BÖLÜM 6 - HİÇ BENİM OLMADIN Kİ

Bu satırlar bir aşkın mutlu sonunu değil, hiç ulaşamadığı o ihtimali anlatıyor. Belki de hiçbir zaman bizim olamayan bir “biz”in hikâyesini…
Bazı insanlar hayatımızda kısa bir an bile kalsalar, geride uzun yıllar taşıyacağımız duygular bırakırlar. Yaşanmış anılardan çok, yaşanabilecek şeyler kalır aklımızda.
Bazen birini değil, onunla olabileceğimiz hayatı özleriz. Ve en zor olan da, hiçbir zaman gerçekten bizim olmamış bir şeyi kaybetmiş gibi hissetmektir.
Bu, kavuşamayan bir aşkın değil; hiç kavuşamamış olmanın hikâyesi.

💌❤️
Bazı aşklar vardır; daha başlamadan biteceğini bilirsin...
Yine de seversin. Çünkü kalbin, sonunu bildiği hikâyeden vazgeçmeyi aklın kadar kolay öğrenemez.
Ben seni böyle sevdim.
Hiçbir zaman tamamen benim olamayacağını bilerek… Bir gün yollarımızın ayrılacağını, belki de aynı gökyüzünün altında birbirimize hiç ulaşamayacağımızı bilerek. Yine de her karşılaşmamızda içimde küçücük bir umut büyüttüm. Belki bu kez farklı olurdu. Belki bu kez hayat bize biraz olsun merhamet ederdi.
Etmedi.
Bazen seni düşünürken, aslında seni değil, seninle yaşayabileceğim hayatı özlediğimi fark ediyorum. Birlikte gülebileceğimiz akşamları, birbirimize anlatacağımız küçük şeyleri, yan yana yürürken ellerimizin birbirine değmesini… Hiç yaşanmamış anıların özlemi olur mu bilmiyorum ama benim içimde, hiç yaşanmamış bir hayatın yasını tutuyorum.
Ve en çok da buna kırılıyorum.
Çünkü seni kaybetmedim.
Hiç benim olmadın ki kaybedeyim.
Ama insan hiç sahip olmadığı birini de özleyebiliyormuş.
Bazen “geçti” diyorum kendime. “Artık sevmiyorsun.” Sonra bir şarkının içinde, bir sokak köşesinde, hiç beklemediğim bir anda adın düşüyor aklıma. Kalbim, unuttuğumu sandığım yerden yeniden sızlıyor.
O zaman anlıyorum…
Bazı insanlar unutulmuyor. Sadece onlarla yaşamayı öğreniyorsun.
Seni beklemiyorum artık. Kapının çalınacağına, bir gün geri döneceğine ya da kaderin bizi yeniden aynı yere getireceğine inanmıyorum. Çünkü bazı yollar ne kadar yürünürse yürünsün birbirine çıkmıyor.
Ama bu, seni sevmediğim anlamına da gelmiyor.
Seni sevmek artık sana kavuşmayı istemek değil. Seni, hayatımda olmayacağını bilerek güzel bir yerde saklamak.
Belki bir gün başka birini severim. Belki başka birinin yanında gerçekten mutlu olurum. Ama içimde bir yerde, sana ait olmayan ama senden kalan küçücük bir iz hep durur.
Çünkü sen benim yarım kalan hikâyem değil, tamamlanamayacağını bile bile en çok sevdiğim hikâyeydin.
Ve bazı hikâyelerin son cümlesi “sonsuza kadar” değildir.
Bazılarının son cümlesi sadece şudur:
“Seni sevdim. Ama sana hiç kavuşamadım.”