17. bölüm / 17
DuruÇıkış🪐
Bölümler 17Şu an: Çıkış🪐
- 1 Küçük Bir Adım, Büyük Bir Yolculuk🪐807 kelime
- 2 Tanışma…375 kelime
- 3 Yeni Bir Yol Arayışı…218 kelime
- 4 Restorandaki İlk Gün271 kelime
- 5 Yüzüğün Sırrı ve Yeni Sorular145 kelime
- 6 Arven’in Dünyası108 kelime
- 7 Restoranda İlk Kriz200 kelime
- 8 Üniversite…92 kelime
- 9 Restoranda Sırlar Açığa Çıkıyor..267 kelime
- 10 Yüzüğün enerjisi183 kelime
- 11 Yalnızlık..251 kelime
- 12 Kapı…276 kelime
- 13 Umutsuzluk Gölgesinde….478 kelime
- 14 Mesaj…289 kelime
- 15 Feci Kazanın Gölgesinde…315 kelime
- 16 Su…307 kelime
- 17 Çıkış🪐283 kelime · Okuduğun bölüm
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Arven, Duru’yu suyun yüzeyine çıkardı. Nefesi kesilir gibi oldu, ama sonunda ciğerlerine dolan havayı hissetti. Etraf sessizdi, yalnızca suyun yavaşça dalgalanarak sahile vurduğu hafif bir ses duyuluyordu. Sahile doğru yüzerek Duru’yu karaya taşıdı.
Sahile vardıklarında Arven, Duru’yu dikkatlice kumların üzerine yatırdı. Su, Duru’nun saçlarından ve kıyafetlerinden süzülerek kumlara karışıyordu. Arven eğildi, onun nefes alıp almadığını kontrol etti. Hafif bir nefes duyduğunda içi rahatladı. “Nefes alıyor,” diye mırıldandı.
Hafif bir rüzgar, sahildeki ağaçların yapraklarını hışırdatıyordu. Gökyüzü kapalıydı, gri bulutlar ağır bir şekilde sahilin üzerine çökmüştü. Su, karanlık ve derindi. Arven, otobüsün battığı noktaya doğru baktı, ama otobüs artık görünürde yoktu. Sanki hiç var olmamış gibiydi.
Arven, sahilin etrafına bakındı. Sadece uzun ağaçlar ve hafif bir sis vardı. Hiçbir iz yoktu. Otobüs nasıl olmuştu da suyun dibine batmıştı? Arven, zihninde bu soruları sorarken tekrar suya doğru baktı. Hiçbir iz, hiçbir izahat bulamıyordu.
Suyun sakin dalgaları ve hafif rüzgarın yaprakları hışırdatışı dışında, her şey durgundu. Arven, Duru’nun yanına döndü ve onun yüzündeki sakin ifadeyi izledi. Endişelerine rağmen, şimdi tek düşündüğü Duru’nun güvende olmasıydı. Çünkü Duru’nun kaderi Arvene de alakalıydı.
Arven çevresini gözleriyle dikkatlice incelemeye başladı. Ortamın tamamen değişmiş olduğunu hissetti. Hava ağırdı, rüzgar hafifçe esiyor, ama huzursuz edici bir sessizlik hakimdi. Arven’in içini bir ürperti kapladı. Etrafı gözlemeye devam ederken kendi kendine düşünmeye başladı:
“Bu işte kesin bir şey var. Bu olaylar kendi kendine gerçekleşmiyor… Bunu yapan o! Evet, bu onun işi… Tenebris!”
Tenebris ismini düşünürken kalbinde derin bir ağırlık hissetti. Bu isim, geçmişte karşılaştığı en karanlık varlıklardan birine aitti. Tenebris, kaos ve korkunun gölgesinde yaşayan, güç arayışıyla her şeyi kontrol altına almak isteyen tehlikeli bir figürdü. Arven, bu ismin zihninde yankılanmasıyla durumun ciddiyetini hemen anladı. Ne olursa olsun, bu gölgeyi yok etmenin bir yolunu bulmalıydı.
Bölüm etkileşimi
