Babamın genleri

O gün gruba fazla girmedim, bir günü de kafamı dinleyerek öylece atlattım ve yeni bir güne merhaba dedim.

Gözlerimi aralayıp tavana baktım; yine sıradan ve sıkıcı bir gün başlıyordu. Saate baktığımda on olduğunu gördüm. Her zamanki gibi yataktan doğrulup terliklerimi giydim ve mutfağa geçtim. Bu aralar içimdeki boşluğu doldurmak ister gibi sürekli bir şeyler yiyordum. Kendime hızlıca bir tost yapıp odama geçtim. Bir yandan tostumu ısırıyor, bir yandan da telefonumu elime almış Vaveyla bildirimlerini okuyordum. Birden bir eleştiri kitabı yazma kararı aldım ama tuhaf bir şekilde canım hiç kimsenin kitabını okumak istemiyordu. Uygulamadan çıkıp WhatsApp’a girdim.

Merve: günnnooo

Muhammed: günnaydın

Ben: günnaydın

Muhammed: ooo uykucu yazar

Ben: ooo gizemli yazar, nabersin

Muhammed: iyilik sen

Ben: ben de iyi🥰

Ben: bazen küfretmek istiyorum

Muhammed: neden?

Ben: babamın genleri😂😂

Muhammed: ben küfür sevmem

Ben: ben de sevmem ama içimden ederim. Kimse duymaz

Muhammed: ne dersin mesela

Ben: utanıyom ya

Muhammed: söyle😂😂

Ben: üstüne alma ama

Muhammed: tamam

Ben: ananı avradını sjsjsjaj

Muhammed: 😂😂

Ben: muhammed

Muhammed: efendim

Ben: benim doktorum olsana

Muhammed: Merve olsun

Ben: hayır sen ol

Muhammed: olur ama benim kliniğim yok

Ben: olsun bir kafede buluşuruz. Ben karamel ıce latte içerim ve sen filtre kahve

Muhammed: olur

Ben: ama ağır arıza çıkabilirim

Muhammed: eğer ağır sorunlu çıkarsan Merve'ye paslarım

Ben: peki

Muhammed: 😂😂 bizler sizden daha deliyiz

Ben: dert dinlemekten meyve suyu olmuşsunuz

Muhammed: 😂😂😂

Bu mesajlaşma burada tatlı bir sessizlikle son buldu. Zaten o gün yakın bir arkadaşımın bekarlığa veda partisine katılacaktım, bu yüzden gruba uzun süre girmeyebilirdim.

Özenle hazırlandım ve evden çıktık. Ablamın arkadaşı yeni bir araba almıştı, içi dışı çok güzeldi ama parti alanını bulana kadar girmediğimiz ara sokak, kaybolmadığımız dağ yolu kalmadı. Uzun bir uğraştan sonra nihayet partiye varabildik. Ablam küçük yeğenimi de yanında getirmişti. Etrafta son ses müzik ve rengarenk bir sürü balon olmasına rağmen, çocuk inatla havuz kenarına doğru koşuyordu. Partinin yarısında onun peşinde dolanıp onu korumakla uğraşmak beni deli etti; tam bir yaramazdı. Neyse ki ortamda benim yaşlarımda bir sürü genç kız vardı. Ablam gelip nihayet kızına sahip çıkınca, ben de kendimi müziğin ritmine bıraktım. Bol bol dans ettik, güldük ve o birkaç saatliğine içimdeki o gri kaosu, depresif düşünceleri bir kenara fırlattım.

Parti bitip eve döndüğümüzde saat epey geç olmuştu. Kitabıma hızlıca yeni bir bölüm yazıp yayınladım ve hemen gruba girdim:

Ben: merhaba

Muhammed: merhaba

Ben: seni özledim🥰

Ben: yani sizi

Merve zaten nadiren gruba giriyordu, Muhammed ise bu atağıma karşı sadece görüldü attı. Dudaklarımı büzüp ekrana baktım. Benim gibi güzel, alımlı bir kızla bu kadar az ilgilenmesi, bu denli mesafeli durması bana tuhaf geliyordu. Gururum hafifçe incinince klavyeyi hızla tuşladım:

Ben: muhammed sen erkeklerden hoşlanıyor olabilir misin

Muhammed: hayır tabii ki de

Ben: himmm. Kusura bakma ama kimseyi yadırgamayan bir insan olmama rağmen eşcinselleri sevmem

Muhammed: sanki biz bayılıyoruz

Ben: 😂😂

Muhammed: Spotify kullanıyor musun

Ben: eskiden kullanırdım, eğer sen de kullanıyorsan tekrardan indirebilirim, aynı anda müzik dinleriz

Muhammed: evet harika olur

Heyecanla hemen uygulamayı telefonuma tekrar indirdim ve bir Jam oturumu başlattım. Ancak şansımıza cihazlarımız bir türlü birbirine bağlanmadı. Sürekli teknik bir sorun çıkınca, Muhammed pes edip Spotify’da "Yazar Kardeşliği" diye ortak bir müzik listesi oluşturdu.

Telefonun ekranındaki o yazıya baktım. "Yazar kardeşliği mi?" diye mırıldandım kendi kendime. İç sesim o saniyede en filtresiz haliyle yine arkadan yapıştırdı küfrü: “Kardeşliğine sıçayım...”

Yine de listeye eklediği tüm şarkıları sırayla dinledim. Asla benim tarzım değillerdi ama sırf o ekledi diye hepsine katlandım. Şarkılar o kadar kasvetli ve sıkıcıydı ki bir süre sonra başıma keskin bir ağrı saplandı. Onunla ve dünyasıyla ilgilendiğimi açıkça belli etmek için tekrar gruba yazdım:

Ben: senin şarkılar pek tarzım değil ama yine de dinliyorum

Muhammed: fark ettim, dinlemek için kendini zorlama

Ben: biliyor musun hâlâ dinliyorum

Ben: bence şarkılar karakterle ilgili ipucu verir

Muhammed: evet bence de

Bu konuşmanın ardından Muhammed, sanki aradaki o ciddi havayı dağıtmak ister gibi peş peşe bir sürü komik sticker atmaya başladı. Ben de geri kalmayıp elimdeki çalıntı stickerlarla ona karşılık verdim. Ama bu seferki sticker savaşı biraz abartılıydı; resmen buna katlanıp katlanamayacağımı, sabrımın sınırlarını sınar gibiydi. Eğlenerek izledim onu.

Ben: teşekkürler

Muhammed: neden

Ben: eğlenceli ve çocuksu yanını bana açtığın için

Muhammed: asıl ben teşekkür ederim

Ben: neden

Muhammed: bana katlandığın için😂😂😂

Ben: olgun halini de çocuksu yanını da sevdim🥰🥰

Ekranın ışığı yüzümü aydınlatırken gülümsedim. İçimdeki o karmaşık duygulara, korkulara ve inançlarımın getirdiği suçluluk hissine rağmen, onun bu iki farklı yüzünü de hayatıma dahil etmekten gizli bir keyif alıyordum. Telefonumu baş ucumda koydum ve kendimi uykunun kollarına bıraktım