1. Bölüm: Törenin Karşısında Bir Üstçavuş

(Asena’nın ağzından)
Diyarbakır’dan Urfa sınırına girene kadar direksiyona kenetlenen parmaklarımın beyazladığını fark etmemiştim. Yıllarca bu topraklardan, onun bağnaz kurallarından ve insanı nefessiz bırakan o ağır taş kokusundan kaçmıştım. Kendime jandarma üniformasından bir zırh örmüş, adaleti kanunlarda aramıştım. Ama şimdi, o kaçtığım töre kardeşlerimin canını alt etmeye kalkınca, zırhımı kuşanıp geri dönmek zorunda kalmıştım.

​Baran aşiretinin o devasa, kasvetli konağının kapısından içeri adım attığımda avluda ölümcül bir sessizlik oldu. Adımlarım sertti. Postallarımın taş zeminde bıraktığı o tok ses, avludaki düzinelerce erkeğin fısıltılarını bıçak gibi kesti. Herkes oraya başı eğik, gözü yaşlı, kaderine razı gelmiş bir kurbanın teslim olmaya gelmesini bekliyordu.

​Karşılarında üniformasıyla, başı dik duran bir Kıdemli Üstçavuş göreceklerini hiçbiri hesaba katmamıştı.

​Miran Baran... Aşiretin yeni lideri, o yüksek tahtı andıran koltuğundan kalkıp ağır adımlarla bana doğru yürüdü. Boyu uzundu, duruşunda insanı ezmek isteyen o kibirli ağalık taslayışı vardı. Gözlerindeki karanlık ve küçümseyici pırıltıyı gördüğümde içimdeki öfke daha da biledi beni.

​"Aşiret buraya gelin bekler, şanlı devletin askerini değil," dedi, sesindeki alaycı tonu gizleme gereği bile duymadan. "Yolunu şaşırdın herhalde, üstçavuş?"

​Tam karşısında durdum. Aramızda sadece bir adımlık mesafe kalmıştı ama ben o mesafede bile gözlerimi bir milim kırpıp aşağı indirmedim. Doğrudan gözlerinin içine baktım.

​"Yolumu şaşırmadım, Miran Ağa. Aksine, tam olarak hedefteyim," dedim. Sesim jandarma karargahında emir verirkenki kadar buz gibi ve net çıkmıştı. "Buraya o çok güvendiğin törenizin, kanun karşısında tek bir kelime bile etmediğini sana hatırlatmaya geldim."

​Yüzündeki o kendinden emin gülüş yavaşça gerildi. Beklemiyordu. Karşısında titreyen bir kız görmeye o kadar alışmıştı ki, bu toprakların adaletiyle değil, devletin kanunuyla konuşan bir kadına ne cevap vereceğini bilemedi.

​"Kardeşlerimin saçının tek bir teline zarar gelirse, bu konağı da o arkana aldığın aşireti de hukukun altında ezerim," diye devam ettim, üstüne doğru bir adım daha atarak. "Benimle evlenmek öyle sandığın gibi bir kızı odaya kapatıp diz çöktürmeye benzemez. Karşında boyun eğecek bir kurban yok Miran Ağa. Bu saatten sonra bu konaktaki kuralları senin o eski tören değil, benim iradem belirleyecek."