Birbirimize Rağmen kitap kapağı

4. bölüm / 6

Herkesin Bir Hikayesi Var

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 6Şu an: Herkesin Bir Hikayesi Var

BİRBİRİMİZE RAĞMEN

BÖLÜM 4 — HERKESİN BİR HİKÂYESİ VAR

Şarkı: Yalın — Ki Sen

Sabahın erken saatlerinde odamın penceresinden içeri süzülen güneş ışıkları, uyumak için gösterdiğim bütün çabayı boşa çıkarıyordu.

Yastığımı başıma bastırdım.

Beş dakika daha.

Sadece beş dakika.

Telefonumun ekranı aydınlandığında gözlerimi araladım.

Bizimkiler 🫶🏻

Selin: GÜNAYDINNN.

Mert: Sabah sabah neden bağırıyorsun?

Selin: SANANE.

Emir: Daha saat dokuz.

İrem: Biriniz şu grubu susturabilir mi?

Kaan: Bildirimleri kapatın.

Eylül: Günaydın.

Aras: Günaydın.

Mert: Defne nerede?

Defne: Uyuyordum, sayende artık değilim.

Mert: Günaydın prenses.

Defne: Günaydın baş belası.

Telefonu yatağın üzerine bıraktım.

Bu insanların normal bir sabah geçirmesi mümkün değildi.

Yataktan kalkıp perdeleri tamamen açtım. Odamın her köşesine dağılmış kitaplara, masamın üzerindeki notlara ve yatağımın ucunda duran kıyafetlere baktım.

Annemin sesi koridordan duyuldu.

— Defne! Kahvaltıya gel kızım!

— Geliyorum anne!

Saçlarımı gelişigüzel topladım ve aşağı indim.

Annem mutfakta kahvaltıyı hazırlıyordu.

— Günaydın.

— Günaydın canım. Bugün arkadaşlarınla mı buluşacaksın?

Sandalyeye oturdum.

— Bilmiyorum. Henüz konuşmadık.

Annem önüme bir tabak bıraktı.

— Biraz da kendine zaman ayır. Sürekli onlarla birliktesin.

Gülümsedim.

— Onlarla vakit geçirmek güzel.

Annem başını salladı.

— Güzel tabii. Ama büyüyorsunuz. Herkesin hayatı değişecek bir gün.

Elimdeki çatalı tabağa bıraktım.

— Anne, daha şimdiden bunu konuşmasak?

Annem gülümsedi.

— Peki, peki. Kahvaltını yap.

Bazen büyükler geleceği bizden önce görüyormuş gibi konuşurdu.

Oysa ben geleceği düşünmek istemiyordum.

Benim tek istediğim bugünün güzel geçmesiydi.

---

Saat on bire doğru evden çıktığımda telefonuma yeni bir mesaj geldi.

Kaan Sancaktar

— Nerede kaldın?

Mesaja şaşkınlıkla baktım.

— Günaydın demek yok mu?

— Günaydın. Nerede kaldın?

— Daha yeni çıktım.

— Hızlan.

— Sen kimsin de bana emir veriyorsun?

— Bekleyen insanım.

— Bekleme o zaman.

Mesajı gönderip telefonu çantama koydum.

Birkaç saniye sonra yeniden titredi.

— Çok konuşuyorsun.

İstemeden gülümsedim.

— Sen de çok sinir bozucusun.

---

Buluşma noktasına vardığımda Selin'i kaldırımda otururken gördüm.

— Sonunda!

— Ne oldu?

— Yarım saattir buradayım.

— Saat on birde buluşalım demiştik.

— Evet, saat on bir. Şu an on biri beş geçiyor.

Gözlerimi devirdim.

— Beş dakika için mi bu tantana?

— Benim zamanım değerli.

Arkamızdan bir kahkaha yükseldi.

— Selin'in zamanının değerli olduğu günleri de gördük.

Mert elinde iki kahveyle yanımıza geliyordu.

— Birini sana aldım, dedi.

Selin'in gözleri parladı.

— Gerçekten mi?

— Hayır, kendime iki tane aldım.

— MERT!

Kahkaha attım.

Mert kahvelerden birini bana uzattı.

— Bu senin.

— Teşekkür ederim.

— Rica ederim. Selin'e alma sebebim yok zaten.

— Seni öldüreceğim.

— Önce kahveni iç, sinirlenince tansiyonun çıkıyor.

---

Bir süre sonra diğerleri de geldi.

Eylül, İrem ve Emir birlikte yürüyordu. Aras biraz geriden geliyordu. Kaan ise her zamanki gibi telefonuyla meşguldü.

— Herkes burada mı? diye sordu İrem.

— Evet, dedi Emir. Bugün ne yapıyoruz?

Selin ellerini birbirine vurdu.

— Alışveriş!

Mert yüzünü buruşturdu.

— Yine mi?

— Ne var?

— Benim erkekliğim alışveriş merkezinde zarar görüyor.

Kaan başını kaldırdı.

— Senin erkekliğin başka yerlerde de zarar görüyor.

Emir kahkahaya boğuldu.

— Kaan bugün çok iyi.

Mert iki elini havaya kaldırdı.

— Tamam, hepiniz bana karşısınız.

Eylül gülümseyerek araya girdi.

— Önce bir şeyler yiyelim. Sonra bakarız.

— İşte benim mantıklı arkadaşım, dedim.

---

Bir kafeye oturduğumuzda herkes siparişini vermişti.

Selin telefonundan bir şeyler gösterirken İrem dikkatle dinliyordu.

— Bakın, şu elbiseyi çok beğendim.

— Güzelmiş, dedi Eylül.

— Değil mi?

Mert telefonun ekranına eğildi.

