44. bölüm · KAFES
Bölüm 6:sesizlik
Cansu baygın haldeyken maskeli adamlar onu hızla dışarı çıkardı. Koridorlar soğuk ve sessizdi, sadece ayak sesleri yankılanıyordu. Eren arkadan bağırmaya çalışıyordu ama kapılar çoktan kapanmıştı.
Cansu yavaşça gözlerini araladı. Başının döndüğünü hissediyordu. Etrafına baktığında yabancı bir araçta olduğunu fark etti. Ellerini hareket ettirmeye çalıştı ama bağlıydı.
“Eren…” diye fısıldadı. Sesi titriyordu.
Gözleri doldu. “Beni… bırakın…”
Maskeli adamlardan biri hiçbir şey söylemeden öne baktı.
Cansu’nun gözlerinden yaşlar aktı. “Ne istiyorsunuz benden? Ben hiçbir şey yapmadım…”
Araç durdu.
Kapılar açıldı ve Cansu zorla dışarı çıkarıldı. Büyük, soğuk bir binanın içine götürüldü. Işıklar loştu, her yer sessizdi.
Cansu ağlamaya başladı. “Lütfen… beni bırakın…”
Ama kimse cevap vermedi.
Onu küçük, boş bir odaya soktular. Kapı kapandı.
Cansu dizlerinin üzerine çöktü, hıçkırarak ağladı.
“Eren… yardım et…”
O sırada kapının dışından bir ses duyuldu:
“Hazır.”
Ve anahtar çevrildi.