5.Bölüm

medya Ediz
24 yaşında
ünüversiteye gidiyor
Parisin kuzeni

PARİS TEN DEVAM

Siz:Naber, canciğim? Sana ayarladığım yeni manitanı beğendin mi? Puhahaha!

Eflah: Ha ha ve ha! Ne kadar komik ya! Keşke adamı 40 parçaya ayırırken izleseydin.

Siz: Nee! Sen adamı parçaladın mı? 😱

Eflah: Evet, köpekler de afiyetle yedi.

Siz: 😱🚑😵🫨

Eflah: Bu emojiler ne?

Siz: Anlatayım, korkudan merdivenden uçuyom, sonra da ambulans beni alıyor. Sonra korkudan geberiyom.

Eflah: Sana bu kadar korku yeter. Şaka yaptım, ben her önüme geleni öldürmem.

Siz:Pis adam! Korkudan çekmecenin içine saklanacaktım. Küstüm sana, konuşma hı!

Eflah: Alt tarafı şaka yaptım, küsme hemen. (Görülmedi.)

Eflah: Paris, gönlünü nasıl alacağım? (Görülmedi.)

Eflah: Paris, ben seni gönlünden almasını bilirim. (Görülmedi.)

EFLAH'TAN DEVAM

Şakayı biraz fazla abartmıştım galiba. Paris'i korkutmuştum, bir de üstüne

üstlük bana küsmüştü. Bu durum hoşuma gitmemişti. Kendimi affettirmek

için evine hediye paketi gönderdim.Hani, "Adresini bilmiyordun." diyeceksiniz

ama mafya olduğum için her şeyi biliyorum. Yani, karışmayın bana Paris'in

gönlünü almam lazımdı. Eve paket teslim edildiğine dair bildirim geldi. 10-15

dakika sonra Paris'ten mesaj geldi. Zafer kazanmış gibi gülümsedim.

Paris: Ay, benim dünyanın en yakışıklı mafyam! Sen benim gönlümü almaya mı çalıştın? Sen yerim seni!

Paris:

Paris: Bunlar çok güzel. 🫠

Siz: Affettin mi beni?

Paris: Affettim, yakışıklı mafyam. :D

Siz: Affetmene sevindim, güzelim.

Paris: Neyse, ben makyaj malzemelerimle ilgileneyim. Görüşürüz.

Siz: Görüşürüz, kolay gelsin sana.

İster istemez yüzümde bir gülümseme oluştu. Paris'le konuşunca sanki zaman

akıp gidiyordu. Derin bir iç çektim ve işlerime odaklandım.

Beni bekleyen bir sürü iş vardı. Daha iş yapmaya geri döndüm.

PARİS'TEN DEVAM

Eflah'la konuştuktan sonra makyaj malzemelerimi

inceledim. Sonra onları bir güzel makyaj masama yerleştirdim.İşim bittikten

sonra mutfağa gidip mısır patlattım ve Siccin filminin ikincisini açtım

Kırk kere izlesem de sıkılmayacağım bir filmdi.Tam filmin en heyecanlı

yerinde kapı alacaklı gibi çaldı.Ananı avradını! Cinler beni almaya mı geldi?

İç ses:Gerizekâlı, cinler seni kapıdan mı almaya gelecek? Mal mısın nesin ya?

Doğru söylüyorsun. Neyse, ben gidip kapıyı açayım.Kapıyı açtığımda

gördüğüm kişi mal kuzenim Ediz'di.
Ulan, gerizekâlı! Kapıyı ne diye alacaklı gibi çalıyorsun, mal?

Ediz: Kızı ne yapayım ya? İki saattir çalıyorum, çalıyorum, açmıyorsun.

Paris:Ne bok yedin de bana sığınmaya geldin?

Ediz: dudaklarını büzerek aşk olsun! Ben bir bok yediğim zaman mı sana geliyorum?

Paris: Evet, dedim.

Ediz: Haklısın. Bu sefer fazla uzun kalacağım galiba.

Paris: Ne bok yedin, Ediz ?

Ediz: Bizim pederin arabasını pert ettim de evden kovdu.

Paris: Git, gözüme gözükme, dedi.

E, adam haklı.Bela olmak için yaratılmışsın sen resmen, adama!

Ediz: Aşk olsun, kuzi! Alındım, gücendim.

Paris: Ama boş yaptın, hadi gir içeri.

Tamam.Deyip içeri girdi. Bakalım bu kara bela başıma ne belalar açacak diye içimden geçirdim.Hadi hayırlısı!