Yeni hayata elveda

Ruhunmu ateş yoksa o gözlerinmi alevden
Düşünsenize sırf bir yürüyüş için tüm hayatınız mahvoluyor peşinizde hep bir gölge
Rahatsız oluyorum söylüyorum, gözleri özür diler gibi bakıyor ama sözleri tam tersi
İçinde bambaşka biri var ama göstermiyor
Bende uzak kalmaya çalışıyorum hatta şuan başardım ama içimde bir huzursuzluk var o gölge olmadığından sanırım
Ama her an geri gelebilir
Şu kısacık hayatımı mesleğimi yaparak mutlu olarak geçirmek istiyorum
Güçlü ol umay
______________________________________
"Gitme kal başkası gitsin"
"Umay beni anlamıyorsun sanırım gitmeliyim sende gel istersen"
"Ben gelemem sen git o zaman "
Salak umay Senin neyin oluyorki gitme diye ağlıyorsun
Aklıma emirle olan konuşmamız her gelince deliriyorum
Ama gitsin istemiyorum
Çoktan gitti
Şuan uçaktadır arasam açamaz ,tek dileğim güvende olması İşini yapıp gelecek sonuçta
Senanın sesi kulaklarımı doldurdu
"Umay hazırlan misafirlerimiz var"
Şimdimi
"Kim geliyor yada geliyorlar"
"Annemler geliyor çok değil ya 3 kişi"
Dur biraz Senanın kardeşimi vardı
"Kardeşinmi var"
"Var tabi sanada söylemiştim ama aklın başka yerlerde"
Çok doğru söylemişti
"Ee yemek filan hazırlayalım o zaman"
Sena yemek yapmayı hiç sevmezdi arada benim zorumla yapardı
yüzünü buruşturarak koltuğa rahatca oturdu
"Annem gelince yapar evin toplu olması yeter"
"Eminmisin"
"Evet ya sen rahatına bak"
Ailesi yanında en azından .
Odama geçip hazırlandım bir süre sonra kapı zili çalmıştı
"Hoşgeldiniz"
"Annem benim"
Sena annesinin boynuna atladı annesine baya düşkündü
Kız kardeşi yanımdan geçerek koltuğa yayıldı
Fazla rahat
"Naber umay "
Senanın annesi zehra abla elini omuzuma koymuş gülümsüyordu
"İyiyim abla siz"
"Bizde'de aynı işte"
Sena arkadan bağırdı
"Anne babam gelmedimi"
"Yok kızım işi vardı"
Senanın yüzü düşmüştü kardeşinin yanına oturdu bende Kapıyı kapatıp yanlarına geçtim
Zehra abla çantasını çıkarırken konuştu " yemek filan varmı kızlar açsanız hazırlayayım"
Olur dersem ayıp olurdu
"Abla asıl sen açsan söyle ben hazırlarım"
Zehra teyze başörtüsünü hafif genişleterek "yok yok siz oturun anne yemeği benimki özlemişsinizdir"
Çok özlemiştim
Salonda üçümüz kalmıştık kardeşler aralarında konuşurken benimde dahil ettiler
Serra alayla gülerek konuştu
"Ee umay varmı sevdiğin biri"
Aklıma ateşin gözleri gelmişti filim şeridi gibi ,geldi geçti
Emir varken niye aklına ateş geliyordu umay
Ben cevap vermeyince sena konuştu
"İstanbulda onu seven biri vardı ama şuan başkası vardır değilmi"
Sena uzatmadan sormuştu kafamı iki yana salladım
"Yok"
Serra merakla sordu "ayy İstanbula gitmek çok isterim oralar nasıl o çocuğun adı neydi"
Gitme bence
"Güzel değil"
Kız şaşırmıştı kaşlarını çatarak "ne güzel olmadığına eminmisin "
"Hıhı"
Göz devirerek tekrar sordu" Çocuk kimdi"
Ona ismini söyleyemezdim kız zaten sağlam ayakkabı değil gibiydi
"İsmini hatırlamıyorum ama soy adı Aksoy olmalıydı"
Serra aniden ayağa fırladı
"Nee aksoymu kızım onların ne kadar zengin olduğunun farkındamısın ülkenin her yerinde şirketleri var aynı kişidenmi bahsediyoruz"
Salak umay ateş desen daha iyiydi
"Yok ya değildir ayrıca sevmedikten sonra ne önemi var değilmi"
Serra ablasına dönerek beni parmak gösterdi
"Abla bu kız salak olabilirmi"
Sınırını aşıyordu
"Düzgün konuş"
Sena hala birşey dememişti öylece bizi izliyordu
