12.Bölüm

PARİS'TEN DEVAM

“Paris, hadi kalk güzelim, geldik eve.”
Gözlerimi yavaşça açtım.“Günaydın,

gizemli prensim.” “Günaydın. Hadi kalk bakalım, evimize girelim.”Arabadan

indim. Ev resmen şato gibiydi.“Güzelim, evi beğendin mi?”“Beğenmek ne kelime,

bayıldım! Çok güzel bir ev.”“Beğenmene sevindim. Hadi eve girelim.”“Tamam.”

Eflah ile birlikte eve girdik.“Güzelim, önce kahvaltı yapalım, sonra evi

gezdiririm.” “Tamam.”Beraber mutfağa geçtik. Sofrada bir kuş sütü eksikti.

Güzelce kahvaltımızı yaptık. Sonra da tüm odaları gezdik. Ev dört katlıydı.

Eflah'ın ve benim odam yan yanaydı. Dolabıma yepyeni giysiler de dizdirmişti.

Tüm ihtiyaçlarım düşünülmüştü. “Bir hafta kalacaktık ama belki daha da uzun

kalabiliriz.” dedi.Gün boyu vaktimi evde geçirdim. Eflah'ın da buradaki işleri

halletmesi gereken bazı meseleleri vardı. Akşam benimle konuşması gerektiğini

söyledi. Saatler sonra yanıma gelmişti.
“Güzelim, seninle konuşmam gerekiyor.

Gel, otur.”Elinde bir kâğıt vardı.“Anlat, hadi. Ne konuşacaksın?”“Paris, seninle

anlaşmalı evlilik yapacağız. Bir yıl boyunca karım olarak kalacaksın.

İstersen bir yılın sonunda boşanabiliriz.”
“Neden evleniyoruz ki?”“Güzelim,

biliyorsun. Baş düşmanımı henüz yakalayamadım. O pislik de senin peşine

düştü. Neredeyse sana âşık olmuş. Pezevenk! Yaşından başından da

utanmıyor. Sübyancı şerefsiz!”“Ne? Adam kaç yaşında ki?”“Kırk yaşında. O

yüzden seni ondan korumam için evlenmemiz gerekiyor. Bu

kâğıtta da bazı maddeler yazıyor. Al, oku.” Tamam.” Deyip elinden kâğıdı aldım.

Madde 1: Evlilik boyunca, taraflardan biri istemediği takdirde yakınlaşmak yasaktır.

Madde 2: Evlilik boyunca gerçek bir evli çift gibi yaşanacaktır.

Madde 3: Evlilik süresince hamile kalınırsa velayet ortak olacaktır.

Madde 4: Boşandıktan sonra mal varlığının yarısı diğer eşe geçecektir.

“Eflah, malının yarısını vermene gerek yok. Zaten ben kendim geçiniyorum.”

“Hayır güzelim, senin hakkın o.”“Peki, kabul ediyor musun evliliği?”“Evet,

ediyorum. Madem beni korumak istiyorsun, evlenelim.”“Ha, bu arada

nikâhı üç gün sonraya alacağım.”“Peki.” dedim.Gülümsedi.“Hadi güzelim, üzerini

değiştir de baş başa yemek yiyelim. Biraz da gezeriz buraları.”Hemen odama gidip

üzerimi değiştirdim. Sonra da Eflah ile yemek yemek için restorana doğru yola

koyulduk. Kısa bir süre sonra varmıştık.
Restoranda yemek sipariş ettik. Ben

makarna, Eflah ise az pişmiş et sipariş etti. Ben dalmış, dışarıyı izlerken elime

sıcak bir el değdi.“Paris, hayatını zorlaştırdığım için özür dilerim.”“Ne

özrü Eflah? Senin bir suçun yok. Sen sadece beni korumak istiyorsun. Onlar

şerefsizse biz ne yapalım? Sen sıkma canını.”Elime bir öpücük kondurdu.

İyi ki hayatıma girdin, ay prensesi Sen de iyi ki hayatıma girdin, gizemli prensim.