4

Bu sabah saray koridorları epey gürültülüydü, sebebi ise Gülbahar Sultan. Hastalığı iyice fenalaşmıştı hekimler sürekli odaya girip çıkıyor, sesler çoğalıyordu.

Eirene’de bu sabah o seslere uyanmıştı. Bayezıd onu validesine hekim olarak getirtmişti ama başhekimler Eirene’nin hem yaşından hemde küçüklüğünden dolayı onu istemediler. Tabii Eirene vakit buldukça Gülbahar Sultan’la ilgileniyordu.

Eirene hemen hazırlandı ve koridora çıktı. Tesadüfün böylesi çıkar çıkmaz şehzade ile çarpıştı. Hemen kendini toplayıp eğildi Eirene.

Eirene
“Şehzadem kusurumu affedin, birden çıkınca göremedim.”

Bayezıd çarpışmaya değil de başka bir şeye huzursuzlanmıştı kaşları çatıldı ve hemen sordu.

Bayezıd
“Eirene Hatun senin ne işin var burada? Validemin yanında olman gerekmez mi?”

Eirene
“Şehzadem başhekimler beni istemedi. Bende onların olmadığı vakitler gidip kontrol ettim validenizi.”

Bayezıd derin bir nefes verdikten sonra eliyle geçmesi için yolu gösterdi Eirene eğildi ve geçti.

Eirene validenin odasına girdi Bayezıd’da kapıdan izliyordu. İçeride çok sayıda cariye ve hekim olduğu için girmek istemedi.

Eirene
“Gülbahar Sultanımızın sıhhatti nasıldır?”

Başhekim Eirene’ye döndü ve kaşlarını çattı.

Başhekim
“Sen mi geldin gene? La havle vela kuvvete! Ben sana durmadan buraya girip çıkma demedim mi be? Derhal çekil ayak altında dolaşma.”

Bayezıd duyduklarına epey sinirlendi ama dinlemeyi tercih etti bir süre.

Eirene
“Bende bu sarayda hekimim validemizin ahvalini bilmek istiyorum ilgilenmek istiyorum!”

Başhekim
“Sen bana sesini mi yükselttin? Kiminle konuştuğunu fark et edepsiz!”

Bayezıd bir anda ortaya çıktı. Herkes eğildi ve odada büyük bir sessizlik oluştu.

Bayezıd
“Başhekim! Sözlerine itina göster, aksi halde hiç istemeyeceğin durumlara düşersin!”

“Validem hasta yatıyor burada atışmanın vakti mi? Bunun yanı sıra Eirene Hatun’a ben bu vazifeyi bizzat verdim, validem ile o ilgilenecekti. Bir daha bu nev’i hadiseyi ne işiteceğim ne de kulağıma gelecektir. Bu mevzu burda nihayete ermiştir!”

Bayezıd odadaki herkesi tek tek ölçer bakışlarla inceledikten sonra validesinin baş ucuna geçti. Tabii bazı cariyeler arasında fısıldaşmalar başlamıştı

Cariye
“Şehzadenin gözdesi olmuş bu hekim.”

Başka cariye
“Nerden geldi nasıl oldu? Şehzade onu çok koruyor.”

Eirene bunları duysada Bayezıd’ın onun arkasında duruşu ona güç vermişti. Eirene duruşunu düzeltti, başını kaldırdı. Az önce esip gürleyen başhekim bile şimdi bakamıyordu ona.

Bayezıd
“Validem, ne bu hâl böyle?”

Gülbahar Sultan
“Aslanım, hâlim pek âlâ değil.”

Gülbahar Sultan’ın cümlesini bitirmesiyle öksürmeye başlaması bir oldu. Bayezıd validesinin elini sıkıca tutup bir süre ona baktı. Ardından kafasını hafif çevirerek konuştu.

Bayezıd
“Başhekim! Ne vakittir validemle ilgilenirsin, hâlâ bulamadın mı şifasını?”

Başhekim
“Şehzadem epey bir süredir ilgilenirim lakin hâlâ tespit edemedim ne olduğunu.”

Bayezıd tekrar validesine döner. Arkasından birinin yaklaştığını hisseder.

Eirene
“Şehzadem, izin verirseniz ben açıklayayım. Kimyr yokken gelip kontrol ettiğim vakitlerde bir kaç tespite rastladım. Söylemek isterim.”

