Kaçış

Dudakları benimkinden ayrıldığında tam ona bağıracakken
"Üzgünüm böldüm sanırım" aylinin sinirden kızarmış yüzü bunu beklemediğin açıklıyordu
Ateş o yüzden öpmüştü beni bu kız var diye ,ben istemeden
Kız gittiğinde yüzüne çok sert olmayacak şekilde bir tokat attım, bunu beklemediği kesindi "sen nasıl yaparsın ya kendi kafana göre beni öpemezsin"
"Öptüm ama" sırıtarak geri çekildi "bu kadar sinirlenmenin sebebi gerçek bir öpücük olmadığını düşünmense, merak etme ilk'e göre gayet gerçek" ateş Odadan çıktı
İçimde garip hisler vardı ama olamazdı bu adam benim hayatımı mahvetti babamı öldürmek istiyor ayrıca
Ateşin peşinden içeri gittim yukarı çıkacakken aylin yolumu kesti "selam"
"Selam aylin"
"Ateşle sevgilimisiniz"
.....
Ne demeliydim sevgiliyiz desek kendime yanlış yapmış olacağım değiliz desekde bu kız havalanıcak
"Evet , neden sordun" kız ellerini yumruk halinde sıkıyordu "hiçç ateşle daha geçen birlikteydikte hiç bahsetmedi yenisiniz galiba"
"Ateşde söyledi'ya demekki o kadar önemli değilsin" kız sinirden köpürürken arkadan
"Benim için kavga etmeyin, hem ne ara bukadar benimsedin" bana iyice yaklaştı "benimle olmayı"
Doğru söylüyordu umay düşmemelisin bu adamın kuyusuna düşmezsin
"Seni hiçbir şekilde benimsemem"
Ateş kulağıma eğildi dudakları nerdeyse kulağımla temas ediyordu
"Emin olma belki benimsemekten fazlası olur"
O gidecekken kolundan tuttum "ben daha ne kadar burda kalıcam"
Ateş bir kolundaki elime birde bana baktı "beni ne zaman benimsersen"
....
Ne
Cevap ver umay lafı yapıştır
"Bok benimserim seni ameliyatım var benim ona gitmem lazım" ateş gülümsedi ama kısa sürdü "küfürde etmeye başladın neyse insan sevdiğine benzer zaten"
"Ciddiyim ben ameliyat diyorum ya küçücük çocuğun hayatı var ortada"
"Kardeşin yaşında çocuğun demek istedin heralde"
"N-ne"
Kardeşimi biliyordu en büyük zaafımı öğrenmiş oldu ama nasıl
"Biliyormusun bende yeni öğrendim keşke baştan söyleseydin"
"Nerden öğrendin ya sen"
"Senin hakkında her şeyi biliyorum güzelim"
"Güzelim falan deme bana, ameliyata gitmem lazım ya benim"
"Kaçmayacağını nerden bilicem"
Sinirden Ellerimi saçlarıma geçirdim "ya senin adamların yokmu onlarda gelsin"
Ateş yanımdan ayrılmadan konuştu "cık ben gelirim"
Ateş gittikten sonra bende odama çıktım yatağıma uzandım Duvarla bakışırken aklıma bir fikir geldi
Kaçacaktım
Ameliyattan sonra kaçacaktım başka bir şehire yeni bir hayat ama nasıl gidecektim bilet almam İmkansızdı ayrıca telefonum bile yoktu
Sena
Senadan beni götürmesini isteyebilirim ama ilk ameliyatını yapıcaktım
O çocuk yaşıyacaktı
Ameliyat yarındı
Kurtulacaktım Sonsuza kadar
.....
