BÖLÜM 5 - TAM UNUTMUŞKEN

Bu yazıyı paylaşmak benim için biraz zor. Çünkü bu kez anlatacağım şey bir kurgu değil, tamamen kendi hayatımdan ve kendi hislerimden. Gecenin zifiri karanlığında hiç bir düzenleme yapılmayan bu yazıda gözyaşları içerisinde ayakta durmaya çalışan küçük bir kız çocuğu var.
Bazı şeyleri insan içinde tutunca geçecek sanıyor. Ben de geçti sanmıştım. Ta ki o tekrar karşıma çıkana kadar.
Belki de en çok kendime kızıyorum. Çünkü bütün yaşananlara rağmen, içimde hâlâ ona giden bir taraf olduğunu fark ettim.
Bu yazı biraz kırgınlık, biraz öfke ve en çok da kendime soramadığım sorularla ilgili.
Belki okuyan birileri kendinden bir parça bulur.
Belki de sadece benim içimde kalanları ilk kez böyle açıkça görürsünüz

💌❤️
Gerçekten o kadar salağım ki… İçimde bir yerde, sürekli ona giden bir taraf var. Engel olamıyorum. Başlarda soğuk davrandım ona ama sonra o konuştukça, beni benden aldıkça yumuşadım. Kahretsin ki yumuşadım.
Şu an ne ağlayabiliyorum ne de elimden bir şey geliyor. Ben bu kadar zaman o bana gelsin diye uğraştım. Onun uğruna rezil oldum, gururumu yok saydım. Gelmedi. Ama sonra ansızın bir sabah hayatıma tekrar girdi. Benden hoşlandığını, benimle olmak istediğini söyledi.
Çok zoruma gidiyor, yemin ederim. Her şey bu kadar basit olabiliyor mu ya? Birine böyle ümit verip sonra hiçbir şey demeden çekip gitmek nasıl bu kadar kolay olabiliyor? Bir insanın hayatından yıllarını çaldıktan sonra nasıl böyle rahat olunabilir, bilmiyorum.
Ben onunla ilgili hayal kurmayı çok önce bırakmıştım. Ama şimdi her hayalimde o var. Onun yanındayım, sarılıyorum, öpüyorum, gözlerinin içine bakıyorum, gülüyorum. Sanki hiç gitmemiş gibi.
Şu an hâlâ kızıyorum kendime. Çünkü dönse, bana “Özür dilerim.” dese, bir açıklama yapsa… Saçma da olsa ben yine affederim onu. Bunu bilmek bile canımı acıtıyor.
Niye yaptı ki bunu? Niye ben onu atlatmışken tekrar birden hayatımın ortasına yerleşti? Niye beni en başa sürükledi?
Canım acıyor ama bunu bilmiyor ki. Görmek istemiyor. Neden gittiğini anlamaya çalışıyorum ama olmuyor. Öyle durduk yere çekip gitti işte.