14.Bölüm

PARİS'TEN DEVAM

Gözlerimi açtığımda karanlık bir yerdeydim ama ben en son odamda

uyuyordum. Ne ara buraya gelmiştim? Tedirgin bir şekilde etrafa baktım. Ne

gelen vardı ne giden. En son kapı açıldı ve içeriye üç kişi girdi. Gördüğüm kişiler

karşısında şok geçirdim çünkü bunlar Ediz, Noa ve Eflah'tı."Ne oluyor? Neden

buradayız?"Yüzünde maske olan bir adam konuştu."Seçim yap bakalım Paris

Hanım. Aralarından birini seçeceksin ve o kişi yaşayacak, diğer ikisi ölecek."

Gözlerim yaşlarla doldu."Bana bu seçimi yaptırma, lütfen! Yalvarıyorum."

"Uzatma, hadi! Yap seçimini.""Hayır, hayır! Ben kimsenin

canını alamam.""Peki, madem sen seçim yapmıyorsun, o zaman biz seçim

yapacağız."Silahı herkesin üzerinde gezdirdi ve en son Eflah'ın üzerinde

durdurdu."Dur! Ne olur dur! Benim canımı al, ne olur!"Ne kadar yalvarsam

da durmadı. Tetiği çekti ve Eflah'ı kafasından vurdu.Çığlık çığlığa bağırdım.

"Paris! Paris, uyan! Kabus görüyorsun!"
Korkuyla gözlerimi açtım. Göğsüm inip

kalkıyordu. Ağlayarak Eflah'a sarıldım. Saçımı okşadı."Tamam, sakin ol. Geçti

güzelim. Ne oldu? Anlat, ne gördün rüyanda?"Rüyamda olan

biten her şeyi anlattım."Merak etme güzelim, kimse sana veya bana

dokunamaz. İzin vermem, tamam mı? Sakinleş hadi.""Eflah, benimle

uyur musun? Yalnız kalmak istemiyorum." "Peki, hadi yana kay

bakalım."Yatağın örtüsünü açıp boş
yere yattı. Kafamı göğsüne koydum.

Saçımı hafif hafif okşadı. Gözlerim ağır ağır kapandı. Gerisi karanlık...

EFLAH'TAN DEVAM

Paris biraz sakinleştikten sonra uyuyakalmıştı. Olanlardan etkilenmişti

herhâlde. Aceleyle evlenmiştik zaten. Onun sıkıntıları ve stresi de vardı. Yarın

Türkiye'ye geri dönecekti. İşlerim de geri kalmıştı. Paris'ten önemli değil ama

sonuçta onun geleceği için çalışıyordum.
Onun için ayrı bir hesap açtırmıştım.

Paranın yarısı onun hesabına gidiyordu zaten.Saçlarını öpüp kokladım. Kendime

itiraf edemesem bile ona âşıktım, hem de deliler gibi. Paris'ten de

boşanmayı asla düşünmüyordum. Tabii o istemediği sürece...Yavaş yavaş

uykumun gelmesiyle derin bir uykuya daldım. Sabaha ola hayrola...

EDİZ'DEN DEVAM

Şükürler olsun ki canım kuzim ve gıcık kocası da geliyordu."Ediz, sen kuzini mi

kıskanıyorsun? Bana mı öyle geliyor?"
"Kıskanırım tabii! Biz onunla beraber

büyüdük. Annem ve babam onu öz kızları gibi sevdi. İkiz gibi büyüdük. Sen

olsan kıskanmaz mıydın kardeşini başka bir erkeğin kollarında görmeyi?"

"Kıskanırdım ama engel olmazdım." "Peki, sen öyle diyorsan

öyle olsun. Çok özledim ama ben canım kuzimi. Yarın gelecek,

merak etme."Saçından öptüm."Noa, iyi ki varsın be!" "Neşe

kaynağı sensin,iyi ki varsın elektrik direğim."Noa'nın sevgi anlayışın

beni şaşırtıyordu."Hadi seni eve bırakay ım. Saat geç oldu." "Tamam, hadi gidelim.