2. bölüm · BUZ TUTAN KALPLER
2. Bölüm – Vasiyet
Albora Konağı’nda hava, dışarıdaki kardan daha soğuktu.
Boran toprağa verildikten sonra herkes büyük salonda toplanmıştı.
Duvarlardaki eski fotoğraflar, ağır perdeler ve sessizlik…
Alya, kucağında Deniz’le bir köşede oturuyordu.
Cihan ise ayakta, pencerenin önünde duruyordu. Sırtı dönük. Mesafeli. Sert.
Avukat elindeki zarfı açtı.
“Merhum Boran Albora’nın yazılı vasiyetidir.”
Salonda fısıltılar yükseldi.
“Eğer bana bir şey olursa… karım Alya ve oğlum Cihan Deniz, Albora ailesine emanetimdir.”
Cihan’ın omuzları gerildi.
Avukat devam etti:
“Ve töre gereği… Alya’nın, ağabeyim Cihan Albora ile evlenmesini istiyorum.”
Bir anda salon buz kesti.
Alya ayağa fırladı.
“Bu mümkün değil!”
Sadakat Albora’nın bakışları sertleşti.
“Albora gelinleri bu konaktan ikinci kez çıkmaz.”
Cihan yavaşça arkasını döndü.
Gözleri Alya’nın gözlerine kilitlendi.
“Ben kimseyle zorla evlenmem.” dedi soğuk bir sesle.
Ama gözlerinde öfke değil… başka bir şey vardı. Kontrol edemediği bir kıvılcım.
Dışarıda rüzgâr uğulduyordu.
Ve Alya ilk kez şunu hissetti:
Bu konaktan çıkmak sandığından çok daha zor olacaktı.