10. Bölüm ihanet

Bazı insanlar gelir, hayatını değiştirir. Bazı insanlar gider, hayatının anlamını değiştirir

Rasgele harabe bir yere girerek köşeye sinerek oturdum.
Bizim mahallede çık harabe yer vardı.
İçimde ise sadece tek bir şey: Korku.

Bu adamlar bir şey yapar diye korkuyordum.
Adım sesleri yaklaşınca
Kendimi daha da küçülterek saklandım.
Tak
Tak
Tak.
Bu ses de neydi, vurma sesi geldi.
Üç defa bu ses gelince sonunda konuşan kişi içeri girdi.
" Dışarı çık hadi!"
Bu adam nasıl buraya geldi.

Saklandığım yerden çıkarak karşımda duran alaza baktım.
Saka gibiydi.
" Senin ne işin var burda"
Burnuna kötü bir koku gelmiş gibi yüzünü buruşturdu.
" Burda ne mi? işim var"
Başını salladı.
" Beni sen aradın."
Gözümü büyüterek baktım.
" Armadım."
" Aradın"
" Aramadım."
İkimizin sesini bir koruma böldü.
" Abi... Daha sonra mı? Bunu tartışsanız."
Yanlış bir şey söylemiş gibi öksürdü.
" Yani, işimiz vardı ya."
Alaz korumasına dönerek dişini sıktı.
" Sana ne lan! Piç herif, defol! Git aracı hazırla"
Adam hızla dışarı çıktı.
Ellerimi belime koyarak bir ayağımı salladım.
" Seni aramadım"

Alaz Elini cebine koyarak sigara paketini çıkardı, sonra da sigarayı yakarak dumanı yukarı üfledi.
Siyahı çalan gözlerle beni baştan aşağı süzdü.
" Demek beni armadın" sesinde küçümseme vardı.
Kendimden emin bir sesle
" Evet aramadım."
Çantamı yerden alarak dışarı doğru yürüdüm ki
Alaz kolumu tutarak beni durdurdu.
"Sence de bu aralar beni çok rahatsız etmiyor musun?"
Kolumu çekerek yüzümü buruşturdum.
" Beni rahatsız eden sensin, serhatla konuların umrumda değil, beni artık rahat bırak!"
Kapıya yürüyüp gitmiştim ki sesi beni yerimde çiviledi.
" Lena yerine beni aradın"
Allah kahretsin!
" Artık bir şey olunca bana koşmayı bırak, yardım da isteme"
İsteme gününden de bahsediyordu.
O gün de onu aramıştım.
Yanımdan geçerek durdu ama bana dönmedi.
Sigara izmaritini yere atarak ayağıyla söndürdü.
" Senden daha önemli işlerim var. Bir daha beni kendinle uğraştırma."
Sonra da çekip gitti.
Kendimi çok kötü hissediyordum.
***
Eve giderek odama uzandım saat çok geç olmuştu annem gelmemişti.
Yazgı da ortalıkta yoktu.
Zaten gelecekleri de yoktu.
Odamda dönüp durmaktan başım ağrıyınca yatağa uzandım.
Acaba Alaz o adamlara ne yaptı?
Telefonumu alarak Alazı arayacaktım ama bana bugün kurduğu cümle kendimi daha kötü hissetmeme sebep oluyordu.
Beni kendinle uğraştırma.
Rehbere girerek Lenayı aradım.
Bugün ne yaptı acaba.
Urazla küsmüştü.
Telefon açılınca
Arkadan gürültülü bir müzik sesi geliyordu.
" Lena orda mısın?"
Kahkaha sesleri kulağımı doldururken Lena konuştu.
" Aslı... Aslı ben bugün " kelimelere ağzından anlaşılmaz çıkıyordu.
Sarhoştu.
Ayağa kalkarak odada döndüm.
" Lena iyi misin?, bana konum at gelip seni alayım."
Lena güldü ama bir yandan da ağlıyordu.
" Ben çok .... Çok aptalım. Annemin tek çocuğu değilim, babamın prensesi değilim ve... Ve "
Hıçkırarak konuştu.
" Urazın Lenası değilim artık!"
Ağlamaya başladı.
" Lena hadi bana nerde olduğunu söyle"
Delirmek üzereydim.
Çok sarhoştu
" Ben bugün bir şey yaptım aslı"
Pencereyi açarak hava almaya çalıştım.
" Ne yaptın? "
Kısa bir sessizlik yaşandı ardından
" Ben bugün seni öldürmek istedim."
Kalbim sıkıştı.
Nefes alamadım.
Dışardaki hava bile bana iyi gelmiyordu.
Beynimde sadece bu kelime oluştu
Ve tüm vücuduma yayılmaya başladı.
Beni öldürmek mi? istedi.