7. bölüm · KAFES
Bölüm 2: duvarların ardında
Cansu o gece Eren'i düşünmeden uyuyamadı.
Aklında sürekli aynı soru vardı.
"Eren neden herkesi kendinden uzaklaştırıyor?"
Ertesi sabah okula geldiğinde ilk işi bahçeye bakmak oldu.
Ama Eren yoktu.
İlk ders başladı.
Sınıfa öğretmen girdi ama Eren'in sırası boştu.
Cansu istemeden de olsa gözünü sürekli o sıraya çeviriyordu.
Öğle arasında Eren nihayet okula geldi.
Yüzü solgundu.
Gözlerinin altında morluklar vardı.
Cansu hemen yanına gitti.
"Eren, iyi misin?"
"İyiyim."
"Hiç iyi görünmüyorsun."
"Eve geç kaldım, hepsi bu."
"Yalan söylüyorsun."
Eren derin bir nefes aldı.
"Cansu..."
"Hı?"
"Bazen bazı şeyleri bilmemek daha iyidir."
"Belki. Ama ben yine de bilmek istiyorum."
Eren cevap vermedi.
Tam uzaklaşacakken Cansu onun bileğini hafifçe tuttu.
"Kaçmayı bırak."
Eren yavaşça Cansu'nun eline baktı.
Sonra gözlerini ona çevirdi.
"Ya bir gün senden de kaçmak zorunda kalırsam?"
Cansu hiç düşünmeden cevap verdi.
"O zaman seni yine bulurum."
Eren'in dudaklarında belli belirsiz bir gülümseme oluştu.
Ama bu gülümseme sadece birkaç saniye sürdü...