Yeni hisler

Hani diyordun ya aşk dediğin şey bir rastlantı
________
Herşey güzel
Herşey düzeldi eski günler geri geldi
Hayır umay geri gelmedi eskiden ateşi tanımıyordun ama şimdi o var
Heryerde ,yanında
Sena ile kaldığımız ev idare eder durumdaydı burda 2. Haftamdı herşey normal herşey güzeldi hatta bir hastanede çalışmaya başlamıştım orda olmak bana iyi geliyordu
Şimdi ise elimde bir şiir kitabı vardı balkonda oturuyordum kitaptan rastgele bir sayfa açtım o sayfada bir şiir Dikkatimi çekti
Cahit sıtkı tarancı'nın bir şiiri
Okumadım ama bir söze gözlerim takıldı
Su insanı boğar ateş yakarmış
Kendime göre değiştirdim şiiri
Umut insanı boğar ateş yakarmış
Ateş her şekilde yakar
Şiiri okuyasım kaçmıştı ayaklandım bugün boştaydım ama yinede hastaneye gidicektim başka yapabileceğim bişey yoktu zaten hazırlanıp aracımı hastaneye sürdüm gelmem 10-15 dakikamı almıştı
Kendi odama çıkarken karşımda iki adam gördüm ikisinide tanımıyordum ama biri ilgimi çekmişti
Kumralın açık tonlu saçları vardı buğday tenliydi ve benimle aynı boydaydı kaşı patlamış dudağının kenarında küçük bir yara ve yüzünde çokda büyük olmayan bir morlukda bunlara dahildi
Yanındaki adamla tartışıyordu ama normal değildi yani arkadaş değillerdi o yüzden kavga her an büyüyebilirdi yanlarına gittiğimde nerdeyse birbirlerine girecekleri ikisinin ortasına geçtim
"Hey hey beyler noluyo hastanedesiniz sessiz olun biraz" kumral olan adam konuştu "sorun yok rahatsızlık için özür dileriz" diğer adamın siniri hala geçmemişti "sorun var-" diğer adam sözünü kesti "evet var kocaman hastanede bizimle ilgilenecek bir doktor bile yok" diğer adam şaşırmıştı tipinden belliydi bu olay kavgaya bağlanmadan konuştum
"Tamam beyefendi ben doktorum yaranızla ilgilenirim siz beni takip edin"
Kendi odama geldiğimizde ona hasta yatağını işaret ettim "oturun lütfen"
Adam oturunca gerekli malzemeleri alıp karşısına geçtim yarısıyla ilgilenirken o konuştu "sizi daha önce burda görmemiştim yeni başladınız galiba"
"Evet öyle sizde sıkça buraya geliyorsunuz galiba kavgalardan falan"
"Yo öyle olduğu söylenmez bir tanıdığım için buradayım ama eminim bundan sonra daha sık burda olucam"
"Neden yakınınızın durumumu kötümü, yoksa yine kavgadan mı"
"Hayır tabiki dıştan bakınca kavgacı biri tipemi benziyorum"
Adamın yüzündeki yaralara dahada dikkatli bakıp Güldüm
"Bu halinizle evet"
Oda güldü "adınızı öğrenebilirmiyim peki"
"Umay ışık..."
