HERKÜL'ÜN KRALİÇESİ 2 kitap kapağı

3. bölüm / 5

3. 'YERÇEKİMİ'

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 5Şu an: 3. 'YERÇEKİMİ'

Merdivenlerden çıkıp odaları gezdim. Yatak odasındaki dolabı açınca kaşlarımı çattım.

Kadın kıyafeti doluydu. Burnumdan soludum. Belli ki sevgilisi vardı.

Elimi bordo bir elbiseye uzatınca etiketinin üzerinde olduğunu gördüm.

Askıdaki kıyafetlere tek tek dokundum. Hepsi etiketliydi.

Anlam veremeyerek odadaki çekmeceleri karıştırdım.

Kırmızı bir kutu buldum. Elime alıp açtım.

Tek taş yüzüğü görünce içimde bir şeyler kırıldı. "Beni kandırıyor,"

Kutuyu sertçe kapattım. "Hayatında biri var."

Kendime engel olamayıp tekrar açtım ve yüzüğü elime aldım. İncelerken altında yazan yazıyı fark ettim.

Elimi ağzıma götürdüm. "Omphale,"

Kalbim hızlandı. "Omphale yazıyor."

Yüzüğü takıp heyecanla yerden kalktım. Alt dudağımı ısırdım.

Dolaptaki kıyafetlere tekrar baktım. Bunlar benim için miydi?

Beyaz ipek pijama giyip etrafımda döndüm. Aynaya baktım.

Dört yıl komada kalmış birine göre fazla sağlıklı görünüyordum.

Saçlarıma dokundum. Dört yıl önce de aynı bu boydaydı.

Kaldığım hastanede bana iyi bakmış olmalılardı.

Banyoya girdim. Siyah havlunun yanında, pudra renkte havlu asılıydı. Etiketine dokundum.

Makyaj malzemelerini elime aldım. Hepsi hayatımda kullanmadığım lüks markalara aitti.

Koyu pembe parfüm şişesini burnuma yaklaştırıp gözlerimi kapattım.

🌑

Karan müvekkiliyle yemekteydi. Bıçağıyla yemeğini keserken konuştu. "Siz mi yaptınız? Evet veya hayır yeterli."

Adamın çatalı tutan eli titriyordu. "Evet."

Karan'ın yüzünde mimik oynamadı. Adamın kızarmış gözlerine baktı. "Pişman mısınız?"

"Ben," adam alnındaki teri peçeteyle sildi. "Ben yapmasaydım beni terk edecekti."

Karan şaraptan bir yudum aldı. "İnsanlar size katil diyecek."

Sesi düzdü. "Savcı yasaların maddelerini sıralayacak."

Karan kafasını yana eğdi. "Ama bilir misiniz, yasalar doğanın en büyük yalanıdır."

Adam kaşlarını çattı. "Ne?"

"Doğada suç yoktur, sadece hayatta kalma refleksi vardır." Dedi Karan gözlerini adamın gözlerine dikmişken.

"Bir ceylanı parçalayan aslana kimse ahlak dersi vermez. Çünkü aslan, doğasının gereğini yapar."

Karan kalın sesini alçalttı. "Siz de öyle yaptınız."

Peçeteyle ağzını sildi. "Zihninizdeki gürültüyü susturmak ve kendi varlığınızı korumak için en ilkel ve en dürüst hakkınızı kullandınız."

Adamın nefes alışverişi hızlandı. "Yani ben haklı mıydım? Bunu mu diyorsunuz?"

"Siz haklı değildiniz," Dedi Karan. "Siz kaçınılmaz olanı gerçekleştirdiniz."

"Karınız kendi sonunu, kendi davranışlarıyla ilmek ilmek ördü. Siz sadece,"

Karan sesini kıstı. "O sonun tetikleyicisi oldunuz. Tıpkı," dudağı yana kaydı. "Yerçekiminin düşen bir nesneyi yere çekmesi gibi."

Karan gözlerini adamdan çekmeden, elini yanağına dayadı. "Yerçekimi suçlu mudur?"

Adamın dudakları aralandı. "Değildir," nefes verdi. "Değildir tabii, ben sadece olması gerekeni yaptım."

"Aynen öyle." Dedi Karan net bir sesle. Elini adamın önündeki yemeğe doğrulttu.

"Şimdi sırtınızı yaslayın ve yemeğinizi bitirin. Yarın mahkemede, herkese ne kadar masum olduğunuzu anlatacağım."

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

11okunma 0beğeni 0yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…