EYLÜL (Gerçek ailem) kitap kapağı

9. bölüm / 10

7. Bölüm

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 10Şu an: 7. Bölüm

Yazı
BÖLÜM 7 – YENİ OKUL, ESKİ SIRLAR
Eylül'ün gözünden...
Araf'ın söyledikleri hâlâ aklımdaydı.
"Bu kızın kim olduğunu öğrenirsen, Kandemir ailesinin neden yıllarca dağıldığını da anlayacaksın."
Telefonumdaki fotoğrafa tekrar baktım.
Küçük kız kimdi?
Cihangir onu neden tanıyordu?
Ve Araf neden her şeyi bildiği hâlde anlatmıyordu?
Tam bunları düşünürken kapım çalındı.
Ben: "Gel."
İçeri Alp girdi.
Alp: "Günaydın ikiz!"
Ben: "Günaydın."
Alp: "Hazırlan, aşağı iniyoruz."
Ben: "Nereye?"
Alp: "Babam hepimizi çalışma odasına çağırıyor."
Yataktan kalkıp üzerimi değiştirdim. Saçlarımı tarayıp Alp'le aşağı indim.
Alparslan'ın gözünden...
Çalışma odasında bütün çocuklarım toplanmıştı.
Alparslan: "Çocuklar, sizinle konuşmam gereken bir konu var."
Araf: "Hayırdır baba?"
Alparslan: "Eylül'ün okul meselesini halletmemiz gerekiyor. Kızımızın eğitimine ara vermesini istemiyorum."
Lizge: "Ben de aynı fikirdeyim. Eylül'ün okula başlaması gerekiyor."
Alp: "Baba, bizim okula gelsin!"
Meriç: "Evet! Ablam bizim okula gelsin!"
Erim: "Baba, okulda herkes bizi tanıyor. Bir de Eylül'ün gelmesiyle uğraşacağız."
Alp: "Ne demek uğraşacağız?"
Erim: "Yanlış bir şey mi söyledim?"
Alparslan: "Erim, kardeşin hakkında konuşuyorsun. Dikkatli ol."
Emir: "Bence kendi okuluna gitmesi daha mantıklı."
Pars: "Katılıyorum. Herkesin aynı yerde olması gerekmiyor."
Araf: "Bence de bizim okulumuz daha iyi olur. Hem gözümüzün önünde olur."
Barış: "Ben de Araf'a katılıyorum."
Alparslan: "O zaman karar verildi. Eylül bizim okula gidecek. Kayıt işlemlerini bugün halledeceğim."
Eylül'ün gözünden...
Babamın söylediklerini duyunca heyecanlandım.
Ben: "Gerçekten sizin okulunuza mı geleceğim?"
Alparslan: "Evet kızım. Eğer sen de istiyorsan."
Ben: "Çok isterim baba."
Annem yanıma gelip saçlarımı düzeltti.
Lizge: "O zaman bugün alışverişe çıkıyoruz. Yeni okul için birkaç şey alırız."
Meriç: "Abla, benimle aynı servise bineceksin!"
Alp: "Hayır, Eylül benimle gelecek."
Meriç: "Ama ben de istiyorum!"
Ben: "İkinizle de giderim."
Hepimiz gülmeye başladık.
Ama Emir'in yüzündeki ifade hiç değişmemişti.
Emir: "Umarım okulda da herkesin düzenini değiştirmezsin."
Ona baktım.
Ben: "Emir abi, ben sadece okumak istiyorum."
Emir: "Göreceğiz."
Öğleden sonra – Alışveriş
Annemle birlikte alışverişe çıktık. Bana okul için birkaç kıyafet, çanta ve defter aldık.
Lizge: "Şu çantayı beğendin mi kızım?"
Ben: "Çok güzel anne."
Lizge: "O zaman bunu alıyoruz."
Bir mağazadan çıkarken annem koluma girdi.
Lizge: "Eylül, okulda bir sorun yaşarsan mutlaka bize anlat. Tamam mı?"
Ben: "Tamam anne."
Lizge: "Abilerin bazen sert davranabilir. Ama sen hiçbir zaman kendini değersiz hissetme. Sen bizim kızımızsın."
Gözlerim doldu.
Ben: "Seni çok seviyorum anne."
Lizge bana sarıldı.
Lizge: "Ben de seni çok seviyorum güzel kızım."