"H-hayır pardon aksoy umay aksoy "
Ateşin hakimiyeti hala üstümdeydi kendimi ışık olmaya alıştırmışım
Adam hafif gülümsedi "emir yalçın"
Emirin yarısıyla ilgilendikten sonra birlikte odadan çıktık
"Bugün boştamısın ,yani şuan"
"Evet"
"Güzel, birlikte yürümeye ne dersin"
"Olur"
Yeni bir başlangıç yapmalıydım sonuçta ,emirle hastaneden biraz uzaklaştık
"Buralımısın"
"Hayır İstanbulluyum"
"İstanbul güzel şehir neden buradasın atama falanmı oldu"
İstanbul benim için ölümdü ateşin şehri
"Hiiç İstanbul havası iyi gelmiyor sanırım arkadaşımla buraya geldim"
"Ne güzel umarım daha gitmezsin"
"Umarım gitmem"
"Çalışıyormusun yoksa kafes dövüşümü yapıyorsun"
Ben gülerken o da gülmeye başladı
"Hayır tabiki, bir şirkette satış ve pazarlama bölümünde müdürüm ayrıca birkerelik kavgaya bulaştım diye beni kötü sanma"
Bir insanın ne kadar kötü olabileceğini biliyorum
"Ne güzel"
"Bence gayet güzel zaman geçirdik"
"Evet"
Elini ensesine götürdü garip bir utançla bakıyordu "ee o zaman numaranı alabilirmiyim"
"Tabi"
Numaramı kaydettikten sonra akşam olduğu için ayrılmıştık iyi birine benziyordu onunla geçirdiğim zamanda tüm yaralarımdan kurtulmuş gibiydim
Bana iyi gelmişti
Eve gelmemin üzerinden saatler geçmişti sena ise sonunda eve gelmişti
O göründüğünden çok daha farklıydı dıştan içine kapanık biri gibi olsada asla öyle değildi gayet cana yakın bir kişiliği vardı ayrıca fazla zekiydi
Dersler ,başarı ,iş hakkında değil ,insanın içini okuyan ortada bir olay varsa çabucak çözen biriydi yalan söylemeye çalışsan bile anlardı
İnsanı korkutan cinstendi
Üzerini değişip yanıma gelince bana birşeyler anlatmaya başladı ama dinlemedim
Bu sefer aklımı bulandıran ateş değil emirdi ayrıca beni korkutan bir şeyde değildi
Ama ateşin gözleride hala hatırımdaydı yani kendisi hatta gülüşü
Korkunç gülüşü!
Bilmiyorum unutamıyorum iyi yanıyla kötü yanıyla
Arada bir telefonuma bakıyordum arada demek doğru olmaz hep telefona bakıyordum
Emirden mesaj bekliyorum
Sanırım eve daha varmadı veya işte
"Heey"
Yüzüme yediğim yün yastık ve çığırma sesiyle kendime gelmiştim Korkudan telefonum bile düşmüştü
Yastığı alıp başka bir yöne fırlattığımda hızla telefonumu alıcaktımda
Yoktu
Benden önce sena almış elinde sallıyordu sonra kendi telefonumla beni işaret ederek konuştu "bu telefonla derdin ne ikidebir bakıyorsun beni bile dinlediğin yok ne varki bu telefonda" tek nefeste söylediği şeyi zor anlamıştım
Gerçekten sinsi bir zekası vardı
"Bişey yok be abartma"
"Ben bu telefonu karıştırmadan konuş"
"Ne telefonmuş be sadece fazladan bir numara var o kadar"
" oha manitamı yaptın kızım burası sana iyi geliyor demiştim ben"
...
