Kuyuya düşüş

Kafamın içinde gürültülü bir cızırtı vardı ayrıca gözlerimi açmaktada zorlanıyordum
En sonunda gözlerimi açtığımda perde kapalı olduğu için o nefret ettiğim güneş ışığı da yoktu ama dün ben perdeleri kapatmadım
Aklıma dünkü olanlar filim şeridi halinde gelmiş gitmişti
Sanırım perdeyide ateş kapadı , evde olabilirmiydi sonuçta dün burdaydı , yataktan kalkıp lavaboya gidecekken kapının yanında duran masamdaki zarf Dikkatimi çekti
Küçük kırmızı bir zarf , zarfı açtığımda yine aynı renk bir not çıktı
❤️🔥
Dün akşam emin ol senle daha fazla vakit geçirmek isterdim umayım , ama uyku vaktin gelmişti .Uyurken o savunmasız halin acınası ama bir o kadarda sevimli .
Işığın hiç sönmesin umayım
Ben uyurken gerçektende en savunmasız halimde o burdaydı bana dokunmuş olamaz değilmi ,bana zarar bile verebilirdi bu sabaha uyanamamış olabilirdim notu ve zarfı alıp çantama attım üzerimi değişip karakola gidecektim
En yakın karakol 1,2 km uzaktaydı ormanda olan Evime göre gayet normal
Karakolun karşısında bekliyordum
Gidemiyordum ,içimde durmam gerektiğini söyleyen şeyler vardı , korkumuydu bunu bana anlatan yoksa gerçekmi?
Ne anlatıyordu bilemem ama benim iliklerime kadar hissettiğim tek duygu korku ve öfkeydi
Korkum ona çok şey belli ederken öfkem bir işe yaramıyordu
İnsan öfkesiyle haraket etmezmiydi?
İçeri girdim
Ellerinde dosya koşuşturan polisler, dertlerini polislere anlatmaya çalışan sinirli insanlar
Burası çok kalabalıktı alt kata inmek için merdivenlere yöneldiğimde karşılaştığım tek şey ateşin karşıda yayılarak oturmuş yüzündeki alaylı ifadeyle bana bakmasıydı alaylıydı ama gözlerindeki karartıdan sinirli olduğu belliydi arkama bakmadan üst kata tekrar çıkacaktım Ateşten gelen ıslık sesiyle koluma dolanan eli bir oldu beni kendisine döndürdüğünde yüzü ifadesizdi soğuk
" daha çok erken değilmi umay " kolumu acıtacak derece sıkıyordu "geç bile kaldım ateş" dudağının kenarı hafif kıvrıldı "birdaha seni burda bulmak istemiyorum umay bir ailen olduğunu unutma hala hayattalar, şimdilik"
ailemle beni tehdit ediyordu ,buraya en başından adımımı atmamalıydım
Sinir bozan şekilde göz kırpıp çıkışa doğru ilerledi
Telefonun çalma sesiyle ekrana baktım defneydi en yakın arkadaşım şuan şehir dışındaydı olanlardan haberide yoktu olsa beni bu durumda bırakmazdı ,Telefonu açtığımda defnenin neşeli sesi kulaklarımı doldurdu
- Aşkısıı sana müthiş haberlerim var
İster istemez yüzümde gülümseme belirtmişti sesini duymak iyi geldi sanırım
-Ne o benden uzakta yeni arkadaş mı edindin yoksa sevgilimi yaptın
- Yaaa hayır tabiki , ayrıca senden uzakta değilim İstanbula ilk adımımı atmış bulunmaktayım
-gerçektenmi konum at geliyorum
Defnenin buraya gelmesi bana her anlamda iyi gelmişti içimi dökebileceğim biri olması çok iyi olurdu
Aceleyle aracıma binip konuma gittim daha havaalanındaydı attığı konuma gitmem uzun sürmemişti
Geldiğimde birsürü insan vardı kalabalık etrafı görmemi engelliyordu ama uzun boyu sapsarı uzun saçları ve elinde tuttuğu pembe bavulu ile bu kalabalıkta kendini belli eden defneyi bulmak zor olmamıştı
Ben ona yaklaşırken beni farketmiş olacakki oda bana doğru koşuyordu sonunda ona sımsıkı sarılmıştım en sonunda kendimi tutamadım ve ağlamaya başladım o bunu fark edince omuzlarımdan tutup beni sarstı " Kızım noldu niya ağlıyorsun" kafamı iki yana sallayarak " çok kötü şeyler yaşadım defne ne yapıcam bilmiyorum " defne eliyle sırtımı sıvazlayarak beni arabaya yönlendirdi " ben arabayı kullanıyorum sende yolda bana herşeyi anlatıyorsun
Yolda giderken defne anlattıklarıma karşı diyecek bişey bulamamıştı gözleri dolmuştu yola odaklanmaya çalışıyordu "niye en başında söylemedin gelirdim erkenden bir çözüm yolu bulurduk " kafamı salladım " çözüm yolu yok defne başından beri yoktu " defne çoktan ağlamaya başlamıştı
Eve geldiğimde direkt yatağa geçmiştim yanımda oluşan ağırlıkla defnenin geldiğini anladım ona dönerek , "belki kurtulurum daha uğraşmaz benimle "
Defne bana sarılarak geçicek demişti
Geçmeyecek
Bu iş bitsede ben unutmayacağım
Ateşin anlatımıyla 🔥
Sancar aksoydan intikamımı almam gerekti piç herif onu bulamayacağımı sanıp İzmire kaçmıştı
Numarasını bulmuştum ,şimdi biraz oyun vakti
Ateş: daha ne kadar izmirde saklanacaksın ?
Sancar piçi : sen nerden öğrendin bunu
Ateş: gerçekten soruyormusun bence bundan sonra ne yapacağını düşün
Sancar piçi: ben sana bişey yapmadım
Ateş: beni dolandırmaya çalışıp şirketimi batırmanı hatırlamadınmı yoksa , bundan sonra yatacak yerin olmayacak maddi manevi her şeyin benim artık istersen manevi olarak kızından başlayalım ha ,ne dersin ?
Sancar piçi: hayır , saçmalık bu kızımı nerden tanıyorsun ondan uzak dur ondan
Ateş: biz çoktan tanıştık emin ol biz çok iyi anlaşıcaz
Bu numarayı engellediniz

