Bölüm 8 Bir Sayı Bir Kurtuluş

Bir gün Sude’yle sosyal medyada eğlenceli bir şekilde notlar paylaşıyorduk. Ben, hafif gülümseyerek telefonuma eğildim ve "Sudem" yazdım, paylaştım. O da bana karşılık vermek için “Arifim” diye yazmış. İkimizin de gözünde bu küçük notların ayrı bir anlamı vardı… ama işte hayat, tam böyle anlarda sürpriz yapmayı sever.
Sude’nin abisi o paylaşımı görmüş. O an içimde bir anlık panik, “Tamam, yakalandık…” diye düşündüm. Ama Sude, öyle bir refleks gösterdi ki, sanki yıllardır böyle krizleri yönetiyormuş gibi. Yüzünde hafif bir gülümseme, sesinde hiç titreme yoktu.
“Buse’yle iddiaya girmiştik,” dedi abisine, “Kaybeden, kazananın istediği ismi sosyal medyada paylaşacaktı. O yüzden yazdım işte.”
Abisi bir an baktı, sonra omuz silkti. “Tamam,” dedi. O an derin bir nefes aldım. Az kalsın her şey ortaya çıkacaktı, ama Sude öyle ustaca toparlamıştı ki, hiçbir iz kalmamıştı.
Belki de o an anladım… Sude, hayatımın en beklenmedik anlarında bile, yanımda durup beni kurtarabilecek biri. Sadece kelimeleriyle değil, varlığıyla da.
Bir gün Sude’yle uzun uzun konuşuyorduk. Çünkü işe gittiğimde fırsat olmuyordu, o gün ise elimizden geldiğince sohbetin tadını çıkarıyorduk.
Sude birden, “Biliyor musun, 1000 deyince daha az geliyor bana… Ama 785 çok geliyor.” dedi.
Ben önce anlamadım, sonra yüzümde kocaman bir gülümseme belirdi. “Sevgilim öyle diyorsa öyledir,” dedim gülerek.
Sude de gülüp, “Aşkım seni çok özledim… İlk defa konuşuyorum gibi hissediyorum. Elim ayağıma dolaştı, heyecanlandım.” dedi.
Benim de içim eridi. “Kurban olurum ben sana sevgilim.” dedim.
O da devam etti: “Sanki beynimi çıkarıp bir kenara koymuşum da öyle mesajlaşıyorum. Ciddi anlamda cümle kurmakta zorlanıyorum. Elim ayağıma dolanıyor… Resmen bu kadar aşığım sana.”
Ben hemen gülerek, “Tamam o zaman, 785 artık bana daha çok geliyor.” dedim.
Sude kahkaha attı, sonra birden ciddileşti: “Çok seviyorum be Arif’im. Ne yapayım? Halime baksana… Öyle özlemişim ki… Sen anla artık. Hiç bilmediğim kokuna bile hasret kalmışım.”
O an Sude’ye bir kez daha bağlandım. “Çok tatlısın be Sude’m.” dedim.
“Ne yapayım, ne yapayım… Kocaman özlemişim seni. Kalbim küt küt oldu, uzun zaman sonra böyle konuşunca,” dedi.
Ben de, “O senin tatlış tatlış hallerin yok mu… Bitiyorum.” dedim.
O gün fark ettim ki Sude’ye yeniden âşık olmuştum. Onun o saf, heyecanlı, “sapsal” halleri beni benden alıyordu. Çünkü kimse beni onun sevdiği gibi sevmemişti. Sude benim ilk aşkımdı. Her şeyimdi. Onu her şeyden çok seviyordum.

Bazen en tatlı anlar, en tehlikeli yakalanma ihtimalinin gölgesinde saklıdır.
Bazen bir sayı, sadece bir sayı değildir. İçinde bir gülüş, bir heyecan, bir özlem saklar.
Bu bölümün şarkısı;
Sezen Aksu – Gülümse