Bölüm 2

Koridora çıktığımda komutanın beklediğini gördüm. Elindeki dosyayı kapatıp bana döndü.
— Doktor Derya, Taner Erdem’in durumu nasıl?
— Şu an bilinci açık. Yarası ciddi ama müdahaleye cevap veriyor.
Komutan başını salladı.
— İyi. Çünkü onun ekibinin yarın önemli bir görevi var.
Bir an duraksadım.
— Yarın mı?
— Evet. Eğer durumu izin verirse birkaç gün içinde tekrar göreve dönebilir.
Bu cümle hoşuma gitmemişti.
— Henüz yeni müdahale edildi. Bu kadar kısa sürede görev düşünülmemeli.
Komutan bana baktı.
— Kararı sağlık ekibi verecek, doktor hanım. Ben sadece durumunu bilmek istiyorum.
Dosyayı kapattı ve uzaklaştı.
Ben tekrar revire girdim. İçeride diğer iki askerle ilgileniliyordu. Taner ise sessizce tavana bakıyordu.
Yanına yaklaştım.
— Komutanın seninle ilgili planları varmış.
Taner gözlerini bana çevirdi.
— Tahmin etmiştim.
— Göreve dönmeyi düşünmüyorsun, değil mi?
Taner kısa bir süre sustu.
— Ben askerim, doktor. Görevimden kaçmam.
— Peki ya kendine karşı sorumluluğun?
Bu kez cevap vermedi.
Tam o sırada hemşire yanıma gelip dosyayı uzattı.
— Doktor hanım, diğer hastaların kontrolleri tamamlandı.
Dosyayı aldım. Taner'e son kez baktığımda yüzündeki ifade değişmişti.
Sanki ilk defa, göreviyle kendi hayatı arasında bir seçim yapmak zorunda kalacağını anlamıştı.
Ben ise henüz bilmiyordum.
Bu gece yalnızca bir askerin yarasını tedavi etmeyecektim.
Belki de hayatımın en beklenmedik hikâyesinin ilk sayfasını açmıştım.