Ormanda siyah gözler

←

Bir orman gecesi
Rümeysa
Ormanda siyah gözler

Ateşle umayın tanışması

Derin bir kuyuda kuyunun tamamında olan su ,uzun ince bir kuyu ,kuyuyu tamamlayan su
Bu ne kuyusuydu nasıl burdaydım .Yaşadıklarımmı beni buraya getirdi yoksa yaşayacağım şeylerin sonunda mı buraya gelecektim.

Bu önizlememiydi yada bir başlangıç

❤️🔥

Terden bebek saçlarım anlıma yapışmış yatağımda oturarak gördüğüm kabusu anlamaya çalışıyordum

Belkide önizlemeyi

Penceremden gelen yakıcı gün ışığını çoğu insan gibi selamlamak yerine lanet okuyarak kendime gelmek amacıyla odamla birleşik banyoya girerek vicudumu saran terden kurtuldum serin su bana Her anlamda iyi gelmişti

Ben umay bugün itibariyle 25 yaşındaydım ailemle ayrı yaşıyorum canım ailemle aram çok da iyi değil ve cok konuştuğumda söylenmezdi

Doğa yürüyüşlerini severdim orası huzur bulduğum bir yer o yüzden evim diğer evlere uzak ormana yakındı
Çıkmak için altıma şortumu ve üstüme yapışan hırkamı giymiştim her günkü gibi yürüyüş yapıcaktım
Çıkmak için Kapıyı açtığımda karşımda adını bile zor hatırladığım birtek hastaneden olduğunu bildiğim gözlüklü kız yüzündeki gülümseme ile elindeki kutuyu uzattı ve konuştu "benden rica ettiğin kitapları getirdim ,gerçekten çok iyi kitaplar kesinlikle okumalısın "

Şimdi hatırlamıştım hastanedeyken nöbette olduğum sırada evde sıkıldığım için ondan kitap istemiştim

Kendisinin aklıma yeni geldiğini belli etmeden konuştum " ah teşekkürler bu kadar erken getireceğini tahmin etmemiştim bende tam yeni çıkıyordum " diyerek koliyi elinden aldım ama almamla düşürmem bir olmuştu kaç kitap koyduysa artık
Rezil olmamdan kaynaklı olan sinirle kutyu ayağımla Kapının arkasına ittim kafamı kaldırdığımda kıza bakarken bir yandanda 'git artık' demeye getiriyordum kız anlamış olacakki gülümseyerek "ben gideyim o zaman " dedi kafamı hafifçe sallayarak ona gülümsedim

Kızın gitmesiyle Kapıyı kapattım ve getirdiği kitapları bir köşeye koydum

Normalde insanlara böyle davranmam hatta tam tersi çok sıcakkanlı bir insanımdır

Ama bugün moralim biraz bozuktu nedeni barizdi bugün doğum günümdü ve hatırlayan bir Allahın kulu yoktu
Aslında vardı en yakın arkadaşım defne gece kutlamak için bir mesaj göndermişti
O iyiki var

Son işlerimide halledip evden çıktım normalde ormanın etrafında yürüyüş yolu vardı ama ben ormanın içine girmeyi tercih ediyordum bu orman baya büyüktü ve çok kişi olmazdı
Gün batımına yakın hala ormandaydım tam eve doğru gidecekken yaşlı bir sesin acı dolu inlemeleri ve bağrışını işitmiştim belki yürüyüş yaparken düşmüş ve yaralanmış olabilirdi yada rahatsızlanmıştı bir doktor olarak yardımcı olmak benim görevimdi
Sesin geldiği yöne doğru koşarken ses dahada yakından geliyordu
Yaşlı adam görüş açıma girmişti ama görüş açımda olan tek o değildi ona silah doğrultan iri yapılı uzun boylu bi adam adamın yanındakilerde onun korumalarıydı sanırım Ağaca sırtımı dayamaş ellerimi ses çıkarmamak adına dudaklarıma yerleştirmiştim
Keşke hiç gelmeseydim

