58. bölüm · KAFES
Sessizlik
Cansu ormanın içine girdikçe hava daha da soğudu. Her adımı bacağında keskin bir acı bırakıyordu ama durmadı. Karanlık ağaçların arasında tek başına ilerliyordu.
“Cansu: Buradayım… istediğiniz neyse geliyorum…” diye fısıldadı.
Bir süre sonra uzaktan bir ışık gördü. Sabit, hareket etmeyen bir ışık.
Yavaşça yaklaştı.
Eski bir yolun kenarında siyah bir araç duruyordu. Kapısı açıktı.
Cansu durdu. “Bu bir tuzak…”
Ama geri de dönmedi.
Derin bir nefes aldı ve araca yaklaştı.
Tam o sırada arkadan bir ses duyuldu.
“Yalnız gitmen hata.”
Cansu hızla döndü.
Eren ve Melis gelmişti.
Cansu şok oldu.
“Cansu: Size gitmeyin demedim mi?!”
Eren sertti ama gözleri endişeliydi.
“Eren: Seni yalnız bırakacağımızı mı sandın?”
Melis titriyordu ama kararlıydı.
“Melis: Hep birlikteyiz demiştin ya…”
Cansu’nun gözleri doldu.
Bir an sessizlik oldu.
Sonra araçtan bir kapı sesi geldi.
Yavaşça içeri bir ekran açıldı.
Ekranda maskesiz adam göründü.
“Siz gelmeye karar verdiniz demek…”
Eren yumruklarını sıktı.
“Eren: Ne istiyorsun?!”
Adam sakince konuştu:
“Son parçayı.”
Cansu fısıldadı:
“Cansu: Bizde ne var ki?!”
Adamın bakışı değişmedi.
“Üçünüz.”
Ve ekran karardı.
Arabanın içinden soğuk bir ses daha geldi:
“Binin.”
Ormanın içinde rüzgâr şiddetlendi.