Sadece üç kişi

Her zaman yazmak bana iyi gelirdi ama artık o da kar etmiyordu. Kitapların satırları arasında kaybolmak, yeni karakterler yaratıp bambaşka dünyalara ışınlanmak bile içimdeki o gri boşluğu doldurmaya yetmiyordu. Masanın üzerindeki psikiyatristimin verdiği o küçük ilacı yuttum. Umut kırıntısı niyetine... Telefonumu elime alıp Vaveyla uygulamasını tuşladım. Kitabımı birkaç kişi okumuştu ama eskiden beni havalara uçuracak bu detay bile artık içimde tek bir yaprağı kımıldatmıyordu.

Ruhsuzca bülten kısmına girdim. Parmaklarım ekranı yukarı doğru kaydırırken, aniden durdum. Belki de hayatımın dönüm noktası olacak o bülten tam karşımda duruyordu:

Merve: Yazarlardan oluşan wp grubumuza davetlisiniz.

İçimden bir ses "Dene," dedi. Hemen DM’den yazdım ve numaramı attım. Hayatımda, şu odanın duvarlarından başka bir şeylerin değişmesine öyle çok ihtiyacım vardı ki... Kalabalık, gürültülü bir grup beklerken sadece üç kişilik bir ekran görmek beni biraz afallattı:

~~~~~~~~~~~~

Merve

0542* ~ Gizemli Yazar

Ben

~~~~~~~~~~~~~

Merve: hoşgeldin Hazal

Ben: hoşbuldum merhaba

Merve: nasılsın

Ben: iyiyim sn nasılsın

Merve: ben de iyi sağol. Sayfana baktım kitap kapakların güzel

Ben: sağol

0542* ~ Gizemli Yazar: Hazal hoşgeldin aramıza

Ben: hoşbuldum, adını öğrenebilirmiyim

0542* ~ Gizemli Yazar: muhammed

Muhammed’in adını hemen rehberime kaydettim. Kısa, ufak bir tanışma faslı geçti aramızda. Muhammed’in başka bir platformda bir sürü kitap yazdığını öğrendim; hemen uygulamayı indirip onu takibe aldım. Gruba geri döndüğümde ise okuduklarımla gözlerim açıldı. Merve de Muhammed de psikologdu. Klavyeye parmaklarım hızla çarptı:

Ben: sizinle konuşurken korkmalımıyım?

Çok şaşırmıştım. Kendi zihnimin labirentlerinde kaybolmuş, ağır bir psikolojik burhanın içindeyken, gelip iki psikoloğun tam ortasına düşmüştüm. Tesadüfün bu kadarı fazlaydı.

Muhammed: biz de deliyiz

Merve: hayır cnm🤣🤣

Ben: tamam o zaman

Muhammed: biz psikologlar da psikoloğa gidiyoruz

Ben: sjsjsjsjs

Merve: benim hocam Ayşen Demirkök

Muhammed: benimki de : Alp Engin

Ben: tabi sorun dinleye dinleye bu hale geldiniz sjsjsjs

Ben: yaşlar kaç

Muhammed: 30

Merve: 32

Ben: ben de 23'üm

Merve: sen daha bebeksin

Ben: siz de moruksunuz

Merve: moruk biraz ayıp ama

Ben: özür dilerim

Muhammed: sorun yok ben böyle şeyleri takmam

Ben: olsun

Bu mesajlardan sonra grupta derin bir sessizlik oldu. Merve arada sırada uygulamayla ilgili teknik sorular soruyordu ama hepsi bu kadardı; gerisi sadece ekrandaki boşluktan ibaretti.

Telefonu koltuğa bırakıp mutfağa geçtim. Masanın kenarına ilişip kendime bir sigara yaktım. Dumanı ciğerlerime çekerken gözlerim doldu, öylece durup ağlamak istiyordum. İçimde, kök salmış derin bir mutsuzluk vardı ve ne yapsam söküp atamıyordum. Zaman geçsin diye uyku ilacımı da içtim. Etkisini göstermesine daha iki saat vardı.

O iki saatlik boşlukta, kendi dünyamın acısını unutmak için yine kelimelere sığındım. Kitabıma yeni bir bölüm yazdım, Vaveyla’nın bülten kısmına birkaç şey karalayıp oradaki diğer kullanıcılarla sosyalleştim. Gece yavaşça üzerime çökerken, zihnimdeki gürültü yerini ilacın getirdiği o ağır uykuya bırakmaya başlıyordu.