Ay ışığı

Eve geri dönüyordum isteyerek olmasa bile dönüyordum arkadaşım için
Defne için
Aracı çalıştırdım eve sürdüm
Eve gelince arabayı park ettim defnenin arabasıda burdaydı ben yokken burda kalmasına izin vermiştim anahtarım olmasına rağmen zile bastım
Amacım kesinlikle korkutmak değildi
Kapıyı açtığında beni görmesiyle küçük çaplı bir şok yaşadığına eminim kendine Gelince üzerime atlayıp çığlık atması sevindiğini gösteriyordu
İçeri geçince çekingen ifadesiyle konuştu " benden tam dışarı çıkıyordum sende gelsene " kaşlarımı çatarak konuştum "bensiz dışarımı çıkıyorsun gerçekten" o merdivenleri çıkarken üstk kattan bağırdı " sanaldan tanıştığım birkaç arkadaş işte bar'a gidiyoruz yukarı gel çabuk"
Şu durumda bara gitmek ne kadar doğruydu
Defnenin zorlamasıyla yukarı çıktım hanımefendi modatasarım okuduğu için işini biliyordu
Bana siyah sırtı açık bileklerime kadar uzanan bir elbise uzattı
"ayy fiziğini ortaya çıkardı birde şu altın takıları al " bileklikleri takınca yüzünde kocaman gülümseme oluştu. " bende beyaz giyicem sanırım " diyerek beyaz mini elbise aldı
Mutlumu görünmeliydim
Hayır , görünmek değil olmak istiyorum
Mutlu olmak istiyorum
Defne elini Yüzüme uzatarak iki yana salladı "huu gelsene dondunmu"
"Dalmışım"
Defneyle mekana giderken sordum"sen bu arkadaşları ne ara edindin. Hemen peşime buluşuyorsun birde"
"Yaa alakası yok ben onlarla baya önce tanışmıştım bugünde buluşma kararı almışlar , tam vaktinde"
Yolun geri kalanında Camdan dışarı seyrettim
Araba firen yapınca doğruldum elbisemi hafiften düzeltip araçdan çıktım
Nox
Kocaman ışıklarla nox yazıyordu ,mekanın adı dikkatli baktığımda noxun altında birşey daha yazdığını farkettim
Işık
Kimlik sırasına girdikten sonra içeriyi gösteren tabelalar gördüm
Işığın hiç sönmesin' yazıyordu
Zihnime tanıdık gelmişti bu olanlar ışık , ışığın hiç sönmesin
Defne kolumdan tutup beni masaya yönlendiriyordu iki yer boştu Defne esmer çocuğun yanına oturmuştu bende tek boş yere oturdum
İki kız üç erkek vardı ortada oturan kız konuştu " hoşgeldin defne" bana bakarak devam etti "defnenin arkadaşısın sende galiba ,ben cemre yanımdaki esila , sevgilim Burak diğerleride Suat ve doğukan" hepsine bakıp gülümseyerek " umay"
Yanımdaki adının doğukan olduğunu öğrendiğim sarışın çocuk konuştu " isminde kendin gibi güzelmiş"
Bunu derken beni baştan aşağı sürmesi rahatsız olmama sebep olmuştu
Yanımıza gelen bar garsonu elinde küçük not defteri ve kalemiyle istediklerimizi sordu
Herkes içkisini söylerken ben kokteyl aldım ,Sarhoş olmaya niyetim yoktu
Diğerleri iyice kaynaşıp konuşurken tek yaptığım onları dinlemekti
