HERKÜL'ÜN KRALİÇESİ 2 kitap kapağı

2. bölüm / 5

2. 'ŞİFRE OMPHALE'

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 5Şu an: 2. 'ŞİFRE OMPHALE'

Karan yanımdan kalkınca kolunu tuttum. "Bir saniye," dedim.

Gözlerime baktı. "Benim önemli bir görüşmem var. Gitmem gerek."

Kaşlarımı çattım. Beni bırakacak mıydı?

"Benim gidecek bir yerim yok." Kafamı eğdim.

"Seni böyle bırakmak istemem tabii ama gerçekten önemli bir görüşme. Arzu edersen seni bu gecelik kendi evime bırakabilirim."

"Senin için sıkıntı olmayacaksa." Dedim.

"Lafı olmaz. Gel bakalım." Ben kalkınca kolunu uzattı girmem için.

Çıplak ayaklarıma baktı. "Kucağıma almamı ister misin?"

Kalbim hızlanırken kafamı iki yana salladım.

Omzumdaki ceketiyle ve hastane önlüğüyle yanında yürüdüm. Siyah bir jipin önünde durunca, ön kapıyı açtı.

Karan'ın arabası mı vardı? Dört sene geçmişti. Kim bilir hayatında neler değişmişti.

Bindim. Kapımı kapatıp şoför koltuğuna geçti ve arabayı çalıştırdı. "Karan ben. Avukatım."

Şaşkınlıkla dudaklarım aralandı. Karan yüzüme bakarken, bir anlığına benim hatırladığımı fark ettiğini düşündüm.

Öyleyse neden susuyordu? Neden devam ediyordu?

"Lidya ben de. Adımı söylediler."

Karan yola bakarken konuştu. "Memnun oldum Lidya. Doğrusu kendini tanımayan biriyle ilk defa tanışıyorum."

Gözüm Karan'ın eline kaydı. Parmağında yüzük görmeyince rahatladım.

"Bekarım."

Öksürdüm. "Gözüm dalmış."

Karan sessizce arabayı sürerken göz ucuyla ona baktım.

Dört yıl önce, lisede sahneyi tek başına domine eden çocuk gitmiş; yerine olgun, ne düşündüğü anlaşılmayan bir adam gelmişti.

🌑

Karan, Lidya'yı malikaneye getirdi. Lidya şaşkınlıkla etrafına bakıyordu.

'Buradaki ufak bir toz parçası bile sana ait' diye geçirdi içinden Karan.

"Yatak odası üstte. Dolapta kendine uygun kıyafetler bulabilirsin."

Lidya kaşlarını çattı. "Hani evli değildin?"

Karan birkaç saniye Lidya'nın gözlerinin içine baktı. "Değilim."

Karan bu dört yılda, Lidya'nın uyanacağı gün için ona kıyafet dizmişti. İhtiyaç duyabileceği her şey evin içinde hazırdı.

🍰

Karan'ı süzdüm. Siyah gömlek giymişti. Kolunu kaldırıp saatine baktı. "Benim çıkmam gerek Lidya. Odada telefon var. Yedek telefonum. Senin olabilir. Şifre,"

Gözlerime baktı. "Omphale."

Yutkundum. "Anladım. Teşekkürler."

Karan siyah deri evrak çantasını açıp, içindeki mavi ve kırmızı dosyaları hızlıca kontrol etti. Çantayı kapatıp evden çıktı.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

7okunma 0beğeni 0yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…