______________________________________
Yarın sabah
Ateşi aşağıda bekliyordum umarım sadece ikimiz giderdik
Karşımda duran ateşi farketmemle küçük bir kalp krizi geçirmiştim ateş hiç birşey demeden arabaya yöneldi
Araca bindiğimizde ateş konuştu
"O çocuk ölürse ne yaparsın"
... Ne yapardın umay kardeşin senden nefret ederdi heralde
Sesim kısık çıkmıştı "düzgün konuş ateş"
"İhtimalleri söylüyorum umayım"
Az önceki sesime göre bağırmıştım "söyleme nasıl bu kadar basit konuşuyorsun ya sen"
' Sonra üzülme diye' ateş ağızında bişey gevelemişti anlamamıştım
"Anlamadım, ne dedin"
"Hiçbirşey"
Hastanenin önüne geldiğimizde hemen arabadan indim içeri hızlı adımlarla ilerlerken ateşde arkamdaydı
Hissediyordum, gözlerini
İlk olarak ellerimi dezenfektanladım iyice temizlendikten sonra üstüme önlükleri geçirip dışarı çıktım ameliyathaneye girmeden ameliyathanenin kapısında bekleyen ateşi gördüm beni görünce baştan aşağı süzdü sonra yarım şekilde gülümsedi göz devirerek içeri girdim ateşin kapıda beklemesi sorun değildi ben arka çıkıştan kaçacaktım zaten
İçeri girdiğimde cerrah birkaç öğrenci ve sena vardı birde hasta Zehra vardı küçücük bedeniyle yatıyordu burdakilerden öğrenciler cerrah olmak isteyen pratisyen hekimlerdi biz sena ile daha üst seviyeydik pratisyen hekimliği geçmiş cerrahi uzmanlık eğitimi alıyorduk
Oda bitmiş sayılırdı
Senanın yanına gidince kolundan tutup onu köşeye çektim "yardımına ihtiyacım var" sema şaşkınca Yüzüme baktı "ne yardımım dokunursa çok sevinirim"
"Beni İzmire götürebilirmisin yani yarı yola kadar götürsene olur istanbuldan çıkar yeter"
Çünkü İstanbul ateşin şehriydi o her yerdeydi
"Olur ama ne bu acelen bir sorunmu var"
"Hayır yok"
Arkadan gelen "arkadaşlar ameliyatı başlatıyorum" sesi cerraha aitti
Ameliyat iyi gidiyordu izliyordum yeri gelince yardım edip fikrimde söylüyordum
Üst üste çıkan bip sesleriyle monitöre baktım
Kalp atışı yavaşlıyordu geri çekildim gözüm monitör ve zehraya bakıyordum ellerim titriyordu zehrayı tam tanımamama rağmen korkuyordun kaybetmedim korkusu
Ama ben bu duyguyu zaten tatmıştım
Kaybetme korkusu
Sesler birbirine karışmıştı tek bir ses duydum
"Umay çabuk baş cerrahı çağır" ben ağlamaya başlamıştım bile demek durum kötüydü
Hızla ameliyathanede çıktım
Elimin tersiyle gözlerimi silerken bir yandanda koşmaya çalışıyordum
Sonra iki kol beni tuttu kolların sahibi ateşdi
"Niye ağlıyorsun noluyo umayım"
"Ateş bırak beni baş cerrahı çağırmam lazım"
Bırakmadı
Daha sesli bağırdım kendi kulaklarımı acımıştı "dokunma bana bırak dedim"
Ateş biraz ilerde duran Ömere bakıp "duydun git çağır" dedi omer hızla giderken ateş beni oturttu
Saçlarımı arkama atık yüzümü avuçladı "sakin ol noldu anlat"
Kafamı iki yana sallarken hala Gözlerimden yaşlar akıyordu "Zehra"
Ateş ne olmuş der gibi Yüzüme baktı
"Durumu kötüye gidiyor ateş"
Arkadan cerrahın içeri girdiğini gördüm bende ayaklandığımda ateş kolumdan tutup kendine çekti
Sarılmıştım bir eli başımda bir eli belimdeydi
Benim ellerim
Hayır ateşe dokunmadım
Öyle sarılıyorduki sanki hasret Gideriyordu
Sonra geri çekildi gözlerime baktı ateşin o sert bakışları yoktu aksine daha güzel bakıyordu
Ben içeri girdim sena yanıma geldi "bize daha gerek yokmuş ne zaman gidiyoruz"
"Şimdi"
"Ee çıkalım o zaman" şaşkınlığını gizleyememişti ön kapıdan yönelirken onu durdurdum
"Arka kapıdan"
O çıkınca durdum
Gidicekmiydim yapabilirmirdim
Araftamı kalmıştım
Kalamazdım ben bu adam için kendimden vazgeçemezdim