Garson geldi herkesin içkisini dağıttı en son benimkini uzattı bardağı önüme koyarken kulağıma eğilip konuştu "içeceğiniz mekan sahibi tarafından ödendi umay hanım"
Ben kim demeden parmağıyla işaret etti
Çapraz masaya baktım
Ateşdi
Nox'un sahibi
Salak gibi onun mekanına gelmiştim
Onun gözleri benle doğukan arasında mekik halindeydi
Doğukan kolunu omuzuma attı bişeyler demeye başladı, dinlemedim , duymadım
Ateş Dikkatini önünde oturan onun yaşlarındaki adam yerine bize vermişti
En son bana baktı zifiri karanlık gözler
Bakışımı kaçırdım
Doğukana baktım
Biraz zaman geçti ,Doğukana konuşuyorduk , gülüyorduk sonra doğukanın cebindeki küçük paketi farkettim
Umursamadım , ayağa kalktım elbisemi hafiften düzeltip lavaboya gittim
Kabinlerde sevişen insanlar midemi bulandırmaya yetmişti
Aynada kendime baktım , mutlu görünmeye çalışıyordum , kapıya yöneldim
Kapı benden önce açıldı ateş gelmişti
Geri adımladım kolumdan tutup boş kabinlere götürdü
İçeri girince Kapıyı kilitledi ellerini kafamın iki yanına koydu , Yüzüme eğilip tıslar gibi konuştu
" benim mekanımda bir başkasıyla demek ha "
"inanırmısın sayenizde toplantıma odaklanamadım ama o piçden bunun acısını çıkarırım merak etme"
Sinirli çıkan sesimle " sakın ateş, onun suçu yok" ateş hafiften sırıtarak elini belime yerleştirdi" acısını farklı şekilde senden çıkarırım o zaman" imada bulunduğu şeyi anlamıştım elimle omuzundan onu ittirerek konuştum"pislik herifin tekisin ateş" ben tam çıkacakken kolumdan tutup durdurdu " evine git umay burayı çok sevdiysen daha sonra birlikte geliriz"
Konuşmama izin vermeden kabinden çıktı
Kendi ayaklarımla ona gidiyordum
En sonunda bende çıkarak masaya gittim hiç oturmadan içeceğimi dikledim doğukanın yüzü garipce gülüyordu umursamadan defneye döndüm "anahtarı versene" defne çantasını karıştırıp anahtarı verdikten sonra konuştu " bir sorunmu var" kafamı iki yana salladım " Hayır hayır sadece biraz yorgunum "
" peki sen bilirsin "
Araca binerken aniden başıma bir ağrı girmişti aracı çalıştırıp Eve sürmeye başladım
Evin ormanlık yoluna girdiğimde Kafamda ağrı artmıştı Gözlerimin önü Yavaştan kararıyor önümü göremiyordum
Karşı taraftan araba gelince aniden sola kırmıştım
Büyük bir gürültü olmuştu gözlerimi aralayınca farkettim Ağaca çok sert çarpmıştım önümdeki hava yastığıda açılmamıştı arabanın ön tarafından dumanlar çıkıyordu gelen gaz ve yanık kokusuda bunu kesinleştiriyordu
Ölüyormuydum, umarım
Hayır umay , ölmeyi arzuliyacak kadar kötü durumda olamazsın
Hayır ,ölemezsin ilay için yaşa
Gözlerim kapalı olsada bilincim yerindeydi bir süre sonra kapı zorlanmaya başladı çok geçmedende açılmıştı
Umay
Umayım uyan Hayır aç şu gözlerini
Işığın sönemez daha çok erken aç gözlerini
Işığımın sönmesini istemiyordu kendisi söndürücekti çünkü

