Bölümler 5Şu an: 4. 'MÜHÜRLÜ KALP'
- 1 1. 'TEKRAR AŞIK OLMAK'399 kelime
- 2 2. 'ŞİFRE OMPHALE'298 kelime
- 3 3. 'YERÇEKİMİ'386 kelime
- 4 4. 'MÜHÜRLÜ KALP'406 kelime · Okuduğun bölüm
- 5 5. 'LOKİ'294 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Çalışma odasındaydım. 'Karan Karahan' yazan bibloyu okşadım.
Karan'ın masasına oturdum. Siyah deri sandalyeye gömülmüşken, gözlerim kitaplıktaydı.
Kalın kitaplarla doluydu. Kalkıp yakından inceledim. Hukuk, mitoloji, sanat, tarih...
Her şey vardı.
Hangisini açsam, altı çizilmiş yerlerin olduğunu gördüm. "Bunların hepsini okumuş mu?"
Yukarıda duran büyük kalın kitapla kaşlarımı çattım.
'Kur'an-ı Kerim ve Türkçe Meali' yazıyordu. Parmak uçlarımda yükselip aldım.
Açınca dudaklarım aralandı. Birçok yerin altı çizilmişti ve yanlarına düzgün el yazısıyla notlar alınmıştı.
Sadece birkaç cümle okudum ve bir şey oldu. İçime bir sıcaklık yayıldı. Gözlerim doldu.
"İnançlı olduğumu mu düşündün?" Karan'ın sesiyle yerimde zıpladım ve ona döndüm.
Kapının önünde durmuş, beni izliyordu. Ne kadar süredir orada olduğunu bilmiyordum.
Elimdeki kitaba baktım. "Yani şaşırdım açıkçası."
"İnsanları tanımak için, onların kutsal saydığı şeyleri bilmek gerekir Lidya."
"Sen hepsini okudun mu?"
Karan bana doğru adımlar attı. "Elbette okudum. Tıpkı İncil'i, Tevrat ve mitolojiyi okuduğum gibi."
Önümde durdu. "Bir avukat, karşısındaki kitleyi hangi kelimelerle,"
Sesini kıstı. "Hipnotize edeceğini bilmek zorundadır Lidya."
Gözlerine baktım. "Okudun ama hiçbir şey hissetmedin mi? Burada yazanlar,"
Sayfada parmağımı gezdirdim. "İnsan ruhuna dokunuyor Karan. İyilikten bahsediyor."
"O kitabın ilk sayfalarında ne yazar bilir misin Omphale?"
Kafamı hafifçe iki yana salladım.
"Bazı kalplerin üzerine mühür vurulduğunu söyler. Ne görürler ne de hissederler." Deyip nefes verdi.
"Benim kalbime o mühür çoktan vuruldu Lidya. O yüzden sakın,"
Dişlerini sıktı. "Boşuna o sayfalarda benim için kurtuluş arama."
"Karan,"
"Sus Kraliçe. Yarın, karısını öldüren müvekkilimi savunacağım."
Nefesimi içime çektim. "Ne? Savunacak mısın?"
"Evet. Yemekte, öldürdüğünü itiraf etti."
"Neden savunacaksın?"
"Canım istedi."
"Ne?"
"Canım istedi Lidya. O kadar zayıf ve çaresiz görünüyordu ki,"
"Ona kendi doğrularını unutturdum. Masum olduğuna inandırdım."
"Yarın da aynı tiyatroyu mahkemede oynayacağım. Sadece,"
Karan sandalyesine kendisini bıraktı ve ayaklarını masaya uzattı. "Yapabildiğimi görmek hoşuma gitti."
🌑
Karan, Lidya'nın parmağındaki yüzüğe baktı. "Oyun bitti demek?"
Lidya afalladı. "Ne oyunu?" Elindeki kitabı yerine bırakmak için parmak uçlarında yükseldi.
Karan kalkıp arkasında durdu ve kitabı Lidya'nın elinden aldı. Yerine kolayca yerleştirdi.
Lidya arkasını dönünce göz göze geldiler. "Ne oyunu?" Dedi Lidya tekrar.
"Peki öyle olsun. Ne zaman istersen." Karan kapıya yönelince, Lidya seslendi.
"Karan dur. Anladın mı?"
Karan durdu ama arkasını dönmeden konuştu. "Ceketi omzuna bıraktığımda hızlanan nefesinden beri, farkındayım Lidya."
"Kitaplardan beğendiğin varsa alıp okuyabilirsin." Deyip çıktı.
🍰
Demek Karan en başından beri farkındaydı. Kendimi zeki sanmıştım.
Karan gidince, kitaplığa dönüp yukarı rafa baktım.
Onu okumak istiyordum. Kitaba uzandım.
Kitabı elime alınca, parmağımdaki yüzük gözüme takıldı. Nefesimi içime çektim.
Yerine koymayı unutmuştum. Karan görmüş olmalıydı. Rezil olmuştum. Belki de teklif edecekti.
Bölüm etkileşimi