Ertesi sabah – Okulun ilk günü
Saatimi kontrol ettim. Hazırdım.
Aşağı indiğimde Alp, Erim ve Meriç kapının önünde bekliyordu.
Alp: "Sonunda! Bir saattir seni bekliyoruz."
Ben: "Abartma, beş dakika oldu."
Meriç: "Abla, hadi! Geç kalacağız."
Erim anahtarı eline aldı.
Erim: "Herkes hazırsa çıkalım."
Tam kapıya yönelirken babam seslendi.
Alparslan: "Bir dakika!"
Yanımıza geldi.
Alparslan: "Eylül, ilk günün. Heyecanlı mısın?"
Ben: "Biraz."
Babam alnımdan öptü.
Alparslan: "Kendine dikkat et kızım. Bir sorun olursa beni ara."
Ben: "Tamam baba."
Alp arabayı işaret etti.
Alp: "Hadi ikiz, okul bizi bekliyor."
Okul...
Okulun kapısından içeri girdiğimizde herkes birbirine selam veriyordu.
Büyük, güzel bir okuldu. Bahçesinde öğrenciler gruplar hâlinde sohbet ediyordu.
Alp yanıma geldi.
Alp: "Ben sana okulu gezdireyim."
Erim: "Gerek yok. Zaten müdür yardımcısı sınıfını gösterecek."
Alp: "Abi, ne var yani?"
Erim: "Dersine geç kalma yeter."
Meriç elimi tuttu.
Meriç: "Abla, teneffüste yanıma gelir misin?"
Ben: "Tabii ki."
Tam o sırada birkaç öğrenci yanımıza geldi.
Öğrenci 1: "Alp! Yeni öğrenci mi?"
Alp: "Evet. İkizim Eylül."
Öğrenci 2: "İkizin mi? Hiç bahsetmemiştin."
Alp: "Artık bahsediyorum."
Gülümsedim.
Bir kız yanıma yaklaştı.
Kız: "Merhaba, ben Zeynep."
Ben: "Merhaba, ben Eylül."
Zeynep: "Hangi sınıftasın?"
Ben: "Henüz bilmiyorum."
Zeynep: "İstersen beraber öğrenelim."
Tam o sırada Erim araya girdi.
Erim: "Eylül, müdür yardımcısına gitmen gerekiyor."
Zeynep: "Ben götürebilirim."
Erim: "Gerek yok."
Zeynep şaşkınlıkla bana baktı.
Ben de omuz silktim.
Ben: "Sonra görüşürüz."
İlk ders...
Sınıfa girdiğimde öğretmen beni tanıttı.
Öğretmen: "Arkadaşlar, bugün aramıza yeni bir öğrenci katılıyor. Eylül Kandemir."
Sınıftaki birkaç kişi birbirine baktı.
Öğretmen: "Kendini tanıtmak ister misin?"
Ben: "Merhaba, ben Eylül. Umarım güzel anlaşırız."
Arkalardan bir ses geldi.
Öğrenci: "Kandemir mi dedin?"
Bir başkası da fısıldadı.
Öğrenci: "Alp'in ikiziymiş."
Yerime oturdum.
Ders boyunca Zeynep'le konuşmadık ama çıkışta yanıma geldi.
Zeynep: "İstersen öğle arasında beraber oturalım."
Ben: "Olur."
Öğle arası...
Bahçeye çıktığımda Alp'i, Erim'i ve Meriç'i gördüm.
Meriç beni görünce koşarak yanıma geldi.
Meriç: "Abla!"
Ben: "Ne oldu küçük?"
Meriç: "Benimle yemek yiyeceksin."
Alp: "Hayır, benimle yiyecek."
Ben: "İkiniz de gelin."
Üçümüz kantine doğru yürüdük.
Ama masaya oturduğumuzda Emir ve Pars da oradaydı.
Pars: "Demek okulun ilk günü başladı."
Ben: "Evet."
Emir: "Arkadaş edinebildin mi bari?"
Ben: "Evet, Zeynep diye bir kızla tanıştım."
Pars: "Çabuk kaynaşıyorsun."
Alp: "Abi, bir rahat bırakın artık."
Emir: "Sana ne oluyor?"
Alp: "Kardeşime böyle davranmanız hoşuma gitmiyor."
Erim: "Yine başladı."
Ben: "Alp, boş ver. Ben iyiyim."
Tam o sırada telefonuma bir mesaj geldi.
Bilinmeyen numara:
"Okula hoş geldin Eylül Kandemir. Ama dikkatli ol. Çünkü bu okulda geçmişini bilen biri var."
