Gece Gelen Mesajlar

9. Bölüm — Defter

Cansu, defterin son sayfasındaki tarihe uzun süre baktı.

7 Ağustos 2026.

“Bu nasıl mümkün?” diye fısıldadı.

Elif yatağın kenarına oturdu.

“Belki biri bugün yazmıştır.”

Cansu başını salladı.

“Hayır. Defter çok eski. Sayfalarına baksana.”

Gerçekten de defter yıllardır kullanılmış gibiydi. Sayfaların kenarları yıpranmış, bazı yazılar silinmeye başlamıştı.

Cansu ilk sayfayı açtı.

“Cansu.”

Sonraki sayfada ise bir cümle yazıyordu:

“On yaşındayken olanları hatırlamıyorsun.”

Cansu'nun aklına hemen fotoğraf geldi.

17 Ekim 2020.

O gün ne olmuştu?

Sayfaları çevirmeye devam etti.

Bir sayfada üç çocuğun çizilmiş resmi vardı. Resmin altında isimler yazıyordu:

Cansu — Elif — Arda

Cansu'nun gözleri büyüdü.

“Arda...”

Elif ona baktı.

“Bu ismi biliyor musun?”

Cansu başını yavaşça salladı.

“Hayır. Ama sanki daha önce duymuşum gibi.”

Defterin sonraki sayfasında bir not vardı:

“Üçünüz birlikte başladınız. Sonra biri kayboldu.”

Elif sessizleşti.

“Cansu...”

Tam o sırada aşağıdan annesinin sesi geldi.

“Cansu!”

Cansu defteri hızla kapattı.

Annesi birkaç saniye sonra odaya girdi.

Gözleri deftere takıldı.

Yüzündeki ifade bir anda değişti.

“Onu nereden buldun?”

Cansu ayağa kalktı.

“Sen Arda'yı tanıyor musun?”

Annesi cevap vermedi.

Cansu bu kez daha kararlı bir sesle sordu:

“Arda kim?”

Annesi gözlerini kapattı.

Sonunda yavaşça konuştu:

“Arda, senin çocukluk arkadaşındı.”

Cansu'nun kalbi hızlandı.

“Peki nerede?”

Annesi uzun süre sustu.

Sonra yalnızca şunu söyledi:

“Kayboldu.”

O anda Cansu'nun telefonu titredi.

Yeni mesaj gelmişti:

“Annen sana yine gerçeğin tamamını anlatmadı.”

Cansu ekrana bakarken ikinci mesaj geldi.

“Arda hiç kaybolmadı.”