Gece Gelen Mesajlar

11. Bölüm — Arda'nın Anlattıkları

Cansu, karşısındaki kişiye bakarken ne söyleyeceğini bilemedi.

Arda gerçekten karşısındaydı.

Fotoğraftaki küçük çocukla şimdiki hâli arasında yıllar vardı ama Cansu onun gözlerini hemen tanımıştı.

“Arda...”

Arda başını salladı.

“Beni hatırlamadın, değil mi?”

Cansu cevap veremedi.

“Hayır.”

Arda kısa bir süre sustu.

“Hatırlamaman normal. Sana her şeyi unutturmuşlar.”

Cansu'nun kaşları çatıldı.

“Kim?”

“Annen.”

Cansu geri çekildi.

“Annem neden bunu yapsın?”

Arda çevresine baktı.

“Çünkü 2020'de olanlardan sonra seni korumak istedi.”

“Ne oldu 2020'de?”

Arda hemen cevap vermedi.

Sonunda cebinden eski bir fotoğraf çıkardı.

Fotoğrafta üç çocuk vardı.

Cansu, Elif ve Arda.

Arka tarafta ise eski okul binası görünüyordu.

“Biz o gün burada değildik,” dedi Arda. “Eski okulun altında bulunan odaya gitmiştik.”

Cansu şaşırdı.

“Okulun altında oda mı var?”

“Evet. Ve orada bir şey bulduk.”

“Ne?”

Arda tam cevap verecekken uzaktan bir ses duyuldu.

İkisi de sustu.

Birileri istasyona doğru geliyordu.

Arda hemen Cansu'ya döndü.

“Burada olmamalısın.”

“Beni buraya sen çağırmadın mı?”

“Hayır.”

Cansu'nun yüzü değişti.

“Mesajları sen göndermiyorsun.”

Arda başını salladı.

“Hayır.”

O anda Cansu'nun telefonu titredi.

Ekranda yeni bir mesaj vardı:

“Arda'ya güvenme.”

Cansu ekrana baktı.

Arda mesajı görünce yüzünü buruşturdu.

“Artık seni buldular.”

Cansu'nun kalbi hızlandı.

“Kim?”

Arda cevap vermeden karanlık tarafa baktı.

“Bunu sana anlatmak için çok geç kaldık.”

Tam o sırada istasyonun girişinde bir gölge belirdi.

Arda, Cansu'nun kolundan tuttu.

“Şimdi benimle gel.”

Cansu birkaç saniye tereddüt etti.

Sonra arkasından gelen ayak seslerini duydu.

Ve Arda'nın peşinden koşmaya başladı.