ÇEVRİM İÇİ HAYATLAR, ÇEVRİM DIŞI YALNIZLIKLAR: ''DİJİTAL ÇAĞDA GERÇEK BAĞ KURMAK..''

Şimdiye kadar yüzlerce kişiyle görüşüp, konuşup, muhatap olmuşuzdur belki ama gerçekten anlaşılmış hissettiğimiz insan sayısı kaçtır sence?

Bayramlar geldiği zaman herkes şöyle derdi; ''Nerede o eski bayramlar diye..'' hatırlar mısın ya da duydun mu hiç böyle cümleler bilmiyorum bence illaki duymuşsundur , şimdi şöyle değiştirmeliyiz bence bu cümleyi: ''Eskiden insanlar birbirini bulmakta zorlanıyordu, bugün ise insanlar birbirini tanımakta zorlanıyor, o yüzden nerede o eski bayramlar değil de nerede o eski insanlar demeli..''

Bir telefon kadar yakınız herkese, her an herkes için ulaşılabiliriz , sosyal medya da özellikle yani ara sıra görüştüğün ya da uzun zamandır görüşmediğin bir yakının bir fotoğraf paylaşsa altına da sen bir emoji koysan bir beğeni atsan bir yorum yapsan üf senden iyisi yok senden yakını yok dimi, bu ve benzeri şeyler gerçek sohbetin, gerçek bağın yerini alabilir mi sence?

Aynı evde yaşayan insanlara baksak hangimiz birbirimizi çok iyi tanıyıp, gerçek bir bağ kurmayı becerebiliyoruz ki... Şimdi artık saatlerce ekrana bakıp, birbirinden, birbirimizden uzaklaşıyoruz gün geçtikçe ve böylece bir bağ varsa bile buda zayıflıyor git gide...

Gerçek bağ demek bana göre; bir araya gelip ellerimizde telefon gezinmek değil, yani birlikte zaman öldürmekten ziyade gerçekten dinlemek, anlamak ya da anlamaya çalışmak, yargılamadan yanında olabildiğini hissettirebilmektir..Çünkü insanın ruhu aynı zamanda görülmeye ve anlaşılmaya ihtiyaç duyar. Bu ihtiyaç ise hiçbir teknoloji aleti ile karşılanamaz, hiçbir teknoloji aleti senin ruhunu doyurmaz kardeşim..
Gerçek bağ samimiyet ile örülür zorlama ile değil..
Gerçek bağ bir kalbe dokunduğun zaman kurulur, ekrana dokunduğun zaman değil..
Gerçek bağ sıradan ve içten söylenen bir nasılsın sorusu ile yeşerir, düşüncesizlikle değil...

Şu an her an ulaşılabilir haldeyiz her an çevrimiçiyiz yani bir tuşla kıtalar arası seyahat eder gibi ulaşıyoruz kime ve neye ulaşmak istersek yani bağlantı arttı evet ama bağlar zayıfladı şu an güven, emek, zaman, samimiyet o kadar kolay harcanıyor ki o nedenle günümüzde o kadar çok bağlantı aracı artmasına rağmen ve insanlar birbirlerine sürekli çevrimiçi olmalarına rağmen aslında koskoca bir çevrimdışı yalnızlıkla baş başa kalıyorlar.. İnternetini bir kapat telefonunu bir kapat hatta kapamamış olsan bile senin herkese çevrimiçi kendine çevrimdışı durumundan kimin haberi oluyor ki kardeşim?

Sürekli bildirimler alıyoruz, sürekli bir dikkat bölünmesi yaşıyoruz hele bir de sosyal mecralarda takılıyorsan zaten hiç çıkamazsın oradan da, ipin ucunu bir verdin mi beğenilme arzusu insanın içini kemiren bir kurt gibi ordan oraya ordan oraya sürükler seni ve ondan sonrada kıyaslar durursun kendini diğerlerinin en güzel anlarını paylaştıkları mecralarda..