— Bunun fiyatı ne kadar?

Selin telefonu hemen kendine çekti.

— Sana ne?

— Merak ettim.

— Senin cebinden çıkmayacak.

— Zaten çıksa da yetmez.

Emir masaya yaslandı.

— Benim bir fikrim var.

Hepimiz ona döndük.

— Bu yaz hepimiz bir şey yapalım. Böyle sıradan buluşmalar dışında, hepimizin hatırlayacağı bir şey olsun.

— Mesela? diye sordu Aras.

Emir omuz silkti.

— Bilmiyorum. Birlikte bir yere gidelim. Kamp yapalım. Birkaç gün kalalım.

Selin neredeyse yerinden fırladı.

— BEN VARIM!

İrem gülümsedi.

— Önce ailelerimize söylememiz gerekecek.

— Onu hallederiz, dedi Kaan.

Mert parmağını kaldırdı.

— Benim tek şartım var.

— Ne? diye sordu Eylül.

— Yemekler benden sorulacak.

Kaan kahvesinden bir yudum aldı.

— O zaman aç kalacağız.

Masada kahkahalar yükseldi.

Ama Emir'in söylediği fikir aklımın bir köşesine yerleşmişti.

Belki de gerçekten yapmalıydık.

Belki bu yaz, yıllarca anlatacağımız bir anıya dönüşebilirdi.

---

Kafeden çıktığımızda Selin, Eylül ve İrem birkaç mağazaya bakmak için önden yürüdü.

Ben de onların arkasından gitmek üzereyken Kaan'ın sesini duydum.

— Defne.

Döndüm.

— Efendim?

— Bir dakika.

Yanına gittim.

— Ne oldu?

Telefonunu cebine koydu.

— Dün attığın fotoğrafı gruba göndermemişsin.

Kaşlarımı kaldırdım.

— Ne fotoğrafı?

— Sahilde çekildiğimiz.

— Mert zaten attı.

— Onun çektiği fotoğrafta yarımız yok.

Gülmeye başladım.

— Doğru.

Telefonumu çıkardım.

— İstersen sana atayım.

— At.

Fotoğrafı gönderdim.

Kaan ekrana baktı.

— Güzel çıkmış.

— Ben zaten güzel çıkmışım.

Kısa bir kahkaha attı.

— Kendine güvenin tam.

— Senin de egon.

— O konuda yarışmayalım.

Tam cevap verecektim ki Mert yanımıza geldi.

— Ne oluyor burada?

— Fotoğraf gönderiyorum, dedim.

Mert telefonunu uzattı.

— Bana da gönder. Ben de güzel çıkmışım.

Kaan başını iki yana salladı.

— Sen hiçbir fotoğrafta güzel çıkmıyorsun.

— Sancaktar, seninle ciddi bir problemim var.

— Sıra bekle.

Mert'in omzuna vurarak yanlarından ayrıldım.

Arkamdan ikisinin tartışmaya başladığını duyabiliyordum.

Gülümseyerek kızların yanına gittim.

---

Öğleden sonra herkes yavaş yavaş evine dönmeye hazırlanıyordu.

Selin, Eylül'e sarılmış, ertesi gün için plan yapıyordu. İrem annesinden gelen mesajlara cevap veriyordu. Emir ve Mert hâlâ bir şeyler konuşuyordu.

Aras ise biraz uzakta durmuş telefonla konuşuyordu.

Kaan'ın da yüzündeki ifade değişmişti.

Az önceki neşeli hâlinden eser yoktu.

Telefonuna bakıyor, bir şeyler yazıp siliyordu.

Onu izlediğimi fark ettiğinde başını kaldırdı.

— Ne?

— Bir şey yok.

— Öyle bakıyorsun.

— Bakamaz mıyım?

— Bakabilirsin.

Bir an sustuk.

Sonra telefonu cebine koydu.

— Ben gitmem gerekiyor.

— Tamam. Görüşürüz.

Başını salladı.

— Görüşürüz.

Arkasından bakarken nedenini bilmediğim bir merak hissettim.

Ama sormadım.

Herkesin anlatmak istemediği şeyler vardı.

Belki de arkadaş olmak, bazen o şeyleri anlatması için karşındaki insanı zorlamamaktı.

---

Akşam eve döndüğümde odama çıkıp yatağıma uzandım.

Telefonum yeniden titredi.

Bizimkiler 🫶🏻

Emir: Kamp işi ciddi mi?

Selin: BEN CİDDİYİM.

Mert: Ben de ciddiyim. Ama yemek işini konuşmamız lazım.

İrem: Senin yemek yapmanı istemiyoruz zaten.

Mert: Bu grupta bana saygı duyan yok.

Eylül: Ben gelmek istiyorum.

Aras: Ben de.

Kaan: Tarih belirleyin.

Defne: Ben varım.

Selin: O ZAMAN BU YAZ BİZİ KİMSE TUTAMAZ!

Telefonu göğsümün üzerine bıraktım.

Gülümsüyordum.

Sekiz kişiydik.

Henüz birbirimizin bütün hikâyelerini bilmiyorduk. Kimin geceleri uyuyamadığını, kimin ailesiyle sorunlar yaşadığını, kimin gülümsemesinin ardına neler sakladığını bilmiyorduk.

Ama öğrenecektik.

Çünkü insanları tanımak, yalnızca güzel günlerinde yanlarında olmak değildi.

Bazen onların sessizliklerini de anlamak gerekiyordu.

Ve ben o gün, hayatımın en güzel yazlarından birinin henüz başında olduğumu düşünüyordum.

Oysa bazı yazlar yalnızca mevsim değildir. Bazıları insanın bütün hayatını değiştirir. Herk

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

5okunma 1beğeni 0yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…