Vedat seni de hedef alacak.

DENİZ: Zaten hedefindeyim.

Kerem cebinden eski bir zarf çıkardı.

KEREM: Bunu baban saklamıştı. Yıllardır bende.

Zarfı açtım. İçinde babamın el yazısıyla yazılmış birkaç sayfa vardı.

İlk sayfada Teoman'ın ailesinin adı geçiyordu.

İkinci sayfada ise beni olduğum yerde donduran bir cümle vardı:

Bana ihanet eden kişi en yakınımdaki adamdı.

DENİZ: Bu ne demek?

Kerem cevap vermeden önce kapıya baktı.

KEREM: Vedat tek başına değildi.

DENİZ: Kim yardım etti ona?

Kerem'in cevabını beklerken telefonum çaldı. Teoman arıyordu.

TEOMAN: Deniz, hemen oradan ayrıl.

DENİZ: Neden?

TEOMAN: Kerem'in söylediği her şeye inanma. Onun hakkında yeni bir bilgi öğrendik.

DENİZ: Ne bilgisi?

Teoman'ın sesi sertleşti.

TEOMAN: Vedat'la anlaşma yaptığını gösteren belgeler bulduk.

Kerem bana baktı.

O an hangimizin doğruyu söylediğini anlayamıyordum.

Ve babamın ölümünün ardındaki sır, beni hiç beklemediğim bir gerçekle yüzleştirmek üzereydi.