HERKESİN BİLMEDİĞİ SAVAŞLAR: ''GÖRÜNMEYEN YARALAR..''

En derin yaralar dışarıdan bakıldığı zaman hiç belli olmayan yaralardır..

Mevlânâ Celâleddîn-i Rûmî (Kuddise Sırruhu)
"Aynı dili konuşanlar değil, aynı duyguyu paylaşanlar anlaşabilir." diye söylemiş mübarek..

Bazı insanlar konuşurlar, gülerler, normal hayatlarına devam ederler görünürde fakat kimse onların içlerinde verdikleri mücadeleyi görmez, göremez..
En ağır savaşlar zaten gözde değil gönülde yaşandığı için dışarıdan bakıldığı zaman belli olmaz.. Taa ki aynı duyguyu paylaşan birilerine tevafuk edene kadar.. Onlar konuşmasalarda, anlatmasalar da anlaşırlar dertleri tanıdıktır çünkü..
Gönüller birbirine benzeyen gönüllere akarya gerçekten öyle, bi çekim olur tabi burada karşı cins münasebetlerden bahsetmiyorum kesinlikle..
Dostluk, kardeşlik bunlardan bahsediyorum.. Kimsenin bilmediği ama senin topyekün verdiğin savaşları seni sen konuşmasan bile anlayan, tanıyan, bilen insanlar bilebilir ancak..
Geçmişten günümüze ihtiyacımız olan şey de bu ya.. Sen bir savaşın ortasındasındır ama seni yargılayan bakışlar, halini anlamayan yürekler, döner durur etrafında.. Ama birbirini sevmeyi, merhamet etmeyi, destek çıkmayı yargılamadan, kızmadan, bağırmadan, çağırmadan yapamıyoruz..Maalesef..
Oysa Peygamber Efendimiz (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) ne buyurmuş:"Müminler, birbirlerini sevmede, birbirlerine merhamet etmede ve birbirlerini korumada bir beden gibidir. Bedenin bir organı rahatsız olursa, diğer organlar da uykusuzluk ve ateşle ona iştirak eder." (Sahih Buhari; Sahih Müslim)
bu Hadis-i Şerif Müslümanları tek bir beden gibi tasvir ediyor, kardeşinin görünmeyen acısını hissedilmeyi ve halinden anlayabilmeyi vurguluyor..Toprak gibi sakin , şefkat ve merhamette güneş gibi miyiz ? Yaratılanı Yaratan'dan ötürü mü seviyoruz ? Biz , biz olarak bakın ben demiyorum biz kendimize başta olmak üzere, Mü'min kardeşlerimize , çevremize , yakınımıza , uzağımıza nasılız ?
Kalbimiz, aklımız, dilimiz aynı hizada mı? Yaptığımızı söylüyor, söylediğimizi yapıyor muyuz? Yapmıyoruz.. Yaptığımızı zannettiğimiz anlar oluyor belki ama yapamıyoruz hakkıyla, layıkıyla.. Yapar gibi anlarımız oluyordur ama yapar gibi işte.. Dünyaya meylimiz çok , nefsi kavgalarımız çok , biz kendimizi tanıyamıyoruz ki yanıbaşımızdaki kardeşimizin yarasını sarabilsek..Yekvücud olabilsek..Anlayışlarımız kıt, davranışlarımız noksan, kusurlu şekilde kusursuzun peşindeyiz.. Koskoca bir imparatorluğun zirvesinde olan Kanuni Sultan Süleyman Han Hazretleri , mahlasıyla namı diğer Muhibbi merhum (Kuddise Sırruhu) :
''Halk içinde mu'teber bir nesne yok devlet gibi
Olmaya devlet cihanda bir nefes sıhhat gibi
​Saltanat dedikleri ancak cihân kavgasıdır
Olmaya baht u saâdet dünyada vahdet gibi
​Ko bu ayş u işreti çünkim fenâdur âkıbet
Yâr-ı bâkî ister isen olmaya tâat gibi
​Gör bu Muhibbî dünyâya meyl itmez n'ola
Olmaya uzlet gibi dünyada bir râhat gibi''

diye söylemiş mübarek yani yedi kıtaya hükmeden o imparatorluğun zirvesindeki zat ne diyor saltanat kuru bir kavga , mutluluk iç huzurda , taatte.. İnsanın gözünü güç, makam, mevki, para, mal, mülk bürüdüğü ve değerli olanın o olduğunu zannettikleri için nefis huzuru başka yerlerde aramaya yöneliyor böylelikle ne oluyor gönüller de ne birlik duygusu ne zerafet ne anlayış hiçbir şey kalmıyor.. Ancak sömürme mantığı ile al ama verme hesabı , al verme , al verme şeklinde duygusuz bir nesil yetişiyor.. Böyle bir insanlık ne anlasın yanındaki insanın yarasından, acısından.. Bırakın görünmeyen yarayı, görünen yarası olsa ona bile banane der geçer, haldeyiz insanlık olarak.. Benim yaram daha büyük seninki küçük peşindeyiz.. Bilemiyorum ben bu dediklerimin neresindeyim , sen de düşün sen bu dediklerimin neresindesin? Dışarıdan çok güçlü gördüğümüz insanlar da kırılabilir, düşebilir, tökezleyebilir arkadaşlar, o güçlüdür halleder diye bakmayıp empati, merhamet ve güzel sözün iyileştirici gücü ile görünür görünmez yaralarına merhem olmak o insanı dipten alır, sen dışarıdan güçlü görürsün belki ama uçurumun dibine geldiyse peki.. Kimseyi yargılamamak lazım sen o yarayla sınandın mı ki rahatça konuşuyorsun derler adama.. Sınanmadığın hiçbir yara bundan sonrada sınanmayacağın anlamına gelmez bu yüzden dikkat etmek lazım ben de sen de kim olursak olalım dikkat etmemiz lazım! İnsanların ihtiyaçlarını, durumlarını bu güçlü şu zayıf demeden gözetmek lazım, tartmadan, biçmeden, yormadan, eleştirmeden, kınamadan, bu da dert mi demeden...Başta kendim olmak üzere Rabbim cümlemizi afiyetle su gibi berrak, toprak gibi sakin, anlayışlı, yormadan, kırmadan, dökmeden, kınamadan, halden anlayan kabiliyetlerine mazhar eylesin.. Çünkü neydi Hadis-i Şerif : "Müminler, birbirlerini sevmede, birbirlerine merhamet etmede ve birbirlerini korumada bir beden gibidir. Bedenin bir organı rahatsız olursa, diğer organlar da uykusuzluk ve ateşle ona iştirak eder." (Sahih Buhari; Sahih Müslim)
yine başka bir Hadis-i Şerif : "Merhamet etmeyene merhamet olunmaz."
(Sahih Buhari; Sahih Müslim)

Vesselam..