BÖLÜM:9 KORKUNUN ADI

Gölgeler aynı anda saldırdı.
Draco, Ally'nin önüne geçerek asasını kaldırdı.
"Protego Maxima!"
Gümüş renkli devasa bir kalkan, ikisinin etrafını sardı. İlk saldırı dalgası kalkanla çarpıştığında kulakları sağır eden bir ses duyuldu.
Ama gölgeler durmadı.
Onlarca karanlık şekil, Hogwarts arazisinin üzerindeki sisin içinden akmaya devam ediyordu.
Ally de asasını kaldırdı.
"Lumos Aeternum!"
Asasının ucundan yayılan altın renkli ışık, birkaç gölgeyi geri püskürttü. Ancak daha fazlası geliyordu.
Draco dişlerini sıktı.
"Bu kadar fazla olmaları normal değil."
"Fark ettim!" diye bağırdı Ally.
Bir gölge aniden yanlarından geçerek Ally'ye saldırdı.
Draco düşünmeden büyü yaptı.
"Confringo!"
Patlayan büyü gölgeyi dağıttı.
"Arkamda kal," dedi Draco.
Ally ona öfkeyle baktı.
"Ben korunmaya ihtiyacı olan biri değilim!"
"Biliyorum!"
"O zaman neden sürekli önümde duruyorsun?"
Draco bir an sustu.
Çünkü cevabı biliyordu.
Ama bunu savaşın ortasında söylemek istemiyordu.
Tam o sırada yer sarsıldı.
Gölgeler aniden geri çekildi.
Bu daha da kötüydü.
Çünkü geri çekilmelerinin tek bir anlamı vardı.
Bir şey geliyordu.
Ve birkaç saniye sonra geldi.
Sislerin içinden uzun, siyah pelerinli bir figür çıktı.
Yüzü görünmüyordu.
Ama gözleri...
Gözleri kırmızı değil, parlak gümüş rengindeydi.
Draco'nun kanı çekildi.
Bu imkânsızdı.
Çünkü o gözleri tanıyordu.
"Hayır..." diye fısıldadı.
Ally ona döndü.
"Neler oluyor?"
Figür yavaşça yaklaştı.
"Ne kadar büyümüşsün, Draco."
Draco geri çekildi.
Bu ses.
Bu sesi yıllardır duymamıştı.
"Bu gerçek değil."
Figür güldü.
"Gerçek."
Ally, Draco'nun yüzüne baktı.
İlk kez onu gerçekten korkmuş görüyordu.
"Draco," dedi sessizce. "Kim bu?"
Draco cevap vermedi.
Veremedi.
Çünkü bu kişi ölü olmalıydı.
Figür birkaç adım daha yaklaştı.
"Babana çok benziyorsun."
Ally'nin gözleri büyüdü.
Draco'nun babasını tanıyan biri miydi?
Hayır.
Bu daha kötüydü.
Çok daha kötü.
Çünkü Draco'nun babasının bile korktuğu sadece bir kişi vardı.
Ve o kişi yıllar önce ölmüştü.
"Bu mümkün değil," dedi Draco tekrar.
Figür başını eğdi.
"Korkuyor musun?"
Draco hemen asasını kaldırdı.
"Korkmuyorum."
Yalan söylüyordu.
Ve bunu ikisi de biliyordu.
Figür aniden Ally'ye döndü.
"Ama onun için korkuyorsun."
Draco'nun yüzü değişti.
"Onu rahat bırak."
İlk kez sesindeki öfke korkusundan daha büyüktü.
Figür bunu fark etmiş gibi görünüyordu.
"İlginç."
Bir adım daha attı.
"Malfoy ailesinin varisi... bir Gryffindor kızını koruyor."
Ally konuşmaya çalıştı.
"Sen kimsin?"
Figür ona baktı.
"Ben mi?"
Yavaşça eldivenlerini çıkardı.
Ve avucunda, Ally'nin çocukluğundan beri rüyalarında gördüğü sembol vardı.
Gölgeler Tarikatı'nın mührü.
Ally'nin nefesi kesildi.
"Bu..."
Figür başını salladı.
"Evet."
Sonra Draco'ya döndü.
"Ve sana bir seçim sunmaya geldim."
Draco asasını daha sıkı kavradı.
"Ne seçimi?"
Figür gülümsedi.
"Onun hayatı."
Ally konuşmaya çalıştı.
"Draco, sakın..."
Ama figür sözünü kesti.
"Şimdi dikkatlice dinle."
Gökyüzü karardı.
Rüzgâr şiddetlendi.
Gölgeler yeniden etraflarını sardı.
"Ya Ally Frensby ölecek..."
Draco'nun kalbi duracak gibi oldu.
"...ya da sen bizimle geleceksin."
Sessizlik.
Tam bir sessizlik.
Ally gözlerini Draco'ya çevirdi.
Draco ise hayatında ilk kez gerçekten bir seçim yapmak zorundaydı.
Ve o anda, karanlık figür son cümlesini söyledi:
"Karar vermek için otuz saniyen var."