Bedelin Gölgesi

Malikânenin yatak odası artık bir sığınak değil, bir savaş alanı gibiydi. Perdeler tamamen çekilmişti, mumlar yeniden yakılmıştı ama alevler titriyordu, sanki odadaki hava ağırlaşmıştı. Şafak ışığı vitraylardan sızıyor, yere mor ve kırmızı lekeler düşürüyordu. Elara yatağın kenarında oturuyordu, elleri karnında, parmakları titriyordu. İçindeki bebek hâlâ titreşiyordu korkuyla, heyecanla, umutla. Kai odanın ortasında duruyordu, sırtı dönük, yumrukları sıkılı, gözleri pencereden dışarı bakıyordu. Dışarıda sis yeniden yükselmişti, kırmızı ay tekrar çıkmıştı, gölgeler sokaklarda dans ediyordu.

Elara'nın sesi sessizliği bozdu, titrek ama kararlı: “Kai o fısıltı durmadı. ‘Bedel bir hayat istiyor’ diyor. Ritüel yetmedi. Bebek güvenli değil.”

Kai döndü. Yüzü solgundu, ama gözleri hâlâ kızıl parlıyordu lanet kalıntıları hâlâ damarlarında dolaşıyordu. Yavaşça Elara'nın yanına geldi, diz çöktü, ellerini Elara'nın ellerine aldı. Parmakları soğuktu, ama dokunuşu sıcaktı. “Bedel benim olsun. Sen ve bebek yaşayın. Benim için en önemli şey sizsiniz.”

Elara başını salladı, gözyaşları yanaklarından süzüldü. “Hayır. Sensiz yaşayamam. Bebek sensiz doğmasın. Birlikteyiz. Bedeli birlikte ödeyeceğiz.”

Kai'nin gözleri doldu. Elara'yı kendine çekti, sarıldı. Başını saçlarına gömdü, derin bir nefes aldı. Kokusunu içine çekti “Ritüeli tekrar yapalım. Bebeğin gücüyle. O bizi koruyor.”

Elara başını salladı. “Evet. Ama bu sefer farklı olacak. Sera ve Luka da olacak. Hepimiz birlikte.”

Kapı açıldı. Sera ve Luka girdi. Sera'nın yüzü solgundu, ama kararlıydı. Luka'nın gözleri etrafı tarıyordu, hançeri elinde hazırdı.

Sera kitabı açtı. “Son bir ritüel var. Kitabın gizli sayfası. Aşkın fedakârlığı. İkinizin kanı, bebeğin gücü ve bir gönüllü can. Ama gönüllü can birinin gücü değil, birinin sevgisi olacak. Biriniz diğerini sonsuza kadar bırakmayı kabul edecek.”

Elara'nın nefesi kesildi. “Ne demek bırakmayı kabul etmek?”

Sera'nın sesi titredi. “Eğer bebek doğarsa lanet tamamen bitecek. Ama biri diğerini hatırlamayacak. Aşkınız silinecek. Bebek doğduğunda, biriniz diğerini unutacak. Seçin. Ya aşkınız silinecek, ya da bebek gölgelerin olacak.”

Oda sessizleşti. Mum alevleri titredi.

Kai Elara'ya baktı. Gözleri doluydu. “Ben unuturum. Sen ve bebek yaşayın. Benim için aşkınız yeter.”

Elara başını salladı. “Hayır. Ben unuturum. Sen şehri yönet. Bebek seninle büyüsün.”

Kai çıldırdı. “Asla! Sensiz ben yokum.”

Elara'nın eli Kai'nin yüzüne gitti. Başparmağı dudaklarına değdi. “O zaman birlikte unutmayalım. Bir yol bulalım.”

Sera kitabı kapattı. “Başka yol yok. Seçin. Zaman daralıyor.”

Tam o anda pencere patladı. Cam parçaları yere saçıldı. Dışarıdan siyah duman fırladı gölgeler. Gölgeler bir araya gelip şekillendi: Liora'nın silueti. Ama gözleri siyah, sesi derin.

“Bedel ödenecek. Aşkınız silinecek. Ya da bebek benim olacak.”

Kai hırladı. Gölgeler parmaklarının ucunda yükseldi kırmızı ışık patladı. Liora'yı yakaladı.