"Kızlar hadi yemeğe"
Zehra teyze çağırdı için mutfağa geçtik
______________________________________
Ateşin anlatımıyla
"Nerde kaldı bu herif"
Çoktan gelmiş olması lazımdı
"Abi Uçaktan inmiş gelmesi uzun sürmez"
Benim tek işim bu adamı beklemek değil yarım saat içinde gelmezse anlaşmayı iptal ederdim
"Gelince haber verin, çık şimdi"
Ömer odadan çıkınca cebimden umayın tokasını çıkardım ,o gitmeden önce almıştım
Nerdesin umay
Ya başına birşey geldiyse
Umayı bulmasını için görevlendirdiğim adamlardan birinin aradım
İlk çalışta açıldı ,direkt konuya girdim
"Birşey bulabildinizmi"
"Evet efendim umay hastaneden-"
"Umay hanım diyeceksin"
Umaya nasıl hitap edeceklerini hala bilmiyorlardı
"Üzgünüm efendim umay hanım Arkadaşı Sena ile kaçmış şuan Senanın gidebileceği yerleri araştırıyoruz en yakın zamanda bulucağız"
Telefonu kapatıp düşünmeye başladım
Kendi başına kaçmamıştı kaçamazdıda sena ile Ameliyattan sonra kaçtılar
senada büyük ihtimalle kendi memleketine gitti
Eğer orda değillerse umay kendi ailesinin yanına gitti
Hayır hayır
Ailesinin yanına gidemez annesi ile arası kötü
Babası her ne kadar onu sevsede yanında kalmasına izin vermez
Benden korktuğu için
Kapı hafif aralandı ömer konuştu
"Abi adam geldi"
Sonunda
"Gelsin bakalım"
Bir süre sonra içeriye kumral saçlı açık tenli kısa bir adam geldi
Elinde siyah bir çanta ,ceket ,kısaca resmi olmaya çalışmış
Masamın önündeki koltuğa oturdu
"Oturabilirsin dediğimi hatırlamıyorum"
"Anlamadım"
Salak herif
"Anlamayacak birşey yok ayağa kalkın oturabilirmiyim diye sorun"
Adam şaşkınlıkla ayağa kalkmıştı
"Oturabilirmiyim ateş bey"
"Buyrun"
Derin nefes vererek oturdu
"İsminiz neydi"
"Emir arslan"
"Memnun oldum Emir buraya gelmeni beklemiyordum, biz anlaşmayı yapmıştık sonuçta"
"Evet anlaşma için burada değilim zaten şirketimizin sizden bir ricası var"
Daha ne isteyebilirlerdiki
"Şirketinizin ricalar bitmiyor gerçekten eğer şirket kötü durumdaysa şimdiden söyleyin"
Şirketleri ağızına kadar borç batağındaydı onları bu durumdan kurtarıp kendime borçlandıracaktım
En son bana borçlanıp hisseleri bana vereceklerdi
"Şirketimizin biraz maddi açıklığı var- "
Sözünü kestim ne diyeceğini iyi Biliyordum
"Benden borç istiyorsunuz yani"
"Büyük bir miktar değil borcu en yakın zamanda ödeyeceğiz"
Kapı çalındı "gir" dememle içeri ömer geldi yüzünden iyi bir haber vericeğe benziyordu
"Ateş bey önemli bir durum var"
"Sonra söylersin"
"Umay hanımla ilgili bir iz var"
Sonunda
Buldum seni ışığım
"Ne umaymı"
Emir şaşkınca konuşmuştu
Bu kimki umayımı tanıyor
Gülümsedi ve tekrar konuştu
"Pardon kız arkadaşımın adıda umay da"
Hayır ,saçmalık
Aynı umaydan bahsetmiyoruz ayağa fırladığımda ömer önüme geçti "abi sakin ol aynı umay değildir"
Adamın telefonu çalmaya başladı arayan kişi
Umay
Hayır umay sen değilsin o arayan bir başkası
Ömer kısık sesle konuştu "şimdi kim olduğunu öğreniriz"
Ömer adamın arkasına geçerek silahını çıkardı ona doğrulturken bende adama yanaştım
"Canım şuan toplantıdayım sonra arıyacağım"
Telefonu kapatmadan elinden alıp sessize aldım
"Şimdi sesini kesiyorsun normal biz yokmuş gibi konuşmaya devam edeceksin tek hatanda patlatırız kafanı"
Adam Ömere bakıp kafasını salladı telefonun sesini açıp Emir piçine yaklaştırdım
Adam konuşmaya başladı
"Sen nasılsın umay"
Bir sessizlik oldu
...
