Bölüm 54

Kendini topla Bade!
Kafamı kaldırarak dudağımı araladım

"Bir şey Yok sadece yorgunum"

"Emin misin yavrum?"

"Hiç olmadığım kadar hemde Karan"

Merdivenlerden yavaş yavaş inerken kapı'nın açılışı ile linayi gördüm

"Ablam"

"Ablacımm"

Lina'nın bana sarılıp öpmesiyle duraksadı

"Bu evde ne işin var abla senin?"

"Ablacım duru kayboldu o yüzden bulunana kadar burda kalmam gerekti"

"Bu adamın evinde kalmanıza gerek yok aylarca bize sahip çıkmadı şimdi mi çıkıcak?"

Lina'nın öfkeli bir şekilde merdivenlerden aşağı inen karana bakıyordu

Karan tam yanımızda durmasıyla.

"Sen ne biliyorsun da benim hakımda böyle konuşabiliyorsun baldız?"

"Tek bildiğim şey ney biliyormusun?"

Lina karanın hızasına geçerek dudakları'nın titrediğini görüyordum.

"Kapınıza dayandığın o ilk geceyi hatırlıyormusun ablam daha Eve gelmemişti benim gözümün önünde babamı saatlerce dövüp bir koltuğa oturup babamı ayaklarının önüne attıkların'da o pis kahkan ha birde şu sözün vardı eğer o borcu ödemesen kızını ve çevreniz'de kim varsa toplu gömerim demedin mi böyle bir söz vermedin mi?"

"Lina sus artık ablacım!"

"Ne susması ya daha yeni başlıyorum mesela bizi bir köpek yavursu gibi evden apar topar alıp zorla evine getirtip o lanet Bahçe'de ablama seçim yaptırmak zorunda kaldığın günleri unuttumu sanıyorsun? O gece beni bir odaya kapattırdınız'da beni uyudumu sandınız ablamın cığılıkları hıçkırıklarını duydum sabaha kadar ha şimdi başka ülkedeyiz hayatınız değişti diyeceksende değişmedi ben hala o küçük kızım. Hayatım aynı kaderim aynı ama en çok da neye üzülüyorum biliyor musun o günün sabahı ablam sırf sana karşı çıktı diye saçından kavradığın gibi başka bir odaya götürdün bunu sana sorduğumda ise oyun oynuyoruz diyordun meğersem ablamın hayatını cehenneme çevirmek için oynuyormusun onunla keşke hiç hayatımıza girmeseydin de ablam şuan bu kaderi yaşamazdı hatta şuan çocuk sahibi değil daha yüksek bir kariyer planları ile uğraşıyor oluyordu keşke seninle evlenmek yerine pamirle evlenseydi en azından o psikopat değil duyguları'nı ayırt edebiliyordu sende o da yok."

Lina bunları anlatıkca eski yaşadıklarımı sanki tekrardan yaşıyor gibi hissediyordum o ceresizliği o gecelerin sahablarını. Karana baktım'da buruk bir ifade ile linaya bakıyordu.

Hızlıca kapıyı açmasıyla katana döndüm

"Nereye?"

Karansa arkasına bakmadan kapıyı çekip gitmişti hızlıca linaya baktım

"Lina napmaya çalışıyorsun?"

"Ben birşey yapmıyorum abla doğruları ve gereçleri söylüyorum"

"Gerçeklerinden kastın karanı geçmişyle mi vurmak lina gerçekten? Tek onun kalbini kırmadın benimde kalbimi kırdın bende bilirdim babamın intikamını almak onu öldürmek ama yapamadım ne olursa olsun onun kadar acımasız olamazdım eğer babam ölmeseydi bunlar böyle olmayabilirdi evet ama bu sefer dahada kötüsünü yaşayabilirdik anlıyor musun babam yerine senide öldürebilirdi bir başkası."

"Şuan ne babamın nede Karan abi'nin savunulcak bir yanı yok abla"

"Evet yok ama biz buraya ne için geldik? Geçmişimizi unuttup yeni bir hayata geçiş yapmak için Sonuçta."

"Üzgünüm abla ama ben senin gibi hiç bir şeyi görmezden gelemem."

"Böyle devam et o zaman Lina"

Linayı alkışlamamla üstüme mont geçirip karanı bulmak için evden çıktım.

~ Kutayın Anlatımı ile ~

Öylece bomboş pencereden dışarı izliyordum Emre'nin durumunu hâlâ söylemiyorlardı fakat ayılır ayılmaz ölümü benim elimden olacaktı.

Cebimdeki telefonun çalmasıyla çıkardım.

"Efendim?"

"Naptın bulabildin'mi babanın katilini?"

"Babamın katilini buldum bulmasına ama"

"Aması ne dostum?"

Selllaamm asklarım nasılsınız bakalım umarım iyisinizdir yazım hatası yapmamak için elimden geleni yaptım umarım beğenirsiniz bu bölümü nasıl buldunuz?