▀▄▀▄RAYAN'IN GİZEMİ▄▀▄▀

*Rui'nin gözünden. *
Rayan bavulunu odaya götürdü ve kıyafetlerini yerleştirmeye başladı. Garipti... İki yıl sonra gelmişti... Ve hiçbir şey demiyordu. Ne can sıkıcı!
Nate, abime bavulunu yerleştirmeye yardım ederken arkadan beni ve abimi izliyordu.
Rayan abim, tişörtlerini sanki birer askeri mühimmatmış gibi milimetrik hesaplarla rafa diziyordu. Sessizliği, evdeki tüm havayı emip bitiriyordu. Nate ise kapı eşiğinde, kollarını göğsünde kavuşturmuş, bir aslanın bölgesine giren başka bir yırtıcıyı izlediği gibi abimi süzüyordu. Aralarındaki gerilim o kadar yüksekti ki, elimdeki su bardağı titremeye başladı. Rayan abim neden dönmüştü?
Bu soruyu sesli sormadan önce bardağı yavaşça masaya koyuyorum. "Abi?... Sana çok ufak bir soru sorabilir miyim? "
Diyorum sakince. Abim yan gözle bana bakıyor. "Tamam, sor. " Diyor rahatça ama gözleri hala daha Nate'e kaymaya devam ediyor. "Abi... Sen neden geri döndün?.. " Diyorum ve tepkisini bekliyorum. Abim duraksıyor. Bana bakıyor. "Neden? Geri dönmem seni rahatsız mı etti? " Diyor soğuk ve mesafeli bir sesle. Sesinde hafif bir ima ile Nate'e bakıyor. Ondan bu kadar sert bir tepki beklemiyordum. Afallamıştım. "Abi... Demek istediğim o değildi... Ve düşündüğün gibi bir şey de yok. " Diyorum sonra devam etmeden önce derin bir nefes alıyorum. "İki yıl ortalıkta görünmeyip sonra aniden ortaya çıktığın için bence bir açıklama almak benim hakkım. " Diyorum sakin ve ölçülü bir ses tonuyla. Abim omız silkiyor ve bavulunda duran bir kol saatini alıp yatağın yanındaki komidine koyuyor. "Sana açıklama yapmak zorunda değilim Rui. " Diyor aynı soğuk sesle. " Üstelik burası senin evinse benimde evimdir." Diye ekliyor. Sonra Nate'e yan gözle bakıyor. "Bizi biraz rahat bırak Nate. " Diyor küçümseyici bir şekilde.
*Nate'in gözünden. *
Çenem kasılıyor. Ellerim sımsıkı yumruklar halinde yanımda duruyor. İfadem nötr ama altında kaynayan öfkeyi maskelemek için yeterli değil. Bir an sonra bakışlarım Rui'ye kayıyor. Kahretsin! Sadece onun hatrı için şimdilik Rayan'ın suratına bir yumruk indirmeyecektim... Sadece onun için... Rayan'a bakıyorum "Of, tamam. Zaten istenmediğim yerde durmam. " Diyorum rahatça. Muhtemelen Rui bu durumda göz devirip sırıtarak adamı sinir edecek cümleler kurardı... Ama şu an ben öyle yaparsam karizmam çizilir.
Yavaş adımlarla odadan çıkıp kapıyı ardımdan kapatıyorum ama ayaklarım gitmek için bir hareket yapmıyor. Yerine sabitleniyor. İçimdeki o 'koruyucu Nate', gitmemem için bas bas bağırıyor. Derin bir iç çekip kulağımı kapıya yaslıyorum... Rui bunu görse bana kızmazdı, değil mi?
Kulağımı kapıya daha çok bastırdım. Rayan'ın sesi alçaldı, o mesafeli tonu gitti, yerine zehirli bir fısıltı geldi.
"Ona güvenmiyorsun Rayan, biliyorum," dedi Rui. Sesi titriyordu.
"Mesele ona güvenip güvenmemem değil Rui," dedi Rayan. Bir çekmecenin açılıp kapandığını duydum. "Mesele, onun kiminle çalıştığını bilmem. Nate'in dövüştüğü o salonların sahibi kim biliyor musun? Viktor! Eğer o çocuk burada kalmaya devam ederse, Viktor'un nefesini ensemizde hissetmemiz an meselesi. Babamızın neden içeride olduğunu unuttun mu yoksa?"
