Her Evrende Sen : Zamanın Yedi Yüzü kitap kapağı

8. bölüm / 11

Kırmızı Dolunay Bölüm 7

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 11Şu an: Kırmızı Dolunay Bölüm 7

Evin önüne geldiğimde gözlerim dolmuştu . Evim diye bahsettiğim şey bile bir yalandan ibaretmiş . Kapıya doğru adımladığımda kapının hafif aralık olduğunu fark etmemle bedenim ürpermisti tekrardan . Sessiz adımlarla içeriye girdim .
" Merhaba , biri var mı acaba ? " Odaları tek tek gezsemde içeride birini bulamamıştım. Evimizin tavan arasına çıktım . İçerdeki toz ve rutubet kokusundan burnumun direği sızlamıştı bile . Etrafa göz gezdirdiğimde en arkada dipte üstünde bir sürü malzeme yayılmış bir kutu gözüme çarpmıştı . Kutuyu ulaşmaya çalışırken etrafında olan kolileride açıp bir göz gezdirmiştim . Hepsinde oyuncaklarım annem ve babamın fotoğrafları , Lia'nın küçükken yanından ayırmadığı peluşlar vardı kutuların içinde. Sanki bu kadar şey benim geçmişim diye bildiğim şeylerdi ama belkide ben bunlara hiç bir zaman ait olamamıştım . Ait olduğum her ne varsa kim varsa hepsini kaybetmiştim ben .
Son tozlu koliyi de kenara çektigimde üzeri örümcek ağları ile kaplanan o kutuyu bulmuştum. Kutuyu ne kadar açmak istesem de içimde ki bir şey bundan korkuyordu . Elimi kutunun üzerinde gezdirdiğimde elime kalın bir toz tabakası bulaşmıştı . Kutuyu tam önüme çektiğimde aşağı kattan gelen bir şey düşme sesiyle kalakaldım . Sesler bana daha çok yaklaşıyordu. Kenarda duran beyaz beyzbol sopasını alarak onu kavradım . Bir şey olursa diye kendimi bununla koruyacaktım . Gelen seslerle bir kutunun arkasına gizlenmistim ki . Tanıdık gelen iki kişi girmişti içeriye .
" Kız gelmeden alsak iyi olur . " Dedi benim sağ tarafımda olan adam .
" Kutu nerede ? Heh şu değilmi? " Dedi diğer adam
" Evet o . Ateş Bey acale etmemizi söyledi . Hemen alıp da gidelim şurdan . " Demesiyle benim üstlerine atlamam bir olmuştu. İkisinide acımasızca vurmaya başladığımda ikiside sendelemişti . Bir tane adamın sırtına çıktığımda boynunu ısırıp saçlarını çekmeye başladım .
" Bıraksana manyak karı . Ya Utku bir şey yapsana oğlum ısırıyo kadın beni . "
" Lan oha amk bu ne Yaman ."
" Terminatör müsün sen ahh " dedi adı Utku olan adam .
Yaman " Tutsana kadını Utkuu . Bu halimizi görürse Ateş Bey ağzımıza bir güzel sıçar . "
"La zaten sıçan sıçtı bize tut lann artık " demesiyle Utku İkiside ellerimi tuttuğunda bu sefer ben bir boğa gibi bekliyordum .
" Bırakın beni ! " Demekle adamlar birden kahkaha atmaya başladılar . İkisininde yüzleri vücudu tırnak ve ısırık iziyle kaplıydı . Birbirlerine baktıklarında
" Hahah o ne hal Utku alnının ortasında ısırık izi var ."
" Haha çok komik Yaman sanki sende bir şey yok arkanı dön lan bi seninde ensende kocaman tırnak izi var ."
Aralarında ki sohbete tekrar girerek "Sizde kimsiniz ? Ve niye benim evimdesiniz ? "
İkiside bana dönerek yüzlerinde saçma bir ifade ile bana baktılar .
" Anaa biz bunu unuttuk lan "
" Oyy şimdi kesin bir cenazemiz olucak ." Bana dönerek
" Her şeyi duymadın demi ? " Dedi adı Utku olan adam .
" Maalesef ki her şeyi duydum . Adınızı hatta o saçma sapan abi dediğiniz neydi Ateş olan adamıda duydum . "
İkiside kafalarından kaynar su dökülmüş gibi birbirlerine baktılar ve şunu söylediler .
" Lavinya Hanım özür dileriz " Daha ne olduğunu anlayamadan gözlerim kapanmıştı .
Gözlerimi açtığımda bilimcim yavaş yavaş geldiğinde karşımda Sisu'yu görmeyi beklemiyordum .
Endişeli gözlerle," İyimisin bir şeyin varmı ? "
" Ben , ben buraya nasıl geldigimi hatırlamıyorum."
Tek kaşını kaldırarak Sisu " En son neredeydin ki ?" Dedi. Evet beni en son o adamlar bayıltılar onlarlaydim ben . Ama bu olanları onalara anlatmıyacaktım .
" Dolaşmaya çıkmıştım sonrasında gözüm kararır gibi oldu uyandığımda buradaydim işte . " Bu söylemimle Akel beni göz ucuyla süzmeye başladı .
" Tamam hadi kızın başını kalabalık yapmayalım . Siz gidin bende son olanları soyleyim Opia ya ."
Herkes çıktıktan sonra Akel'e dönerek konuşacaktım ki o benden hızlı çıktı.
"Yalan söylüyorsun, neredeydin ? . "
" Ne yalan söylemiyorum sana Akel dolaşmaya çıktım. "
Kolumu işaret ederek konuştu . " Kollarındaki izler ne onlar yoktu dolaşmaya çıkarken." Son kısmı özellikle az önceki benim tonlamam ile söylemişti. Bana inanmıyordu ki haklıydı da ben bile bilmiyorum ki kim olduğumu bende kendime inanmazdım . Gözlerim dalmıştı ki Akel tekrardan seslendi .
" Sana söylüyorum noldu ? " Kollarıma kısa bir bakış atarak " Yolda kedi sevmiştim onu kucağıma almaya çalışırken çizdi bir kaç yerden beni kereta . " Demiştim ama gözleri anlamaya çalışarak bana baktı kafasını hafif salladı .
" Ormanı bulduk yarın Kırmızı Dolunayda oraya gidicez ." Az önceki sesinden esir yoktu sanki bir yabancıymışım gibi söyleyip yüzüme bile bakmadan odadan çıkmıştı.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

45okunma 11beğeni 0yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…