Yaşlı adam yaralıydı küçük olsada coğu yerinde yaralar vardı pislik herifler yaşlı adama nasıl böyle yaparlardı (60'ların sonunda)
Sonsuza kadar burda kalamazdım yavaş adımlarla yerimden ayrıldım tam kurtuldum derken yakınımdan geçen kurşunla çığlık atmıştım Gözlerimden yaşlar hızla gelirken Titreyen vicudum ayakta zor duruyordu

Arkama dönmemle simsiyah iki çift gözle karşılaştım adam yanındaki adama bakarak "getirin" demesiyle adımlarımı geriye doğru atarak kendimi kaçmaya zorladım tam kaçıyodumki adamlar canımı acıtacak şekilde kollarımı tuttular sürüklenerek görürülürken " bırakın beni canım acıyor " diyerek kollarımı kurtarmaya çalıştım
Beni siyah gözlü adamın yanına getirdiklerinde kollarımı bırakıp kaçmamam için arkama geçmişlerdi

Gözlerim Yaşlı adamla siyah gözlü adamın arasında gezinirken siyah gözlü adamın konuşmasıyla bakışlarım onda durdu

" kim gönderdi seni, kimsin " şaşkınca ona bakarken kısık sesimle cevapladım " kimsenin gönderdiği yok delimisiniz siz ,ne işim olur benim sizin gibi insanlarla " adamın yanında konuşmasıyla yeni Dikkatimi çeken bir başka kişi " nasıl insanlarız biz " dediğinde sinirle ona doğru küçük de olsa adım atarak " sizin gibi yaşlı insanlara böyle davranmıyorum " diyerek yaşlı adama baktım adam nerdeyse bayılmıştı

Siyah gözlü adam bana dönerek "Bu acıdığın adam hakkında bi bok bilmeden konuşuyorsun " dedi adımları bana yaklaşırken ben geri çekildim

"Bırakın beni bakın sizinle işim yok hiç birşeyde görmedim" adamın en belirgin yarasını göstererek "kurşun karnına gelmiş az da olsa yaşama şansı var iç kanamasıda olabilir erken müdahale olursa yaşar " bunu dememle korumalar birbirine bakarken nasıl insanlarız sorusunu soran adam konuştu " doktormusun " kafamı sallayarak hiç birinden komut beklemeyip yaralı adamın yanına eğildim yarasını kontrol edecekken gelen kurşun sesi ve adamın başından gelen kanları görmemle ağlayarak kendimi geri atmam bir oldu kalçamın üstüne düşmemle canım fazlasıyla yanmıştı daha kendime gelemeden siyah gözlü adam üstüme eğilip çenemi sıkarak " yaşamasını istesek bu hale getirmeyiz doktor ayrıca yaşayacaklara burda ben karar veririm" adamın gözleri yüzümde ve göz yaşlarımda gezinirken Kafamda hissettiğim sıcaklık ve acıyla kendimi uykunun tehlikeli kollarına bıraktım

❤️🔥

üstümden tır geçmiş gibi hissediyodum her yerim ağrıyordu özellikle başım çok acıyordu
Gözlerimi zar zor açarak etrafa baktığımda sandalyeye bağlanmış karanlık bir odadaydım haraket dahi zor ediyordum
Kahretsin o adam beni buraya getirmişti sırf onları gördüm diye ölecektim istemiyordum ayrıca burda çok toz vardı beni tıkayabilirdi toz parfüm ve sigara dumanı gibi bir çok şeye olan alerjim nefes almamı zorlaştırıyordu

Öksürmem artarken bağırmaya başladım " çıkarın beni kimse yokmu " öksürmekten konuşamayacak hale geldiğimde kapının açılması ve gelen ışıkla birilerinin geldiğini anlamıştım tekrar yardım isteyecekken tozlu havaya karşı koymayarak gözlerimi kapadım

❤️🔥

Kitabıma destek olurmusunn
Yorum ve beğeni yaparmısın kitap hakkında düşünceleriniz merak ediyormumm