Seni buldum

“Bazen bir ömür ararsın, bir saniyede bütün duaların kabul olur”

Lema, titreyen elleriyle boynundaki kolyeyi çıkardı. Yıllardır yanından ayırmadığı kolyenin arkasında tek bir isim yazıyordu: Batın.Batın kolyeyi gördüğünde olduğu yerde kaldı.“Where did you get that necklace?” diye sordu. (Bu kolyeyi nereden aldın?)Lema gözlerini kolyeden ayırmadan cevap verdi.“My father gave it to me.” (Bunu bana babam verdi.)Batın'ın boğazı düğümlendi. Çünkü o kolyenin hikâyesini biliyordu. Talha Yarbay, yıllar önce kızına verdiği emaneti kimsenin unutmasını istememişti.Tam konuşacakken Yarbay Cesur yanlarına geldi.“Batın, araca geçiyoruz. Hemen!”Lema korkuyla Cesur'a baktı.“Where are you taking me?” (Beni nereye götürüyorsunuz?)Cesur yumuşak bir sesle cevap verdi.“Somewhere safe.” (Güvende olacağın bir yere.)Lema geri çekildi.“No! I don't trust anyone!” (Hayır! Kimseye güvenmiyorum!)Batın onun karşısına geçti.“Lema, look at me.” (Lema, bana bak.)Lema gözlerini ona çevirdi.“I won't hurt you. I promise.” (Sana zarar vermeyeceğim. Söz veriyorum.)Lema bir süre Batın'ın gözlerine baktı. Sonra yavaşça başını salladı.Araca bindiklerinde Yarbay Cesur, Batın'ı yanına çağırdı.“Bir şey fark ettin mi?”Batın başını salladı.“Komutanım, kolyeyi gördüm. Talha Yarbay'ın verdiği kolye.”Cesur'un gözleri doldu.“Demek hâlâ saklıyor…”Bir süre sustuktan sonra ekledi:“Batın, ona babasının şehit olduğunu hemen söyleyemeyiz. Önce kendini güvende hissetmeli.”Batın arka koltukta sessizce oturan Lema'ya baktı.Yıllardır aradıkları kız bulunmuştu. Ama onu kurtarmak, görevlerinin yalnızca başlangıcı

Lema, titreyen elleriyle boynundaki kolyeyi çıkardı. Yıllardır yanından ayırmadığı kolyenin arkasında tek bir isim yazıyordu: Batın.Batın kolyeyi gördüğünde olduğu yerde kaldı.“Where did you get that necklace?” diye sordu. (Bu kolyeyi nereden aldın?)Lema gözlerini kolyeden ayırmadan cevap verdi.“My father gave it to me.” (Bunu bana babam verdi.)Batın'ın boğazı düğümlendi. Çünkü o kolyenin hikâyesini biliyordu. Talha Yarbay, yıllar önce kızına verdiği emaneti kimsenin unutmasını istememişti.Tam konuşacakken Yarbay Cesur yanlarına geldi.“Batın, araca geçiyoruz. Hemen!”Lema korkuyla Cesur'a baktı.“Where are you taking me?” (Beni nereye götürüyorsunuz?)Cesur yumuşak bir sesle cevap verdi.“Somewhere safe.” (Güvende olacağın bir yere.)Lema geri çekildi.“No! I don't trust anyone!” (Hayır! Kimseye güvenmiyorum!)Batın onun karşısına geçti.“Lema, look at me.” (Lema, bana bak.)Lema gözlerini ona çevirdi.“I won't hurt you. I promise.” (Sana zarar vermeyeceğim. Söz veriyorum.)Lema bir süre Batın'ın gözlerine baktı. Sonra yavaşça başını salladı.Araca bindiklerinde Yarbay Cesur, Batın'ı yanına çağırdı.“Bir şey fark ettin mi?”Batın başını salladı.“Komutanım, kolyeyi gördüm. Talha Yarbay'ın verdiği kolye.”Cesur'un gözleri doldu.“Demek hâlâ saklıyor…”Bir süre sustuktan sonra ekledi:“Batın, ona babasının şehit olduğunu hemen söyleyemeyiz. Önce kendini güvende hissetmeli.”Batın arka koltukta sessizce oturan Lema'ya baktı.Yıllardır aradıkları kız bulunmuştu. Ama onu kurtarmak, görevlerinin yalnızca başlangıcı
Arayışı bitmişti ama asıl mücadelesi şimdi başlıyordu
Araç askerî üsse ulaştığında saat sabaha karşı üçü gösteriyordu. Lema, camdan dışarı bakıyor, nerede olduğunu anlamaya çalışıyordu. Üniformalı askerleri görünce yüzündeki korku daha da belirginleşti.“Where am I?” diye sordu. (Neredeyim?)Batın ona dönerek cevap verdi.“You're safe here.” (Burada güvendesin.)Lema başını iki yana salladı.“You keep saying that, but I don't know any of you.”Batın sustu. Çünkü Lema haklıydı. Onu yıllardır aramışlardı ama Lema için onlar hâlâ yabancıydı.Yarbay Cesur yanlarına geldi.“Batın, Lema'yı misafirhaneye götür. Biraz dinlensin. Sabah konuşacağız.”Batın başını salladı ve Lema'ya odasını gösterdi. Kapıya geldiklerinde Lema aniden durdu.“Batın?”Batın arkasına döndü.“Yes?”Lema boynundaki kolyeyi avucunun içine aldı.“Do you know my father?” (Babamı tanıyor musun?)Batın'ın yüzündeki ifade değişti. Birkaç saniye cevap veremedi.“Yes. I knew him.” (Evet. Onu tanıyordum.)Lema'nın gözleri doldu.“Is he looking for me?”Batın'ın kalbi sıkıştı. Karşısında, babasının hâlâ onu aradığına inanan bir kız vardı.Başını hafifçe eğdi.
“He never forgot you.” (Seni hiç unutmadı.)
Lema'nın gözlerinden bir damla yaş süzüldü. Batın daha fazla dayanamadı ama gerçeği söylemeye de cesaret edemedi.
“Good night, Lema.”Odasının kapısını kapatıp koridora çıktığında duvara yaslandı. Gözlerini kapattı.Yıllardır aradığı kızı bulmuştu. Fakat ona söylemesi gereken en önemli şeyi henüz söyleyemiyordu.