Eza.." Uçurumun dibindeki son yokuş " kitap kapağı

2. bölüm / 6

Tehlike Fırtınası

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 6Şu an: Tehlike Fırtınası

2. Bölüm:Yağız'ın anlatımıyla
Edmond Malikanesi...
Malikanenin en lüks odasında, uzun masanın başında Edmond Aser oturuyordu.
Kapıyı çaldım.
"Gir."
İçeri girdim. Edmond'un sert bakışları üzerime çevrildi.
"Yeni bir görevin var."
Masaya yaklaştım. Önümde duran dosyayı bana uzattı.
"Bu kadını takip edeceksin. Attığı her adımı bana bildireceksin."
Dosyayı açtım.
İlk sayfada tek bir isim yazıyordu.
Eza.
"Anlaşıldı efendim."
Edmond arkasına yaslandı.
"Ama bir şeyi asla unutma."
Başımı kaldırdım.
"Eğer seni fark ederse..."
Odadaki hava ağırlaştı.
"...senin için hiç iyi olmaz."
"Neden efendim?"
Yüzünde belli belirsiz bir tebessüm oluştu.
"Çünkü ona Tehlike Fırtınası derler."
Bu lakap bana pek bir anlam ifade etmedi.
"Peki efendim."
Dosyayı kapatıp odadan çıktım.
Yaklaşık yarım saat sonra siyah aracımı Eza'nın hukuk bürosunun karşısına park ettim.
Beklemeye başladım.
Bir süre sonra büro kapısı açıldı.
Eza, yanında Ayşe'yle birlikte dışarı çıktı.
Doğrudan mavi arabasına yöneldi.
İstemsizce kaşlarımı çattım.
"Mavi..."
"İnsan neden özellikle mavi bir araba tercih eder ki?"
Onlar hareket edince ben de fark ettirmeden peşlerine takıldım.
Mavi araba adliyenin önünde durdu.
Önce Ayşe indi.
Ardından sürücü koltuğundan Eza çıktı.
Dosyadaki fotoğrafa baktım.
Sonra tekrar ona...
Eza.
"Bu kadın mı Tehlike Fırtınası?"
Dikkat çekiciydi.
Profesyoneldi.
Ve...
Çok güzeldi.
Bir an duraksadım.
"Ne saçmalıyorum ben?"
Başımı iki yana salladım.
"İşime odaklan, Yağız."
Henüz arabasının neden mavi olduğunu...
Ve bu kadar güzel bir kadına neden Tehlike Fırtınası dendiğini bilmiyordum.
Ama onu tanıdıkça bu soruların cevabını yavaş yavaş bulacaktım.
Eza
Ayşe'yle birlikte mavi arabamdan indik.
Adliyenin önü her zamanki gibi kalabalıktı.
Ayşe bana döndü.
"İçeri girelim mi?"
"Sen içeri gir. Savcı Meryem Uslu'nun odasına geç. Zaten bizi bekliyor."
"Peki ya sen?"
"Küçük bir işim var. Hemen geleceğim."
Ayşe başını sallayıp adliyenin kapısından içeri girdi.
Onun gözden kaybolmasını bekledim.
Sonra ağır adımlarla yolun karşısındaki siyah arabaya doğru yürümeye başladım.
Arabanın kapısı açıldı.
İçinden uzun boylu, siyah giyimli bir adam indi.
Birkaç saniye boyunca göz göze geldik.
Sessizliği ben bozdum.
"Seni kim gönderdi bilmiyorum."
Bir adım daha yaklaştım.
"Ama git ve sahibine şunu söyle..."
Gözlerimi gözlerinden ayırmadım.
"Ben peşine düşülenlerden değil, peşime düşenleri pişman edenlerdenim."
Adam tam konuşacakken yakasından tuttum.
Hiç tereddüt etmeden başını arabanın kapısına vurdum.
"Tak!"
Demek ki...
Tehlike Fırtınası dedikleri boşuna değilmiş.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

7okunma 3beğeni 2yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…