"Ben iyiyim canım'da sen iyi olduğuna eminmisin"
Umaydı
Bu ses umayındı
Ömer şaşkınca bakarken ona sessiz olması için işaret verdim
Emir devam etti
"Ben iyiyim ya sen napıyorsun"
"Hiiç hastanedeyim bugün bayağı kalabalık burası"
Doktorluğa devam ediyordu orda mutluydu sanırım
Ama ben burda mutlu değildim
Umay konuştu
"Sen toplantıda değilmiydin Emir"
"Hayır senle konuşmak için molaya çıktım"
Piç herif
"Gerçektenmi, işini biliyorsun beyefendi"
"Tabiki"
"Neyse canım orada çok kalma oralar tehlikeli emir, kendine çok dikkat et yanlış insanlarla'da muhatap olma sakın"
Daha dayanamayıp telefonu Emirden uzaklaştırdım masama oturup derin nefes aldım
"O yanlış insanlar bizmiyiz umay"
Tekrar öncekinden çok daha büyük bir sessizlik oldu
Daha derin
"Ateş.."
"Uzun zaman sonra ismimi senden duymak iyi geldi ışığım"
Evet gerçekten iyi gelmişti
"Emir nerde Noluyor orda"
Hala emiri soruyordu
Ömere bakıp umayın da duyması için telefona yaklaşarak
"Emirciği depoya götür"
Adam ayağa fırladı "Nee deposu ateş bey"
"Umay bu adamlar kim "
Adam bağırarak kurtulmaya çalışıyordu en sonunda ömer onu götürmüştü
Umayımla başbaşa kalmıştık
Umay Titreyen sesiyle konuştu
"Napıcaksın şimdi"
" umayım niye korkuyorsun hemde onun için, burda kötü durumda acınacak biri varsa oda sensin"
"Uzak dur ateş bizden, ben buraya gelmeden önce yaptıkların yetmedimi"
"Abartma umay daha hiç birşey yaşayamadık ki"
"Kes sesini ateş"
Sesi yüksek çıkmıştı
"Sakin umay kavganın sırası değil ee orda bensiz hayat nasıl"
"Harika ateş uzun zaman sonra gerçekten yaşadığımı hissettim"
Bende senle yaşadığımı hissediyordum
"Hmm ne güzel keyfini çıkar o zaman çünkü eski hayatına geri döneceksin"
"Hiç bir yere gelmiyorum"
"Yanlış ,İstanbula kendin döneceksin ben oraya gelemeye hiç uğraşamam"
"Gelme zaten bende gelmiyorum"
"Tamam emirde burada kimsesiz bir şekilde geberip gider o zaman"
"Hayır yapamazsın"
"Şuan yapmaya gidiyorum güzelim"
Telefonu kapatıp ömerlerin yanına evin altındaki depoya gittim
______________________________________
Eve geldiğimde alçin evin önünde beni bekliyordu
"Abi noluyor ya ömer bir adam getirdi depoya bıraktı soruyorum hiç birşeyde söylemiyor"
"Karışma alçin "
Ben giderken Arkamdan bağırdı
"Annem gibi karışma alçin sanane alçin bıktım ya"
Ben depoya girince ömerde beni bekliyordu emiri sandalyeye bağlamıştı
Emirin ağızındaki bantı çıkardım
"Umayı nerden tanıyorsun"
"Asıl siz nerden tanıyorsunuz o benim sevgilim ayrıca"
Mal herif sevgilim diyor ya
Sinirden adamın suratını yumruklamaya başladım
"Umayla daha asla görüşmüyorsun konuşmuyorsun ,tamammı lan gebertirim yoksa seni"
______________________________________
Yazarın anlatımıyla
Ateş kendini tutamamış emiri ölesiye dövmüştü onu son anda ömer durdurmuştu
Ateş kendine geldiğinde emirin o halini fotağraf çekmiş ve umaya göndermişti
Umay buraya kendisi gelicekti ateş umayı nefret ettiği bu şehire gelmesini sağlayacaktı
Ateş umaya canını verecek kadar aşıkken umay kendine yeni bir hayat kurmuştu
Ateş en çokda buna sinirlenmişti zaten
🔥⚖️🦢
Rümeysa
Bir orman gecesi
Ɓölüme destek olmayı unutmayalım