Aresya Akademisi kitap kapağı

3. bölüm / 6

Sınır İhlali

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 6Şu an: Sınır İhlali

3. Bölüm:
​Sabah ilk ders zili çaldığında, Aresya Akademisi’nin taş duvarları uğultuyla sarsılıyordu. Doğaüstü Savunma dersinin işlendiği amfi salonu, insan öğrenciler ile kurt adamların keskin kokusuyla ikiye bölünmüş gibiydi. Kurtlar arka sıraları ele geçirmişti; en önde ise kollarını göğsünde kavuşturmuş oturan Grant oturuyordu. Gözleri, sınıfa girdiğim andan itibaren üzerimden bir saniye bile ayrılmamıştı.
​"Evet, yeni çaylak," dedi hocanın dikkatini dağıtarak tok ve otoriter sesiyle. Grant ayağa kalktı, boyuyla tüm amfiyi domine ederken masaya doğru yürüdü. "Bakalım bu zarif insan, kurtların arasında ne kadar dayanabilecek?"
​Üzerime doğru yürürken yaydığı o yoğun çam ve sedir kokusu başımı döndürüyordu. Tam önümde durdu, aramızdaki mesafeyi nefesini hissedebileceğim kadar kapattı. Gözlerindeki kehribar parıltı saf bir tehlikeye işaret ediyor ama ben başımı bir milim bile eğmiyordum.
​"Kurtların arasında hayatta kalmak," diye fısıldadım, sesimin titrememesine büyük bir özen göstererek, "yalnızca gölgelerde saklanmayı bilenlere kalmamıştır, Grant."
​Sınıf anında buz kesti. Kurtlardan bazıları homurdanırken, Grant’in çene kasları gerildi. Ancak dudaklarında, bu kez öfkeden ziyade karanlık ve büyülenmiş bir ifade barındıran o tehlikeli gülümseme belirdi.
​Dersler bittikten sonra, içerideki o boğucu ve üzerime gelen ağırlıktan kaçmak için kendimi arka bahçeye, orman sınırına attım. Temiz hava almak istiyordum ama buranın kurallarını henüz tam ezberleyememiştim. Sık çam ağaçlarının arasına doğru kaç adım attığımı bilmiyordum; havadaki o ağır misk ve toprak kokusu, buranın artık güvenli sınırların dışı olduğunu bas bas bağırıyordu.
​Tam geri dönecekken, arkamdaki karanlık çalılardan gelen hışırtıyla durdum.
​Bir çift parlak kehribar göz, karanlığın içinden doğrudan bana bakıyordu. Okulun alfa sürüsünden olmayan, kurallara uymayan agresif bir öğrenci yavaşça üzerime doğru adımladı. Tehditkâr bir ifadeyle üzerime yürürken, kanımın damarlarımda çekildiğini hissettim. Elimde savunacak hiçbir şey yoktu.
​Karşımdaki çocuk tam üzerime atılacağı sırada, tepeden bir gölge gibi süzülen başka bir beden araya girdi.
​Toprağa düşen devasa bir ağırlık ve ormanda yankılanan sert bir nefes ortalığı sarıldı. Karşımdaki kişi, karşısındakini tanıyınca anında sinip geriledi ve hızla karanlığa karışıp uzaklaştı. Gelen Grant’ti. Üzerindeki gömleğin kolları sırtına yapışmış, gözleri saf bir öfkeyle parlıyordu. Ağır adımlarla bana doğru döndü.
​Göğsü hızlı hızlı kalkıp iniyordu. Öfkeden deliye dönmüştü; ama bu öfke karşısındakine değil, doğrudan bana karşıydı.
​Üzerime doğru yürüyüp beni yine o sert çam gövdesine yasladığında, bu kez hareketlerinde en ufak bir şaka payı yoktyu.
​"Sen ölümüne susadın galiba, Audrey," diye tısladı, sesi neredeyse bir hırıltı gibi çıkıyordu. Kalbi, göğsümün üzerinden benimkine vuruyormuş gibi hissediliyordu. "Her kuralı çiğnemek zorunda mısın?"
​Başımı kaldırıp mavi gözlerimi onun öfkeden yanan gözlerine diktim, nefes nefeseydim ama geri adım atmadım. "Senin arkamdan geleceğini nereden bilebilirdim, Grant?" dedim meydan okuyan bir fısıltıyla. "Belki de sadece bu caninin seni peşimden sürükleyip sürükleyemeyeceğini merak etmişimdir."
​Grant’in yüzündeki gergin kaslar bir anlığına durdu. Gözleri kısa bir süreliğine öfkeden sıyrılıp, içinde barındırdığı o tehlikeli arzuya teslim oldu. Kulağıma doğru eğilip nefesini tenimde hissettirdi:
​"Beni peşinden sürüklemek için ekstra bir çabaya ihtiyacın yok, çaylak," diye fısıldadı zehir gibi bir sesle. "Çünkü bu gidişle, senin yüzünden kendi sürümün canına kıyacağım."

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

40okunma 5beğeni 7yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…