3. Bölüm

3. BÖLÜM – Geç Fark Edilen Bakışlar

Mahperi’nin bahçesi her zamanki gibi neşeliydi. Işıklar ağaçların arasından süzülüyor, semaverden çıkan çay kokusu herkesi sarmalıyordu. Ama Leyal’in içi sıkışıktı. O akşamı sıradan bir buluşma sanmak istiyordu, ama Mahperi'nin yüzündeki anlamlı gülümsemeden dolayı işlerin öyle olmayacağını hissediyordu.

Baran, Murat, Ece ve Sinem erken gelmişti. Hepsi kendi arasında neşeyle sohbet ederken Leyal sessizdi. Ara sıra gülümsüyor, çayından yudum alıyordu. Ama gözleri sürekli bahçe kapısına kayıyordu. Kalbi, kendinden bağımsız davranıyor gibiydi.

Sonunda kapı açıldı.

Mahperi'nin abisi girdi içeri.
Yanında biri daha vardı. Uzun boylu, dikkat çekici bir kadın. Saçları dağınık bir şıklıkla toplanmıştı, eli adamın kolundaydı.

“Arkadaşım Elçin,” dedi Mahperi’nin abisi. “Yoldan geçiyorduk, uğrayalım dedik.”

Leyal’in çay bardağındaki cam birden çok daha soğuk geldi parmaklarına. İçinden bir ses “Elçin kim?” diye sordu ama dudakları sessizdi. Elçin herkese güler yüzle selam verirken Leyal’in içi sıkıştı. Elçin'in samimi tavrı, kolunu bırakmayan duruşu, bakışlarındaki sahiplenicilik... hepsi çok açıktı. O adamın hayatında biri vardı. Hem de Leyal dışında herkesin bildiği biri.

“Leyal, Elçin'le tanışmış mıydın?” diye sordu Mahperi.

Leyal küçük bir tebessümle başını iki yana salladı. “Hayır ama... memnun oldum,” dedi.
Yalan söylediğini kendi kalbi bile duydu.

---

O gece Leyal erken ayrıldı bahçeden. Mahperi onun arkasından fısıltıyla seslendi:
“Leyal, bu kadını dert etme. O geçici biri.”

Leyal başını çevirip hafifçe gülümsedi ama içi darmadağındı.
“Ben yıllardır geçici duygularla yaşamadım Mahperi. Onu sevdiğimi ilk fark ettiğimde on sekiz yaşındaydım. O hâlâ bilmiyor.”

Eve dönerken sokak lambalarının altından geçti. Her adımda kalbi biraz daha ağırlaştı. Onun sevgilisi vardı. Leyal’in hayalleri, tek taraflı bir sevdanın sessizliği içinde büyümüştü. Mahperi’nin abisi onu hâlâ “kardeşinin yakın arkadaşı” olarak görüyordu. Belki de başka hiçbir şey olarak göremeyecekti.

Ama yine de... içindeki umut ölmüyordu.
Belki bir gün.
Bir gün o da fark ederdi.

---

İlerleyen günlerde Leyal onu birkaç kez daha gördü. Ama her seferinde yanında Elçin vardı.
Ve her seferinde Leyal, biraz daha içine gömüldü.

Ama sabrın sınandığı yerde gerçek aşk kendini belli ederdi.
Ve bazı bakışlar, geç fark edilse de... hiçbir zaman unutulmazdı.