Mesajı okuyunca yüzüm değişti.
Alp: "Ne oldu?"
Ben: "Bir şey yok."
Telefonumu kapattım.
Ama mesajın devamı gelmişti.
"Cihangir'in yıllar önce okuldan ayrılmasının sebebini öğrenmek istiyorsan, eski arşiv odasına git."
Akşam – Kandemir Konağı
Eve geldiğimizde annem bizi kapıda karşıladı.
Lizge: "Okul nasıl geçti kızım?"
Ben: "Güzeldi anne. Zeynep diye bir arkadaş edindim."
Alparslan: "Aferin benim kızıma."
Babam gülümseyerek başımı okşadı.
Alp: "Baba, Eylül bizim okulda çok sevilecek."
Erim: "Daha ilk günden herkesle tanıştı zaten."
Meriç: "Benim ablam çok güzel arkadaş edindi!"
Gülüştük.
Ama aklım hâlâ gelen mesajdaydı.
Yemekten sonra odama çıktım. Telefonumu açıp mesajları tekrar okudum.
Tam numarayı arayacaktım ki kapım çalındı.
Ben: "Gel."
İçeri Araf girdi.
Araf: "Bugün okul nasıl geçti?"
Ben: "Güzeldi abi."
Araf yatağın kenarına oturdu.
Araf: "Bir şey mi var? Biraz düşüncelisin."
Bir süre tereddüt ettim. Sonra telefonu ona uzattım.
Araf mesajları okudukça yüzü değişti.
Araf: "Bu numarayı nereden buldun?"
Ben: "Bana mesaj attı."
Araf: "Eylül, bu mesajları kimseye gösterme. Özellikle Emir'e ve Pars'a."
Ben: "Neden?"
Araf cevap vermedi.
Ben: "Abi, lütfen. Bana gerçeği anlat."
Araf ayağa kalktı.
Araf: "Yarın okuldan sonra benimle geleceksin."
Ben: "Nereye?"
Araf: "Eski arşiv odasına."
Şaşkınlıkla ona baktım.
Ben: "Sen orayı biliyor musun?"
Araf kapıya yöneldi.
Araf: "Çünkü Cihangir'in okuldan ayrılmadan önce bıraktığı son şey hâlâ orada."
Tam çıkacakken durdu.
Araf: "Bir de Eylül..."
Ben: "Efendim?"
Araf: "Bugün sana mesaj atan kişi, okulda sandığından çok daha yakınında."
Kapı kapandı.
Gece yarısı...
Herkes uyumuştu.
Aşağıdan bir ses geldiğini duydum. Kapımı açıp merdivenlere yaklaştım.
Çalışma odasının kapısı aralıktı.
İçeriden babamın ve Cihangir'in sesleri geliyordu.
Cihangir: "Eylül'ün okula gitmesine neden izin verdin?"
Alparslan: "Onun hayatını sonsuza kadar saklayamam."
Cihangir: "O okulda onu tanıyan biri var!"
Alparslan: "Biliyorum."
Cihangir: "Peki ya o kız? Onun da orada olduğunu biliyor musun?"
Babam bir süre sessiz kaldı.
Sonra tek bir cümle söyledi:
Alparslan: "Eylül, o kızın gerçek kimliğini öğrenirse hiçbirimiz eskisi gibi yaşayamayız."
Olduğum yerde donup kaldım.
Çünkü konuşmanın devamında Cihangir'in söylediği isim, beni olduğum yere çiviledi.
Cihangir: "O zaman Eylül'e ikizinden bile saklanan gerçeği anlatmanın zamanı geldi."
DEVAM EDECEK...

Nasilldii...
Yorumlarda fikrinizi yazın
Arkadaşlar galiba yakında ben bu kitabı final yapicam .
Çünkü yeni kitaba başladım evet ama onu daha yayinlamicam.bu bittikden sonra yayinlicam.ama yeni kitabın konusu hakkında hiç bir fikrim yok siz nasıl bir kitab okumak isterseniz yorumlarda yazın ona uygun olarak bir kitab yazayım
O zaman sizi çok tutmayım akşama doğru yeni bölüm gelicek görüşürüz.🥰🤍

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

9okunma 0beğeni 0yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…