Bölüm 42

~ Aris Elliot 'un anlatımı ile ~

Doruğun zoruyla eve gelmiştim günlerce uyumadığım için en sonunda evden kovmuştu

Hâlâ duru'yu bıçaklayan iti bulamamıştık. Heryerde aratıyordum fakat sağlam yere pusmuştu hangi deliğe pustuğu umrumda değil'di fakat ne olursa olsun canım pasına bulucaktım.

Tezgah'a bıraktım kahveyi elime alarak salona geçtim

Annem'in dergiden başını kaldırmasıyla bana baktığını görüyordum

"Söyle anne ne var ?"

Kahveyi sehbaya bırakmam'la annem doğurlmasıyla ellerini birleştirdi

Nerdesin sen kaç haftadır Eve'de gelmedin Oğlum

"Hah bende diyordum ne zaman sorguya çekilcem diye"

Soruma cevap ver aris!

Bakışlarımı annemden çekip diksiyonunu'mu bozmadan kahvem'den bir yudum aldım.

Annen'in sorusuna cevap ver oğlum hem sen birisini araştırıyormusun amacın ne yoksa durucunun sevgilisi falan mı?

Gözümün seğremesiyle elimdeki bardağı sıktım.

"Senin nerden haberin oldu baba?"

Benim her şeyden haberim var oğlum.

"Neyi kastediyorsun? Açık olsana."

Sen neden sınıfın içinde wictor ile kavga ediyordun? Duru'nun bayıldığı gün

O itin her ismini duydum an vücudum sinirden gerim gerim geriliyordu derin bir iç çekerek babama sırıttım.

"O çocuğu sevmiyorum baba."

Niye yoksa Duru'nun çocukluk aşkı olduğunu öğrendiğin için mi? O kızdan vazgeç yoksa bu kız seni öldürür

Baban doğru söylüyor oğlum o kızın babası sana sıktı belki de amacı sizin wictor ile birbinize kırdırmak'da olucak

Sıktığım kahveyi sert bir şekilde masa vurmamla sinirlerim kat ve kat artıyordu

"BABA ANNE SUSUN!"

Hayır susmıycağız bunlar rahat ve üstü açık bir şekilde ortada

Çenemi sıkarak anneme bakıyordum dik dik işaret parmağımı sallayarak

"SENİ ÖLDÜRÜR DEDİĞİNİZ KIZ VARYA O SIRF BANA ZARAR GELMESİN DİYE KENDİSİ BICAĞIN ÖNÜNE ATLADI SIRF BEN YARA ALMIYIM SIRF BENİM CANIM YANMASIN DİYE KENDİSİNİ BENİM ÜSTÜME SPER ETİ SENİN HAMİLE HAMİLE DİYE GEZDİN KIZ O BICAK DARBESİ YÜZÜNDEN İSTESE BİLE ANNE OLAMIYCAK AMA SİZE ŞART OLSUN Kİ DURU KENDİSİNE GELSİN ELİNDEN TUTUP SİZİN KARŞINIZA GETİRCEĞİM O ZAMAN'DA KIZIN YÜZÜNÜZE BAKABİLİCEK MİSİNİZ.."

Ne yani Duru anne olamıycakmı

Annemin koltuktan kalkmasıyla gözlerimi kapattım hâlâ çocuk derdinde olduğuna inanamıyordum.

"Evet anne olamıycak benim yüzümden."

Sesimin titrmesiyle gözlerim dolmuştu hızlıca evden çıktım.

Bir mucize olsun istiyordum

Bir güç

Ne olursa olsun asla ama asla duru'yu bırakmıycaktım.

Bırak cocuğumuz olmasın bu benim için önemli değildi Duru ile mutsuzluğa'da vardım

Telefonumun çalmasıyla cebimden telefonu hızlıca çıkarıp dudağımı araladım

Aris Duru..

"Noldu oğlum duru'ya"

Telefon da olan sesizlik dakikalar sürüyordu hiç bir şekilde ses yoktu. Panik korku içinde

"OĞLUM SANA DİYORUM NOLDU NEDEN SUSUYORSUN?"

Çabuk buraya gel aris

Doruğun telefonu yüzüme kapatmasıyla hızlıca arabaya bindim.

~ Karan Atalay'ın anlatımı ile ~

"Yavuz Bade ile Çocuklar ne alemde?"

Abi Bade abla kardeşi Lina ile aldığı evde yaşıyor

"Bunu biliyorum Yavuz bana bilmediğim bir şey söyle!"

Kızınız sizin boşanaçağınıza dayanamamış arkadaşın'da kalıyormuş sadece doruk ile konuşuyormuş Bade yenge ile konuşmuyormuş.

"Bu arkadaşı kim biliyor musun?"

Bella diye bir kızmış abi

"Ben buradan çıkaçağım yakın zamanda sana emanet ailem."

Abi beni yanlış anlama ama bence Bade yenge'nin haberi olmalı bu durumdan

"HAYIR YAVUZ!"

Abi bu sefer'de senin onu unuttuğunu düşünüyor tamamen bilmiyorki senin hapishane'ye girdiğinin

"Bırak bilmesin şuanlık en doğrusu ben çıkınca onunla yüz yüze konuşacağım fakat biryerden birşey duyarsam Yavuz senden bilirim bunu böyle bil!"

Tamam abi

Telefonu yavuzun yüzüne kaptmamla yastığın altına sıkıştırdım.

Burdan bir çıkıyım. Beni şikayet edeni bulup onu sikmesem..

"Sellaamm canlarımm Karan'nın başına neler geldi bir bilseniz varya neysemkine nasılsınız bakalım umarım iyisinizdir bu bölümü nasıl buldunuz yorumlara fikirlerinizi bekliyorum yazım hatam varsa kusura bakmayın 😽 💗 😻 "