Ama Liora güldü. “Zayıfsınız. Lanet kalıntıları sizi yutacak.”

Oda titredi. Mumlar söndü. Karanlık çöktü.

Elara'nın eli Kai'nin elini sıktı. “Kai bebeğimiz o bizi koruyor.”

Kai başını salladı. “O zaman savaşalım.”

Beyaz ışık patladı bebekten gelen ışık. Gölgeler geri çekildi. Liora inledi, gölgesi dağıldı.

Ama fısıltı kaldı. “Bedel ödenecek.”

Oda yeniden aydınlandı. Elara yere çöktü, Kai onu tuttu. Sera kitabın sayfasına baktı. Yeni yazı belirmişti.

“Bedel için gönüllü bir can. Seçin. Ya da bebek gölgelerin olacak.”

Elara'nın gözyaşları aktı. “Ben veririm. Hayatımı veririm.”

Kai çıldırdı. “Hayır! Asla!”

Sera öne çıktı. “Ben veririm. Ben Voss kanındanım.”

Luka. “Hayır. Ben veririm. Ben de Voss kanındanım.”

Oda sessizleşti.

Ve gölgeler fısıldadı.

“Seçin.”

Elara'nın sesi çıktı, kırık ama kararlı. “Hayır. Kimse ölmeyecek. Bir yol olmalı onu bulacağız.”

Ama fısıltı yükseldi. “Zaman azalıyor.”

Kai Elara'yı kucakladı. Yatağa oturdu, kucağına aldı. Elara başını göğsüne yasladı. Kai'nin eli karnına gitti, nazikçe okşadı. “Seninle geçirdiğim her an buna değdi. Bebek doğduğunda ne olursa olsun, seni seveceğim.”

Elara'nın dudakları Kai'nin dudaklarına değdi. Yumuşak, duygusal bir öpücük. Elleri Kai'nin saçlarında gezindi. Nefesleri karıştı. Karanlıkta, mumlar sönükken, gölgeler etraflarında dans ederken bile o an sadece ikisi vardı tatlı, samimi, genç bir aşkın en saf hali. Elara'nın eli Kai'nin göğsüne indi, kalp atışını hissetti. “Seni seviyorum,” diye fısıldadı. “Ne olursa olsun.”

Kai. “Ben de seni. Sonsuza kadar.”

Ama o an oda titredi. Gölgeler yükseldi. Liora'nın silueti yeniden belirdi, bu sefer daha güçlü. Yanında başka bir siluet Kai'nin babası. İkisi de siyah gözlü, derin sesli.

“Bedel ödenecek,” dedi Liora. “Aşkınız silinecek. Ya da bebek bizim olacak.”

Kai ayağa kalktı, Elara'yı arkasına çekti. “Asla.”

Babası güldü. “O zaman seçin. Ya aşkınız silinecek, ya da bebek doğmadan ölecek.”

Elara'nın eli karnına gitti. Bebek titreşti korkuyla. “Hayır.”

Kai'nin gözleri kızıldı. Gölgeler parmaklarının ucunda yükseldi. “Savaş mı istiyorsunuz? Savaşalım o zaman .”

Beyaz ışık patladı bebekten gelen ışık. Gölgeler geri çekildi. Liora ve babası inledi, gölgeler dağıldı. Ve o anda birden

Son bir fısıltı geldi. “Bedel ödendi. Aşkınız silindi.”

Oda aydınlandı. Elara ve Kai birbirine baktı. Göz göze geldiler.

Ama Elara'nın gözlerinde tanıma yoktu.

“Sen kimsin?” diye sordu.

Kai'nin kalbi durdu. “Elara ben Kai'yim. Senin aşkın.”

Elara'nın gözleri doldu. “Hatırlamıyorum. Ama içimde bir sıcaklık var.”dedi

Kai'nin gözyaşları aktı. “O zaman ben hatırlayacağım. Seni ve bebeğimizi sonsuza kadar.”
‘’ bebek mi ne bebeği? ‘’ Kai ağlıyordu…
Aydınlanan odada bir anda bir gölge belirdi ve sonra bebek doğdu. Küçük bir kız. Mor gözlü, kırmızı ışıklı. Lanet tamamen bitti. Yada bitti mi?