Bölüm 46

Nerdeyse üç gün geçmişti ne bir arama nede bir mesaj vardı artık okulda bile karşıma çıkmıyor'du

Gerçekten benden vazmıgecmişti?

Her neyse ne böyle olması ikimiz için en doğru karardı

Derin bir iç çekerek odamdan çıktım

"Anne nereye böyle?"

Ayna karşısında kürkünü düzeltten anneme baktım kollarımı birleştirerek

Kerem abin'ile buluşaçağım kızım

"Hangi Kerem anne lisedeki arkadaşın ile mi?"

Evet bebeğim onunla

"Babamın haberi olursa? Napıcaksın"

Annem yönünü bana çevirmesiyle gülümseyerek

Baban bana karışamaz bebeğim sonuç olarak artık ikimizde hayatlarımızı ayırıçağız yakın zamanda

"Ya iyide anne bunları babam duyarsa Kerem abiyi yaşatmaz biliyorsun değil mi?"

Baban şuan nerde ? Eğer Baba'nın umrunda olsaydım bizim için çabalar olurdu hatta bu evde olmazdık tatlım o yüzden eminimki bizi umursamıyor

"Bilmiyorum anne herşey çok hızlı ilerliyor "

Sen takma kafana bebeğim istediğiniz zaman babanızı görebilirsiniz hatta kalabilirsiniz'de buna asla karışamam ha bu arada sende hazırlan zamanın daralıyor

Annemin bana sarılmasıyla evden gittmişti salona geçip ellerimle yüzümü kavradım

Babamın olayı canımı çok sıktığı için annem okulun kamp etkinliğine yazdırmıştı wictor ile

Herşey üst üste gelmişti babamın bana inananmaması hatta hamile olduğumu düşünmesi oda yetmiyormuş gibi kalmamız için çablamaması

Aris'i söylemiyordum bile onun yüzünden karnımda kocaman bir dikiş izi ile yaşıycaktım.

Sesizliği bozan telefonumun çalmasıyla wictorun aradığını gördüm

Bir sen eksiktin gerçekten. Telefonu açıp kulağıma dayadım.

"Efendim"

Hazır mısın durucum?

"Ne içindi?"

E kamp yapıcaktık hani ?

"Ay şey çok pardon ben onu tamamen unutmuşum özür dilerim"

Önemli değil durucum kapının önünde bekliyorum seni

"Hiç gerek yok gerçekten ben servis ile gelirim"

Duymamış varsayıyorum ve kapıda seni bekliyor olacağım

"Teşekkür ederim beş dakikaya ordayım"

Hızlıca telefonu kapatıp odamdaki valizi kapmamla evden ayrıldım.

~ Doruk Atalay'ın anlatımı ile ~

Kollarımın arasında yatan kız arkadaşıma baktım. Gülümseyerek

Dün akşam burda kalmıştım bana tek iyi gelen bu kızdı.

Kıpırdanmasıyla kendimi geri çektim'de gözlerini Aralıklamıştı

Ne zamandan beri beni izliyorsunuz beyfendi?

"Yeni izlemeye başladım desem"

Buna inanmamı'mı bekliyorsun dorukcuk?

Kaşlarını çatmasıyla sırıtarak belini kavrayıp kendime çekmemle dudağına Buse kondurup geri çekildim.

"Şimdi ayıldım"

Utandırma beni ya

Kahka atmamla yataktan kalktım. Yerde duran pantolonumu ve tişörtümü elime aldım

Ben bir duş alıyım kahvaltı yapalım sonra

"Bana hava hoş yavrumm üstümü giyinip yardıma gelirim"

Koltuğa oturarak pantolonumu giymeye başladım.

~ Duru Atalay'ın anlatımı ile ~

Sonunda kamp yapılacak o yere varmıştık arabanın Park edilmesi ile arabadan indim. Nerdeyse tüm okul burdaydı.

Omzum'da el hisetmem'le kafamı çevirmemle wictor'e baktım

Hazır mısın durucum

Wictor'e kafamı salamamla kamp yapılan alana girdik direk gözlerin bize çekilmesini hisetmem'le kalabalık ortamda aris'i aramıştı gözlerim

Fakat gelmemişti.

Yine beni tek bırakmıştı.

Derin bir iç çekerek sırtımdaki çantayı yere bıraktım

Herkes sırayla kamp çadırlarını yapmaya başlamıştı

Durucum şunu tutar mısın?

"Tabiki"

Wictor'ün verdiği Demiri tutmamla ormana göz gezdirmeye başladım

Vay canına ne kadar da güzel bir yer

Tam karşıya baktım'da el ele kampın içine giren aris ile Bella'ya baktım.

Ne

H-hayır bu gerçek olamaz

Elimdeki Demir çubuğun yere düşmesi ile titremiştim

Gözlerimin dolmasını beli etmemeye çalışıyordum. Fakat sanırım beceremiyorum

Durucum iyimisin?

Wictor'ün sesi bile boğuk boğuk geliyordu

Gerçekten bunu bana yapmış olamasın. Aris

Sellam asklariimm öncelikle herkesten özür dilerim geç bölüm attığım için fakat kuzenimin nişanı ve istemesi oldu buraya gelmeme pek zaman olmadı açıkçası tekrardan sizden özür dilerim her gün yeni bölüm atıçağım umarım bu bölümü beğenirsiniz yorumlara fikirlerinizi bekliyorum yazım hatam varsa kusura bakmayın 🤍 ✨