Bayezıd eliyle konuşmasını işaret eder.

Eirene
“Valideniz verem olmuş olabilir şehzadem. Tüm belirtiler bunu gösteriyor. Sık öksürme, ateş, halsizlik, göğüs ağrısı ve daha fazlası.”

Bayezıd
“Tedavisi yok mudur Hatun?”

Eirene
“Hâlen kati bir şifası mevcut değildir lakin ballı karışımlar ve adaçayları tüketmesi validemiz için şifa olur. Süt ve yumurtayı öğünlerinde de aksatmaması gerekir. En önemlisi de temiz hava, güneş ışığı almalı vücuduna iyi gelecektir.”

Bayezıd
“Bunları neden hekimlere arz etmedin?”

Eirene
“Şehzadem gördünüz, girmeme dahi izin yoktu.”

Bayezıd ayaklandı ilk önce Eirene’ye uzun uzun baktı. O an elinde olsa onun o bilge gözlerine uzun uzun dalmak isterdi. Sonra da hekimlere döndü.

Bayezıd
“İşittiniz. Bundan böyle valideme bunlar uygulanacak. Lakin Eirene olacak validemin yanında, başka kimseyi istemem. Buyruğumdur.”

Dedikten sonra hızla odadan çıktı. Ardından kalan hekimlerde çıktı. Eirene ile valide baş başa kalmıştı.

Eirene
“Sultanım bir an evvel sizin için şifaları hazırlayayım, ardından biraz istirahat edin. Sonra da bahçede biraz dolaşırız.”

Gülbahar Sultan
“Allah senden razı olsun. Hekimler burada beni helak ettiler.”

Eirene valideye gülümsedi ve şifaları hazırlamaya başladı.

Gülbahar Sultan
“Pek de güzelsin maşallah. Nereden geldin sen? Cariye misin?”

Eirene
“Ben buralıyım Sultanım. Fetihten öncede buradaydım. Şehzademiz getirtti bizi buraya onun emridir.”

Gülbahar Sultan
“Siz?”

Eirene
“Babam ve ben . Şehzade bizi buraya getirttirince babama istirahat etmesini söyledi ona maaş bağladı. Bende şifacılığıma burada devam ediyorum.”

Gülbahar Sultan
“Aslanım sizi pek sevmiş herhalde. Bu imkanları uygun görmüş.”

Valide gülümsedi ve kıza tatlı bir şekilde baktı.

Gülbahar Sultan
“Sevilmeyecek gibi değilsin de. Allah sahibine bağışlasın.”

Eirene
“Sağolun sultanım. Asıl sizin zât-ı âlinizin sedâsı, bahar misâli gönlüme ferahlık verir.”

Gülbahar sesli ve kibar bir şekilde güler. Bu iltifat çok hoşuna gitmiştir. O sırada içeri Sultan Mehmed girer.

Sultan Mehmed
“Bahar’ım, gönlümün baharı.”

Der ve hemen Gülbahar’ın yatağının köşesine oturur.

Gülbahar Sultan
“Hünkârım, Mehmed’im.”

Sultan Mehmed
“Halinizi işitince, evvel defa bu nev’i bir korku sardı içimi. Halin şimdi nasıl?”

Gülbahar Sultan
“Pek âlayım. Yanımdaki zât-ı âliniz beni daha da âlâ yapar.”

Gülbahar Sultan Eirene’ye bakar ve ekler.

“Sağolsun, hekim kızımız da pek neşelendirir beni.”

Sultan Mehmed Eirene’ye bakar. Eirene eğilir.

Gülbahar Sultan
“Oğlumuz gelmelerini istemiş.”

Sultan Mehmed
“Haberim var. Lakin ilk defa görüyorum kendilerini.”

Sultan Mehmed bir anda aklına gelmiş gibi konuşur.

Sultan Mehmed
“Cem geldi eski saraydan. Validesinin yanındaydı epeydir.”

Gülbahar Sultan
“Âlâ hünkârım. Ağabeyleriyle vakit geçirsin.”

Sultan Mehmed
“İnşallah Bahar’ım.”

Mehmed Gülbahar’ın alnına öpücük bıraktıktan sonra odadan çıkar.

Eirene o gün Gülbahar’ın hastalığıyla ilgilenir. Dediği gibi yemeklerini şifalarını verir ve ardından bahçeye çıkartır. Akşam olunca Eirene odasına döner.

