2. bölüm · Çocukluk Arkadaşım

#1

Miles 42

"Beste!" Diyerek sinirle çığlık attım. Arkamızda o adam varken durması iyi değildi.

"Koşsana gerizekalı. İkimizi de öldüreceksin."

"Kanka valla ben çok yoruldum. Hakkını helal et. Ahirette görüşürüz." Dedi sanki şu an esprinin sırasıymış gibi canım kankam Beste.

Tırnaklarımı avucumun içine geçirdim. Ne vardı küçücük boyuyla bu işleri yapmasa. Hızla koluna girip çekistirmeye başladım. Tam karşımızda ise Poyraz ve abim vardı. Tabi ki konuştukları için bizi fark etmemişlerdi.

"Abi!" Diye seslendim ağlamaklı bir şekilde.

Sonra da hızlıca yanlarına koştuk. Halimiz berbat durduğu için canım kankam Poyraz ve abim endişelenmişti. Titreyen işaret parmağım ile elinde kelebek bıçak tutarak bize doğru gelen adamı işaret ettim.

"Kim bu adam Gamze?" Dedi sinirle abim. Hey Allah'ım dert ettiği şeye bak şu an.

"Abi ölücez! Senin derdin adamın kim olduğu mu?"

"İyi tamam ama sonra bana bir açıklama borçlusunuz." Dedikten sonra bizi arkasına aldı. Ben hala tir tir titriyordum. Abim beni o halde görünce Poyraza döndü.

"Ben adamı hallederim sen Gamze ile ilgilen."

Abim bunu dedikten hemen sonra Poyraz elimi tuttu, yumruk olan parmağımı nazikçe açtı ve avucumun içindeki tırnak izlerini masaj yapar gibi ovaladı.
Hayret! Ben elimi sıktığımı yeni fark etmiştim.

Ben rahatlamaya çalışırken acı dolu bir erkek sesi kulaklarıma doldu. Abimi bıçakladı mı yoksa adam? Korkuyla başımı çevirmeye çalıştım