27. bölüm · KAFES
Geri dönen gölge
Cansu USB’yi sıkıca tuttu.
“Bunu açıyorum,” dedi kararlı bir sesle.
Eren hızlıca atıldı. “Bekle—emin misin?”
Ama artık çok geçti.
Cansu depodaki eski laptopu açtı. Parmakları titreyerek USB’yi taktı.
Ekran bir an karardı.
Sonra tek bir dosya açıldı:
“GECE_03:17.mp4”
Herkes ekrana kilitlendi.
Video oynadı.
Eski bir sokak görüntüsü… yağmur… titrek bir kamera.
Bir anda görüntüde Eren’in babası belirdi.
Cansu irkildi. “Bu… baban mı?”
Eren gözlerini kısmıştı. “Evet…”
Ama sonra görüntüde ikinci bir kişi çıktı.
Yüzü net değildi. Kapüşonluydu.
Emir bir adım geri çekildi.
“İşte…” diye fısıldadı Melis.
Videoda bir tartışma duyuluyordu ama ses bozuktu.
Sonra bir anda görüntü sarsıldı.
Bir çığlık…
Ve kamera yere düştü.
Sadece nefes sesleri kaldı.
Sonra ekran karararak durdu.
Depoda kimse konuşmadı.
Cansu’nun sesi kısık çıktı:
“Bu… bu neydi?”
Eren’in yüzü gerilmişti.
“Babamın kazası değil… bir saldırı.”
Polislerden biri hemen telsize uzandı.
“Merkez, elimizde kritik delil var.”
Tam o sırada Melis çok alçak bir sesle konuştu:
“Şimdi anladınız mı… bu olayın neden yıllardır kapatıldığını?”
Emir gözlerini kaçırdı.
Cansu yavaşça ona döndü.
“Emir… o kapüşonlu kişi kim?”
Emir cevap vermedi.
Sadece yumruklarını sıktı.
Ve o sessizlikte herkes tek bir şeyi anladı:
Emir gerçeğin en yakınındaki kişiydi… ama en çok saklayan da oydu.