İnsan elbette görülmek, dinlenmek, anlaşılmak, kabul görmek, değerli hissedilmek ister..Ebû Mûsâ el-Eş’arî (ra)’den rivayet edildiğine göre, Resûlullah (asm) şöyle buyurdu:
«الْمُؤْمنُ للْمُؤْمِن كَالْبُنْيَانِ يَشدُّ بعْضُهُ بَعْضاً »
“Müminin mümine karşı durumu, bir parçası diğer parçasını sımsıkı kenetleyip tutan binalar gibidir.”
Hz. Peygamber (asm) bunu açıklamak için, iki elinin parmaklarını birbiri arasına geçirerek kenetledi. (Buhârî, Salât 88, Mezâlim 5; Müslim, Birr 65.)

Evet, insanın insana ihtiyacı vardır. Bu; yardımlaşma, dostluk, aile, nasihat ve dayanışma açısından Kur'an ve sünnetle sabittir.Fakat mutlak ihtiyaç ve tevekkül yalnız Allah'adır. İnsanlar ise Allah'ın lütfettiği vesilelerdir. Bu denge, İslam'ın öğrettiği bakış açısıdır kardeşim..İslam da hayat var , nizam var, düstur var , her ne kadar beceremesek de bu bizlerin kusurudur İslam'ın değil (haşa). Şu an bağlantılar arttı hızla her geçen gün yeni modeller yeni teknolojik ürünler vsler iletişim, sosyal medya araçları artıyor,artmakta zaten yukarıda da belirttim ama şunu belirtmedim, doğru orantılı olarak ne artıyor bir de biliyor musun ? Tüketim.. İçerikleri tüketiyoruz, görüntüleri tüketiyoruz, haberleri tüketiyoruz, videoları tüketiyoruz, sesleri tüketiyoruz, yazıları tüketiyoruz, hatta bazen insanları bile tüketiyoruz, bir sonraki bir sonraki derken hızla geçiyoruz ve hayatı hızlı bir şekilde ıskalıyoruz..Bir durup gerçekten anlamak, dinlemek, bağ kurmak bunlar giderek çöküyor hani bilgisayara bir virüs girer de bütün sistemi çökertirya insanın tabiatına, fıtratına da DİJİTAL VİRÜS girdi bir kurt gibi kemiriyor hepimizi..Velhasılı; Bu çağın en büyük ihtiyacı daha hızlı internet falan değil daha derin sohbetlerdir kardeşim çünkü insan yalnızca bir tıkla bağlantı kurarak değil de hakiki bir bağ kurarak iyileşir, iyileştirir.. Karşımızdaki ekranın ışığı yüzümüzü aydınlatabilir ama hakiki ve samimi bir yürek ancak içimizi aydınlatabilir.. Hem dünyamızı aydınlatır hem de ahiretimizi yeter ki derin sohbetler, hakiki bağlar kuralım, kurduralım.. Bizi Allah'a yaklaştıracak vesileler, dostlar edinelim, edindirelim becerebildiğimiz kadarıyla.. Biz de Allah'a yaklaştıracak insanlardan olalım, olabildiğimiz kadarıyla.. İslam kusursuz unutma noksan olan insan , insan beşer hata işler, insanların yanlışlarına bakıp da İslam'dan uzaklaşma!Seni içine çekmek isteyen o sahte, pırıltılı dünya seni çevrimdışı yalnızlıklara itecek, kabre seninle beraber gelip herkese merhaba arkadaşlar bugün ''kabir de bir gece'' çekiyoruz vlog diye elinde kamera seninle gerçek bir kabre girmeyecek.. Bu dijital çağda kaç kişi kaç kişinin gerçekten kalbine dokunup gerçek bir bağ kuruyor bilmiyorum ama sen kendini bir düşün bugün kaç kişinin kalbine dokunabildin.. Vesselam...