Telefonu kapatırken gülümsemem artmıştı onun o ifadesiz, çaresiz suratını görmek isterdim
Çekmeceden çıkardığım fotorafı inceliyordum kumsala karşı çekilmiş fotoğraf bana farklı şeyler hissettiriyordu
Yazık olan ona olacaktı babasının acısını ondan çıkaracaktım babasıyla oynar sonra gebertirdim sanırım
Herkese hak ettiği son
Kiminin ölüm kimisinin ölüm için yalvarmasına rağmen acı bir hayat
Bu fotoğraf yetersizdi koleksiyonum için fazlası gerek 🦢

Umayın anlatımıyla 🦢
Sabah uyandığımda perdem yine kapalıydı dün açık bırakmama rağmen...
Aşağı inip defnenin yanına gittim o kahvaltıyı çoktan hazırlamıştı
" defniş perdeyi senmi kapattın "
Ağızı dolu halde zar zor konuştu " ben perde filan kapamadım "
Bu iki olmuştu ateş buraya gelip duruyordu
Telefonumun çalmasıyla defne telefonumu bana uzatarak " baban " demişti
Bu sefer ilk Konuşan o oldu " Kızım hemen İzmire gelmen gerek " şaşkınlığımı gizleyemedim " neden baba noluyo" babam soluk soluğaydı " ateş o seni alıcak seni bulmadan yanıma gelmelisin " her ne kadar Ateşten uzak olmak istesemde babama sordum " daha geçen gün ateşle uğraşamayacağını söylüyordun hem beni kurtarmamıştın ne değişti "
"Kızım beni dinle ateşle sorunlarımız var sen ona yakalanmadan buraya gelirsen ikimizde kurtuluruz "
Biliyordum benim babam öyle biri adam değildi " Kızım uçak biletin hazır 2 saat sonraya "
Ta-
Sözümü bitiremeden telefonumu Yüzüme kapadı sanırım acil bir durumdu
2 saat içinde hazırlanıp daha yeni kavuştuğum defneden ayrılmam çok zordu
Onu benle gelmesi için ikna etmeye çalıştım ama olmadı şuan gelemezmiş
Havaalanına geldiğimde defneyle son kez sımsıkı sarıldım uçağa bindiğimde kimse yoktu zamanı geldiği halde
Tek yolcu benmiydim yerime oturup gerçekten kimse yoktu Bir sorunmu vardı
Kafamı yukarı kaldırıp Gözlerimi kapadım olacakları düşündüm
Babam beni kurtardımı şimdi herşey bittimi
Kurtuldummu
çıktımmı o kuyudan
Yoksa bu olanlardan çabamıydı
Yanıma çöken ağırlıkla birisinin geldiğini anladım
Uçak dolmaya başlamıştı sanırım
Kafamı yan tarafa çevirdiğimde aramızda bir nefes kadar mesafe olan bana sırıtarak bakan ateşi görmek benim için kabustan öteydi hemen mesafeyi açmak adına oturduğum koltuğa yapıştım
Eliyle önüme gelen saçları kulağımın arkasına sıkıştırarak " nereye umayım Beni bırakıp gidiyormusun yoksa "
" bırak beni artık ateş yetmedimi bu zamana kadar yaptıkların "
" daha hiç bişey yaşamadık umay bundan sonra bolca zaman olucak ama merak etme "
Sesimi yükselterek konuştum " ben daha ne yaşıcam ya seninle ben seni yanımda istemiyorum " ateş bıkkın bi nefes vererek " senin ne istediğini sormadım umay ,ben kendi isteklerime bakarım " bunu söylerken dudağıma bakarak söylemesi ve elinin tersini yanağıma sürtmesiyle ne istediğini anlamıştım pislik herif
Elini ittirerek "uzak dur ateş boşuna pis hayallerde kurma" ateşin dudağının hafif kıvrılırken" asıl konuya gelelim İzmire gitmekte kararlımısın " gözlerine bakarak kendimden emin bir şekilde konuştum " evet senden uzakta her yere giderim kararlıyım senden uzakta olmaya" omuzunu kaldırıp indirirken " şu arkadaşın adı defneydi sanırım yazık olucak kıza "
" ne- Ne diyorsun ya sen dokunmuyorsun ona sakın "
" burdan benle çıkarsan neden olmasın" derken ayağa kalkmıştı Çıkmak zorundaydım arkadaşım için
Uçaktan indiğimde ateş kolumdan tutup beni kendine çevirdi " bir kaç güne hazır ol yanıma geliyorsun. "
Benim diyecek sözüm yokken ateş çoktan yanımdan ayrılmıştı
Kuyuya düşüyordum tam çıkışa varmışken tekrar o kuyuya düşüyordum

Öhömmm öhöm ateş bey napıyorsunuz pardon sal şu kızı artık
İyi okumalar
Sevgilerle ,Rümeysabak