Kanım dondu. Rayan... Her şeyi biliyordu. Ve babaları... Viktor yüzünden mi içerideydi?
Kahretsin... Duymayı en son beklediğim şey bir anda suratıma çarpmıştı. Viktor... Her taşın altından çıkan pis, iğrenç, korkutucu ve zehirli bir kırkayak gibi peşimizde dolaşıyor, gölgelerimizde saklanıyordu... Ne kadar da sinir bozucu.
Bir an sonra Rui'nin hafif titrek sesi geliyor. "Abi... Babam annemi öldürdüğü için şu anda hapiste yatıyor... Biliyorum... Viktor eğer ortalığı karıştırmasaydı... Şimdi burada belki... Belki 'mutlu' bir aile olarak, Japonya'da birlikte yaşayabilirdik... Keşke-" Sesi bir hıçkırıkla kesiliyor. Sonra hafif ağlama sesleri. Birinin elinden kayan ağır bir şeyin yere düşme sesi, ardından gelen Rayan'ın sessiz teselli sözcükleri... İş düşündüğümden daha karmaşık.
Rui'nin hıçkırıkları kapının altından sızıp ciğerlerime doluyordu. Viktor... Sadece benim hayatımı değil, onun her şeyini çalmıştı. O an anladım; o kapıyı açıp onu kucağıma alamazdım. Çünkü ben de o karanlığın bir parçasıydım. Rayan haklıydı; ben belaydım. Ama bu bela, Rui'yi ağlatan herkesi yakıp kül etmeden gitmeyecekti.
Bir an daha orada durduktan sonra gidiyorum. Adımlarım yorgun. Mutfağa geçip öylesine ortalığı toplayıp bir sandalyeye çökerken kafamı elime yaslayıp düşüncelere dalıyorum. Bir insana bu kadar yakın hissedipte nasıl bu kadar uzak olunabilir?.. Hayat acımasız.
Bir an sonra Rayan ve Rui mutfağa giriyor. Rui'nin mavi gözlerinin altı kızarmış. Omzunda Rayan'ın koruyucu eli duruyor... Rayan bile biraz sarsılmış gözüküyor ama bunu saklama konusunda fazla başarılı. Rui yanıma bir sandalye çekip oturuyor. Sanki hiçbir şey duymamış gibi ona bakıp mırıldanıyorum "Ne oldu?.. O güzel yüzüne bu hüzün pek yakışmamış. " Diyorum hafif alaycı bir ses tonuyla. Rui hafifçe gülümsüyor. Ortamı yumuşatmaya çalıştığımı biliyor. "İyiyim." Diyor omuz silkerek. Rayan ona bir bardak su veriyor. Rui yarısına kadar içiyor sonra bardağı Rayan'a veriyor. Rayan geri kalan suyu içiyor... Kardeş oldukları için ağzımı açmıyorum ama içimdeki bir kıskanç parça o bardağı alıp Rayan'ın o güzel kafasında parçalamam için bağırıyor. Ben sakin, insan canlısı ve huzurlu bir insanım... Kimse bu konunun doğruluğu hakkında bana bir şey diyemez!
Rui yavaşça kalkıp üniversite için 'bilmem ne' projesi üzerinde çalışmaya odasına giderken ben Rayan'la başbaşa kalıyorum. Gözlerim tamamen Rui'ye odaklanmış durumdayken üzerime bir karaltı düşüyor ardından Rayan'ın o soğuk sesi kulağımda yankılanırken nefesinde ki nane kokusunu alabiliyorum. Rayan, "Onu güldürmeye çalışman çok güzel Nate ama Viktor'un adamları kapının önüne gelince bu şakalar pek işe yaramayacak." Diyor zehirli bir fısıltıyla. Bir an için kaskatı kesiliyorum. Aniden ayağı kalkıp yakasına yapışıyorum. "Şu an onu güldürmeye çalışmama burnunu sokma. Ben onu böyle teselli ediyorum, anlıyor musun? Eğer Victor'un adamları kapıya dayanırsa onları parçalarım. " Diye hırlıyorum ve onu bırakıyorum. Rayan sakince yakasını düzlüyor... Adam fırtına öncesi sessizliğin vücud bulmuş hali resmen...