Bende peşinden gittim ameliyat daha bitmemişti hemen üstümü değişip aşağı indim sena beni arka bahçede bekliyordu onu aracından tanımıştım hızla gidip aracına bindim
________
Hiç konuşmamıştık 1,2 saat olmuştu sonra seno konuştu
"Kimden kaçıyorsun"
Bir gariplik olmuştu içimde sena sandığımdan daha zeki ,uyanıktı
"Kimseden İzmire ailemin yanına gidiyorum"
Dediğim doğruydu ailemin yanına gidiyordum İzmire
"Yalan söyleme umay anlıyorum ben"
Derin bir iç çekerek ona yaşadıklarımı anlattım bir orman gecesi olanları bunu yaparsam ağızıma Demir tadı gelmişti dudağımı kanatmıştım elimin tersiyle baskı uygulayarak kanamasını durdurmaya çalıştım Bir yandanda anlatmaya devam ediyordum
Anlatmam bitince sena aracı kenara çekti bende hafiften doğruldum
"Bunlar en başında anlatmalıydın en azından polise gider şikayetçi olurduk"
Ona döndüm "o zaman siz zarar görürdünüz sen ve defne uzatma lütfen gidelimmi"
"Peki"
Aracı sürmeye devam ederken torpido açtım içinden peçe alarak dudağıma baskı yapmaya devam ettim
___________
"Umay uyan mola zamanı"
Sarsılmamla etrafıma baktım yan koltukta oturan sema bana bakıyordu
"Geldikmi"
"Tam değil manisadayız"
Kendime geldiğimde arabadan indim bir oteldeydik geceyi geçirmek için gelmiştik senada arabadan indiğinde otele yöneldik 2 kişilik bir oda tuttuk
Oda gayet büyüktü odaya yerleşince yatağımın üstüne oturdum senada oturunca konuştum "her şey için teşekkürler sen istersen geri dönebilirsin geri kalan yolu kendim giderim" sena güldü gülüşünde bir duygu yoktu " yürümemi gidiceksin kimliğin bile yok ben izmirliyim sana orda yeni kimlik çıkarırız farklı bir isimle"
Ne diyeceğimi bilemedim sena şuan için en iyi şeydi
"Teşekkür ederim"

Ona sarılmak iyi gelmişti
Ateşe sarılmakmı
Yapma umay
______________________________________
Ateşin anlatımı ile
Hastane
Herkes içeriden çıkmıştı umay hariç
Ona bişey olmuş olabilirmiydi ya başına bişey geldiyse ameliyathaneye girdiğimde içeride kimse yoktu içeriyi biraz dolaştığını arka bir çıkış gördüm
Kaçmıştı
Ben onun için endişelenirken o kaçmıştı hiç düşünmeden
Sinirden duvara yumrukattığımda elimde sıcak bir sıvı hissetmiştim
Hastaneden çıktığımda kapımı açan korumaya "Hastanenin kamera kayıtlarına bak ha birde bugün kalkan otobüs uçak her yeri kontrol et umay hakkında birşey bulmadan gelme" dedim
Kapımı kapatıp hastaneye yöneldi bende eve sürdüm
Sırf kaçmak için gelmişti buraya benden nefret ediyordu
Haklıydı
Nefret sevginin başlangıcıydı o da bunu çok iyi biliyordu
______________
Yazarın anlatımıyla
Umayın yokluğu ateşin içinde büyük kargaşaya sebep olmuştu ateş kendine bile itiraf edemesede aralarının iyi olduğunu düşünüyordu
Ateş eve geldiğinde her yeri dağıtmış sinir krizleri geçirmişti
Öyleki ömer bile korkmuştu anlamıştı ateş umayı çok seviyordu ve umay için herkesi harcardı kimsenin göz yaşına bakmazdı
Ömer ve birkaç adamı araştırma yapıyordu ama hiç birşey bulamamışlardı izini nasıl kaybettirmişti
Ateşin aklı farklı düşüncelere gidiyordu 'ya kaçmadıysa kaçırıldıysa'
....
Sema ile umay mutluydular ama umay uyuyamamıştı korkuyordu aklına ateş geliyordu ya onu bulursa
Herşey başlamadan biterdi ve umay bunu istemiyordu
Umayın aklına ateşin bir sözü geldi "Nefret zamanla sevgiye dönüşür" umay en çokda bundan korkuyordu
Sevmekten.
Belkide o her zaman nefreti seçerdi sevgi her koşulda önde olsa bile çünkü bazen kazanmak önemli değildi
Ama ateş kararlıydı ışığını bulurdu her ne kadar karanlığı sevsede ışık onun için her şeyden önemliydi
Çünkü ışık umaydı

Nasıl olmuş
Destek olurmusunuz Düşüncelerinizi bekliyorum
Rümeysa
Umay⚖️ateş
Umarım sevgi kazanır