_______________________________________
🦢⚖️🔥

Geçmiş
Umayın baygınken hatırladığı geçmişi
Yıl 2018
Umay kızım gel
Üniversite sınavına hazırlık amaçlı notlar alıyordum
Umay kine diyorum ben , annem üçüncü kez çağırmadan gitsem iyi olacaktı yanına gidergitmez elime yemek tepsisini tutuşturdu
" ilay bugün hiçbişey yemedi ona götür yemesinde yardımcı ol"
Yinemi
İlayın odasına gidince kapı hafif aralıktı sessizce İçeri girdim
İlayı gördüm kalbime ağrı girdi onu görünce
İlay makyaj mazemelerimle kendine makyaj yapıyordu beni üzen makyaj yapması değildi
Başkalarına özenmesi , kendini yetersiz görmesi
Benim kardeşimin beyninde tümör vardı hastaydı
Yaşıtları arasında dalga konusuydu kimi zaman
O hala beni farketmemişken onu inceledim kafasının bazı bölgelerinde yara izleri vardı bu yüzden saçlarının bazı bölgeleride kazıtılmıştı hastalığı onu gün geçtikçe zayıflatıyordu zayıflığı yüzünede vurmuştu göz altları koyulaşmış dudaklar kurumuştu
Aramızda beş yaş vardı o daha 12 yaşında benim için hala küçücüktü
"Abla"
Beni farketmişti makyaj malzemelerini saklamaya çalışıyordu sanki yanlış bişey yapmış gibi
Güldüm "demek bensiz makyaj yapıyorsun haa" yanına oturdum tepsiyi yatağın üzerine bıraktım " yapsam nolucak bu tipi hala düzeltmiyor" eliyle yüzünü gösterirken omuzuna şaplak attım " sen çok güzelsin birkere benim ay yüzlümsün "
Biz ilaya genelde ay ışığı derdik isminin anlamı
İlay ,ay ışığı
" abla ben ne zaman iyileşicem" yüreğimi burkan sözüne karşı umut dolu konuştum
" 2 hafta sonraya ameliyatın var güzelim sonra iyileşiceksin" sessizce umarım demişti sonra devam etti "sen ne okuyacaksın" yakın zamanda sınavım olduğunu biliyordu " bilmem moda tasarım okuyup sana güzel elbiseler yaparım" utangaç birşekilde konuştu " Peki doktor olup benim gibi çocukları iyileştirirmisin"
İşte bu sözler hayatımın dönüm noktasıydı
Ona sıkıca sarıldım
" buda benim sana sözüm olsun ablam"
Annemin sesi tekrar duyuldu " umay ilay ,yemeği yedinizmi " bunu duyunca ilaya kısık sesle " yemeğini yemezsen
ikimizide kesecek" elimi burnuma götürdüm ilay gülerek yemeğini yemeye başladı
İlayın yemeğini bitince bir ses dahada duyduk " benim kızlarım nerdeymiş"
Babam, o gelmişti ikimizde fırlayıp oturma adasına gittik
Babamın karşısına oturup konuşurken annemde geldi
Babam merakla sordu " Kızım sen şimdi bu modatasarım işinde eminmisin bak sonra pişman olma "
İlay merakla cevabımı bekliyordu
" baba ben doktor olucam " annem ve babam şaşkınca birbirlerine baktılar ilaya döndüğümde o gülüyordu
Gülüşün daim olsun kardeşim
İlay ayaklanarak konuştu" 2 hafta sonra ameliyatım var dualarınızı bekliyorum " diyerek odasına kaçtı arkasından gülerken bende odama çıktım
1 hafta sonra
İlayın bugün ameliyat öncesi son kontrolü vardı annem onu uyandırma görevini bana vermişti
Gülerek odasına gidiyordum çünkü onu uyandırmak çok komik oluyordu
Odasına girdiğimde hala uyuyordu
Yanına gittim yavaşça uyandırdım
Uyanmadı
Seslendim "kalk kız kontrolün var"
Uyanmadı
Sonra farkettim
Yüzü bembeyaz , dudakları kurumuştu
Tekrar Seslendim
Uyanmadı
Çığırdım
Korkudan veya telaştan
Annem geldi oda korkmuştu ilayı sarstı nabzına baktı
ağlamaya başladı
Beni odama gönderdi , babamla konuştular
İlay hala cansız
Hastaneye gittik
Kontrol için değil
Cenaze teslim için
O gün anlamıştım sevdiğini kaybetmek neymiş o günden bu güne korkulu rüyam zaten

Ay ışığım sönmüştü

_______________________________________
🦢⚖️🔥

şimdiki zaman
Yıl 2026
ateşin anlatımıyla

Mekanda karanla iş için buluşmuştuk bir nevi toplantı
Ama ben odaklanamamıştım çünkü umay burdaydı başka birinin yanında
Bu kadar güzel olmuşken benim yanımda olmalıydı
Hiç tanımadığı bir herifle değil
Umayım lavaboya gidince peşinden gittim onu kabinlerden birine alarak konuştum
O herifle olmamasını söyledim gerçekleri anlattım mesela o herifin sonunu anlattım
Eve gitmesini söyleyip çıktım

Ama dayanamayıp bende gittim arabayı kullanması bi garipti , sanki kendinde değilmiş gibi
Ormanlık yolda giderken karşıdan araba geldi sola kırdı Ağaca çarptı sanki daha hızlı çarpsa ağaç devrilecekti
Yanına gittim onu öyle görünce hissetmediğim şeyler hissettim
Korku
Telaş

Onun Işığı sönerse benimkide sönerdi
Yaşamalıydı ,Benimle

Yalvarırsan umayı yaşatırım ateş
Düşüncelerinizi bekliyorum

İyi okumalar
Sevgilerle

Rümeysa