13. BÖLÜM – Suyun Altındaki Sessizlik

Yeraltı su yolu, dışarıdan bakıldığında terk edilmişti.
Ama Kyren’in bildiği bu yer, Tarikat’ın haritalarında ölü noktaydı.
Taş kemerin altından geçtiklerinde, suyun yankısı ayak seslerini yuttu.
Riven Aren’i destekliyordu. Adımları yavaş, dikkatliydi.
Aren’in omzu titredi.
“Dur… burası iyi.”
Riven hemen diz çöktü.
Aren’i taş zemine oturttu.
Kan hâlâ sızıyordu.
Kyren çantasını açtı.
“Şanslısın,” dedi. “Bıçak kemiğe değmemiş. Ama enfeksiyon olursa—”
“Olmaz,” dedi Riven net bir tonla.
Sargıyı kendi elleriyle sardı.
Eli titremedi.
Aren Riven’a baktı.
Uzun uzun.
“Eskiden,” dedi yavaşça,
“böyle bakmazdın.”
Riven başını kaldırmadı.
“Nasıl?”
“Sanki… her an kaybolacakmışsın gibi.”
Riven durdu.
Sonra ipi sıkıca bağladı.
“Artık kaçmıyorum.”
Aren hafifçe gülümsedi.
“Fark ettim.”
Sessizlik çöktü.
Ama bu kez rahatsız edici değildi.
Kyren duvara yaslandı.
Gözleri karanlığa alışmıştı.
“Mirava geri çekildi çünkü emir almadı,” dedi aniden.
Riven başını çevirdi.
“Ne demek bu?”
“Tarikat içinde biri,” dedi Kyren,
“senden bağımsız hareket ediyor. Kael’in cesedini yok eden çocuk da onun parçası.”
Aren kaşlarını çattı.
“16 yaşındaki ninja…”
“Evet,” dedi Kyren.
“Ne usta ne çırak. Arada. Tehlikeli olanlar hep arada kalır.”
Riven’ın içinden bir şey geçti.
O çocuğu düşününce—
soğuk, sessiz ama kararsız.
“Onu durdurmam gerek,” dedi.
Kyren başını salladı.
“Hayır. Henüz değil. Çünkü—”
Sözünü kesti.
Uzaktan, suyun içinden gelen hafif bir tıklama sesi duyuldu.
Metal… taşa değmişti.
Riven ayağa kalktı.
Kılıcı elindeydi ama saldırı pozisyonunda değil.
Gölgeler hareket etti.
Ve karanlıktan bir siluet çıktı.
Gençti.
Yüzünün yarısı maskeliydi.
Gözleri… Riven’a bakıyordu.
Sessizce.
“Kael’i ben yok ettim,” dedi çocuk.
Sesi düz, duygusuzdu.
Aren irkildi.
Kyren’in eli gölgeye gitti.
Riven bir adım öne çıktı.
“Seni Tarikat gönderdi mi?”
Çocuk bir an durdu.
Sonra başını iki yana salladı.
“Hayır.”
Bu tek kelime… her şeyi değiştirdi.
Riven’ın sesi alçaldı.
“O zaman neden?”
Çocuk gözlerini kaçırdı.
“Çünkü ceset konuşuyordu.”
Sessizlik.
Kyren ilk kez şaşırdı.
“Ne?”
Çocuk yumruklarını sıktı.
“Tarikat yalan söylüyor. Kael… ölmemeliydi.”
Riven çocuğun yüzüne baktı.
Düşman gibi değil.
Kendine benzer biri gibi.
“Kimsin?” diye sordu.
Çocuk tereddüt etti.
Sonra fısıldadı:
“Adım Lior.”
Ve o an, Riven fark etti:
Bu çocuk… düşman değildi.
Sadece yanlış tarafta doğmuştu.