Bir süre sonra kapısı çalar, Bayezıd içeriye girer.

Bayezıd
“Bu vakit uyudun mu bilemedim.”

Eirene
“Uyumadım şehzadem, vazifelerim de şimdi sona erdi.”

Bayezıd
“âlâ. Validem nasıl?”

Eirene
“Bugün daha âlâ şehzadem. Olanlardan sonra.”

Bayezıd gülümseyip Eirene’ye yaklaştı. Ne diyeceğini bilmiyordu validesini sormak için gelmişti ama şimdi pek gidesi yoktu.

Bayezıd
“Küçük kardeşim geldi bugün.”

Eirene
“Duydum şehzadem babanız söyledi. Nasıldı? Hasret giderdiniz mi?”

Bayezıd
“Giderdik giderdik. Çok hasret bırakmış kendine.”

Eirene
“Ne güzel şehzadem, kardeşinizin olması.”

Bayezıd
“Güzeldir. Lakin keşke kardeş bağlarımız her vakit olabilse.”

Eirene
“Neden şehzadem?”

Bayezıd
“İleride taht boşalacak, birimizin geçmesi gerekecek. Geçince de diğer şehzadeler idam edilecek.”

Eirene şaşırmıştı ne diyeceğini bilemedi. Bayezıd ona bakıp gülümsedi.

Bayezıd
“Sen bu meseleye pek ehemmiyet verme.”

Eirene
“Peki şehzadem.”

Bayezıd
“Bir süre sonra bende sancağa geri döneceğim.”

Eirene kafasını iyice kaldırarak Bayezıd’a bakar.

Eirene
“Şehzadem ne vakit? Beni burada bırakmayın, beni tekrar istemezler.”

Bayezıd
“Endişelenme hekim. Aklımda bazı şeyler var, eğer oldurabilirsem ikimiz içinde âlâ.”

Eirene
“Aklınızda ki neymiş şehzadem?”

Dedikten sonra merakla daha çok yaklaşır Eirene. Artık aralarında pek bir mesafe kalmaz ikiside bunu farkeder. Eirene ileri gittiğini düşünerek birazdaha geri çekilir. Bayezıd Eirene’in geri çekilmemesi için kolundan turar.

Bayezıd
“Ben sana ne demiştim? Benden çekinmek yok.”

Eirene
“Affedin şehzadem.”

Bayezıd
“Eirene benimle baş başayken rahat konuşabilirsin.”

Bayezıd kaftanından bir kağıt çıkartır ve Eirene’ye uzatır.

Bayezıd
“Bunu yarın bahçeye çıktığında oku. O vakit daha iyi idrak edersin.”

Eirene kağıdı alıp elinde sıkıca tutar. Bayezıd son kez uzun uzun bakar. Bir an eli saçlarına gidecek gibi olur, lakin Bayezıd Eirene’nin rahatsız olacağını düşünüp geri çekilir.

Eirene
“Şehzadem, siz de rahat olun benim yanımda.”

Şehzade gülümser ve bu sefer yapar. Karışmış sarı saçlarında parmaklarını gezdirerek bir tutamını açar.

Bayezıd
“Epey yorulmuşsun herhalde. Sıma-yı nazın perçemleri darmadağın olmuş.”

Bayezıd son tutamı açar ve elini yavaşça indirir. Yüzüne geldiğinde hafif yavaşlar ve beyaz teninde parmaklarını gezdirir. Eirene duruma anlam veremez tabii, bir anda şehzadenin böyle yakın davranması onu pek heyecanlandırır.

Eirene
“Şehzadem, utandırıyorsunuz beni.”

Bunu dedikten sonra bir eliyle yüzünü hafif gizleyerek gülümser Eirene. Bayezıd’da onun bu tatlı haline gülümser.

Bayezıd
“Utanmak yok Eirene. Alışacaksın.”

Eirene
“Peki şehzadem. Lakin vakit geç oldu, sizin gitmeniz icap eder. Yanlış anlaşılmasın.”

Bayezıd
“Kovuyor musun yoksa beni?”

Eirene
“Hayır şehzadem. Sizi düşünüyorum.”

Bayezıd
“Öyle olsun hekimim. Hayırlı geceler.”

Eirene
“Size de şehzadem.”

Eirene eğilir ve Bayezıd odadan çıkar.

Eirene’de daha fazla beklemeden uyumaya gider.