7.Bölüm Değişik Hisler

Çocukluğumuz gözlerimin önünde geçti bu sırada Güney uyanmak üzereydi hemen kalkmaya çalıştım ama çok geçti

-Günaydı Burçin benden neden bu kadar rahat uyuduğumu düşünüyordum

Sesi o kadar imalıydı ki

-Kabus görüyordun ve seni öyle bırakmak istemedim sahi ne görüyordun

Söylemek istemiyor gibiydi

-Hatırlamıyorum

-Bir şeyler sayıkladın

-Öylemi ne dedim

Dediği şeyi duymamamı umduğuna emindim

~Adımı sayıkladığını gitmememi söylediğini söylesem ne tepki verir acaba yok yok söylemeyim ben hala aynı yataktamıyım bana mı öyle geliyor ay öyleyim ~

Hemen ayağa kalktım

-Duymadım çok kısık sesli söyledin

Derin bir nefes verdi balkon masasındaki telefonumu aldım ve saate baktım saat 3 olmuştu dayanacak gücüm kalmamıştı o kadar uykum vardı ki

-Gel aşağı inip sana kahve alalım merak etme dedem uyumuştur

Ayağımı kaldıracak halim bile yoktu hele topallayarak gitmeye hiç gücüm yoktu

-Sen yap ben uyuyum nasıl plan çok iyi hatta hemen yapmaya başlıyorum hadi bay bay öptüm

~Öptüm mü dedim ben yok demedim ay hayır ya demişim belki duymamıştır ~

Gülmeye başladı

~Hay ananı duymuş bence o kadar sesli söylemeyim bu utancı sadece uyku geçire bilir
ama ölümüne bir uyku ~

-Kalk hadi yoksa istemeyeceğin şeyler yapıcam Burçi

-Burçin yok burda uyuyo

Cümlem biter bitmez beni kucağına aldı

-Aaa ama alışkanlık yaptı bu sende istediğini yaptıramayınca kucağına al hemen

-Uyumaman gerek bak doktorun mesaj atmış 1,2 saat için de bir sorun olmazsa uyuyabilir demiş

-Gerçekten mi yemin et olmaz sorun falan

-Şimdi kahve içmezsen çıkacak ama

Mutfağa indik saat geç olduğu için herkes uyuyordu

-Kahve yapmayı biliyorsun dur umarım Burçi

-Biliyorum tabi ama senin ellerinden güzel bir Türk kahvesi içerim

-Ben mi

-Sen hem makineniz de vardır zaten sadece kahve koycan

-Hangisi bunların

-Soldaki

-Ne kadar kahve konuyor peki buna

-Kişi başı 1 kaşık

-Sade mi içiyorsun

-Fark etmez sen nasıl içiyorsan öyle yap

-Sen geç bahçeye ben geliyorum bak şu kapıdan çıkılıyor

Bahçeye çıktım hava bir kış gününe göre çok güzel di üstümdeki sweatshirt bana yetiyordu gökyüzü ,yıldızlar ve ay o kadar net görünüyordu ki hem dolunay vardı bu gece hayran kalmamak elde değildi

~Ay Güneş'in varlığından güç alarak aydınlatmış bu geceyi Ay ve Güneş bence iki aşık gibi çocukluğumdan beri bana öyle geliyor Ay Güneş'e aşıkmış ama göremezmiş onu yalnızca varlığından güç alırmış~

Bir kaç dakika sonra Güney geldi

-Kahveler hazır

-Son 48 dakika

-Uyumayı senden çok seven kimseyi tanımadı

-Bak dolunay var

-Çok güzel görünüyor sanki Ay Güneş'in varlığından güç alarak aydınlatmış bu geceyi birbirlerine besledikleri aştan güç alıyor ikiside

~Yanlış mı duyuyorum ben ya aynı kisiyiz ya dabu adam benim beynimi ele geçirmiş ay etkilendim mi ben yok hayır Burçin kendine gel içimde değişik bir his vardı sanki hep aradığım bir histi~

-Bir tutulmayı bekleyen iki aşık onlar ama hiçbir tutulma sonsuza kadar sürmez Güney

-Kaç dakikan kaldı

-42

-Kahveni iç bak bakalım nasıl olmuş

Heyecanla sordu yüzünde bir tebessüm vardı

-Eh idare eder

Yüzü düştü beklemediği bir cevaptı

-Şaka şaka çok beğendim eline sağlık

Bir süre konuşmadan gökyüzünü izledik sanki biz sustuk yıldızlar konuştu yan yana oturduğumuz koltuğa yerleştik esen rüzgarın etkisiyle ona sokuldukça içim kıpır kıpır oldu artık uykuya direnemiyordum yavaş yavaş gözlerim kapandı uykuya dalmadan Güney'in sesini duydum

-İyi geceler kıvırcık rüyanda beni gör

Kafamı öptüğünü hissettim sanki o an bana hiç bir şey olmayacak gibiydi o hiç gitmemişte hep birlikteyiz gibi ikimizde uyuya kaldık bu birbirimize karşı ilk adımımızdı ve son olmayacaktı