________________🔥___________________
Ateşin anlatımıyla

Olmuyor zaman geçmek bilmiyordu yaşayan ölüyüm sanki
Gerçi insan ışığı, umudu olmadan yaşayabilirmiki
Bende o yüzden böyleyim ya zaten
Kahve badem gözleri vardı Siyah saçları rengine zıt olarak parlıyordu
Benim olmalıydı benimle olmalıydı
Nerde bilmiyorum ne halde zor durumdamı
Son anımızı hatırlıyorum sarılmamız son kez kokusunu almıştım bilseydim bırakmazdım
Aslında onu öpmemin sebebi aylinde değildi
Sanırım
Beni sevmiyor olabilirdi onu yanımda ben sevdiğim içinde tutmuyorum ben sevememki zaten zaman vermek için misafir ediyorum
Esir ediyorum
Ne için zaman veriyorsun ki zaten aşıkmısın aksoy'a o bir aksoy ateş onu sevemezsin o senin intikamının bir parçası
Evet öyle
Ve onu bulucam her nerde olursa ofisimde otururken Ömere yanıma gelmesiyle için mesaj attım çok geçmeden gelmişti zaten
"Buyur ateş abi"
Bana abi demesine izin veriyordum sınırını aşmadıkça sorun olmazdı
"Umay hakkında ipucu bulabildiniz mi birşey"
"Şu anlık önemli birşey yok maalesef tek bilgimiz sema isimli arkadaşıyla kaçtığı"
"Şu senayıda araştır, yarının planınıda söyle"
"Tamamdır ,yarın baya doluyuz ,yarın 2 ekim aileniz geliyor ayrıca şirketin satın alım bölümü için izmirden farklı bir şirketin satış ve pazarlama alanının müdürü geliyor"
Doğru ya bu olanlar yarınaydı erteleme imkanımız yoktu
"Gelicek şirketin durumu nasıl"
"Abi doğrusu iyi değil hatta şuan şirketleri batmak üzere eğer bize satışda bulunurlarsa kurtulabilirler"
"Desene o zaman köpeğimiz olacaklar"
__________
Sabah
Uyku tutmamıştı Elimdeki viski bardağıyla balkondaydım son yudumda içip duşa girdim
____
Sıcak duş bende bir etki yaratmamıştı üzerimi değiştirip aşağıya indim kahvaltı hazırlanmıştı şuanlık hiç İştahım yoktu
İçeriye acele ve telaşla ömer girmişti koştuğu her halden belli oluyordu
"A,abi şimay hanımlar geldi"
Şimdimi onların gelmesine daha vardı oysaki
Dışarı çıktığımda annem ve kardeşimi görmek garip hissettirmişti annemle uzun zamandır görüşmüyordum o olaydan sonra
Annem zaten Yüzüme bakmadan içeri gitmişdi bahçede Alçin ben ve korumalar kalmıştı
"Abi"
Kollarını açarak bana koşmuştu sıkıca sarılmıştım ona
"Abisinin gülü geldin ha sonunda"
"Erken geldik diye düşünüyordum bende"
"Senin evin kızım burası erkenimi var"
Gülerek içeri geçmiştik kolum onun omuzundaydı
Annem ise çoktan salona geçmiş koltuğa oturup etrafı inceliyordu bu eve ilk gelişiydi ,bizde yanına gittik daha oturmadan konuşmaya başlamıştı
"Bu mu gerçekten ev ,bende güzel birşey sanıyorum daha büyük birşey alamıyormusun"
Alçin sitem edercesine konuştu
"Anne yapma"
Bende söze girdim "tek yaşıyorum ya sonuçta"
"Bizi kovuyorsun galiba"
"Hayır tabiki burası sizinde eviniz"
" bizi kovmadığına göre yeni ev alacak paran yok ,şirketler çöküştedir şimdi sen kim patron olmak kim zaten"
Alçin gözlerini devirmişti annemin hiçbirşeyden haberi yok gerçekten
"İsterseniz diğer yazlığa gidebiliriz yada çiftlik evine ayrıca çöküşte filan da değiliz hatta yeni holdingin açılışını yapacağız sizde gelirsiniz"
Alçin bu sefer gülüyordu annemde sevinmişti sanırım
Ayaklandım "benim şirkete geçmemişti lazım malum yeni bir anlaşma yapıyoruz siz rahatınıza bakın"
Şimdi şirkete gidip şu gelecek misafirler ile uğraşmam lazımdı
______________________________________
Umayın anlatımıyla
"Gitmek zorundamısın başka biri gitse"
" olmaz güzelim işi bu sonuçta"
Emir ile sahilde oturuyorduk o İstanbula gideceğini söyleyene kadar her şey normaldi farklı bir şirketle anlaşma yapacaklarmış
Daha sevgili değiliz ama ben yinede gitsin istemiyordum
Korkuyordum ona birşey olur diye
İstanbul lanetliydi

Bölüm sonu canlar
Lütfen beğendim deyin
Destek vermeyide unutmayın
Ateş ve umay ne zaman kavuşsaa🤔